New Art Jazz Ensemble - Seeking (1969)

Met: John Carter (tenor- en altsax, klarinet, fluit); Bobby Bradfort (trompet); Tom Williamson (bas); Bruz Freeman (drums)

Prima plaat! Kawam me een tijdje geleden ter ore via de aansporingen van mijn mede jazzliefhebbers op Musicmeter bij deze verzamelaar, waar deze plaat de eerste zes nummers van vormt. Op Spotify kan deze plaat dan weer beluisterd worden onder de artiestennaam 'John Carter - Bobby Bradford Quartet' (zoals Soledad al bij voorgenoemde release aangeeft).

Hoe dan ook, mijn eerste kennismaking met deze heren, en smaakt zeker naar meer. De geest van Ornette Coleman waart door deze plaat (Carter en Bradford werkten allebei met hem samen), dus we horen een kwartet waar de structuur die een pianist meestal brengt wordt vervangen door wat vrijere en, nou ja, zoekende manier van spelen.

Kan leiden tot oeverloos gezemel, maar Bradford en Carter hebben echt wat te vertellen, en wisselen slim af tussen wat abstractere stukken en (eigenlijk verrassend toegankelijke) melodieuze passages. Fijn is ook hoe de hele band op één lijn zit en met elkaar aan de sfeer bouwt, waar ook de tweekoppige ritmesectie indruk maakt (weetje: drummer Bruz Freeman is de oom van de wellicht iets bekendere saxofonist Chico Freeman).

Volgens de literatuur is deze plaat een vroege vrucht van de samenwerking tussen Carter en Bradford, die bijna 25 jaar heeft bestaan. Altijd leuk om weer eens eraan herinnerd te worden dat er nog genoeg te ontdekken valt.

Tof dat je deze heren ook in het vizier hebt Sander. Ze verdienen echt veel meer aandacht en waardering. Ben benieuwd wat je van deze twee cultklassiekers vind:

John Carter & Bobby Bradford Quartet - Flight for Four (1969) - MusicMeter.nl

Vooral onder de invloed van Ornette Coleman.

John Carter & Bobby Bradford - Self Determination Music (1970) - MusicMeter.nl

Niet per de onder invloed maar wel dezelfde intensiteit als Coltrane.