D'Virgilio, Morse & Jennings - Troika (2022)

De opener van het album werd gisteren vrijgegeven: D'Virgilio, Morse & Jennings - Everything I Am (OFFICIAL VIDEO) - YouTube

Staat op de luisterlijst; erg benieuwd wat deze afzonderlijke 3 stuk voor stuk klasse prog(metal) artiesten er samen van bakken...

Voorlopig eerder een CSNY-achtige folkrock dan een kruising van NMB en Haken

Is meer een combinatie van Neal's pop kant ("Songs From November" en "Life & Times") en Ross' solo album ("A Shadow of My Future Self").
Ik kijk hier wel naar uit.

Heb op Youtube al eens een single voorbij zien komen. De bekende namen geven wat hoop, maar dan blijkt dat het natuurlijk allemaal ook zangers zijn. Ik krijg hier (op basis van de twee singles dan) een hoog boyband gevoel bij eigenlijk. Niet iets waar ik direct warm voor loop.

Het album als promo toegestuurd gekregen en het is een genot om "TROIKA" te beluisteren. CSNY vermengt met de bands van het drietal. Wauw!

och toch, dit wordt een verdomd lange zit ben ik bang.

En dan ook de dagelijkse Prog Ladder nog...
(staat voor dit weekend ook zeker op mijn luisterlijst).

Tja het zit ook niet mee vandaag.

Één woord voor dit album.... saaaaaiiiiiii

D’Virgilio, Morse & Jennings is een gelegenheidstrio, dat zijn oorsprong in de progressieve rock heeft. Het album "TROIKA" heeft daar vrijwel niets mee te maken, want dat zou veel muziekliefhebbers op het verkeerde been zetten.

Het trio bestaat uit rasmuzikanten die de afgelopen twee jaar op persoonlijke titel, dan wel met zijn groep of bands, albums hebben uitgebracht. Samen maken ze al meer dan 75 jaar muziek en die ervaringen komen op dit pareltje samen.
Nick D’Virgilio was vanaf 1992 jarenlang drummer van Spock's Beard en nam later ook de lead zang voor zijn rekening. Solo bracht hij in 2020 het indrukwekkende album "INVISIBLE" uit en dit jaar verscheen ook al een nieuw album van zijn band Big Big Train.
Neal Morse is een muzikale duizendpoot die vanaf 1992 tien jaar de stem was van Spock's Beard en maakte sindsdien talloze solo albums, platen met zijn Neal Morse Band en met Transatlantic.
Ross Jennings is de leadzanger van de Britse metal band Haken en vorig jaar verscheen het prachtige melodieuze poprock album "A SHADOW OF MY FUTURE SELF". Een album dat ver verwijderd is van de muziek van Haken en waarbij zijn stem prachtig klinkt.

De drie staken de koppen bij elkaar en ontdekten dat de drie stemmen wonderschoon blenden en voor een Crosby, Stills & Nash (CSN) geluid zorgen. “TROIKA” is dus een gelegenheidsalbum, althans, daar lijkt het nu op, maar het zou kunnen dat het voor het drietal een opstap is naar meer albums van dit kaliber. Op het schijfje staan 11 tracks, bij elkaar ruim 51 minuten muziek en het is een feestje voor je trommelvliezen. Die worden meteen bij het openingsnummer verwend met een nummer dat het reeds genoemde CSN eind jaren zestig had kunnen maken. “EVERYTHING I AM” is opgebouwd rondom akoestische gitaar, percussie en hemelse samenzang, wat een fenomenale opener! “JULIA” was één van de nummers die eerder uitgebracht werd en waardoor ik met hoge verwachtingen uitkeek naar de officiële release van “TROIKA”. Samenzang, rustig begin en als de drums invallen krijg je een fantastisch nummer voorgeschoteld. Piano, subtiel gitaartje, een solo, maar het is vooral de melodielijn die in je kop blijft zitten, die van dit nummer één van de vele hoogtepunten maakt. D’Virgilio start met solozang in “YOU SET MY SOUL ON FIRE”, het kortste nummer van het album. Ook weer een akoestische aanpak, waardoor ook dit nummer een CSN vibe heeft. “ONE TIME LESS” klokt bijna 5 minuten en heeft een lekker ritme en heeft een country sfeertje, met een heerlijk refrein. Jennings krijgt de “spotlight” in het eerste deel van “ANOTHER TRIP AROUND THE SUN”, waarin opnieuw het pakkende ritme opvalt en de fantastische vocalen het nummer naar een hoog niveau tilt. Folky is het stempel dat ik op “A CHANGE IS GONNA COME” heeft een politiek getinte tekst, de samenzang is fantastisch, instrumentatie minimaal en opnieuw een CSN-achtig nummer. Na een rustig eerste deel, vallen de drums halverwege in en komt er een swing in het nummer. Dit herhaalt zich nog een keer, waardoor het een afwisselend nummer is geworden.

“IF I COULD” heeft een iets afwijkende stijl, vrolijk Afrikaans-achtig ritme, verrassend instrumentarium en een mooi refrein. Morse heeft de vocale hoofdrol in dit nummer. “KING FOR A DAY” is na een aantal CSN gerelateerde liedjes, misschien wel een Crosby, Stills, Nash & Young nummer. Prachtige samenzang, pakkend ritme, heavy gitaarpartijen en daarmee het stevigste nummer van “TROIKA”. In bijna 6 minuten trekt het drietal alle registers open, zonder dat het ergens ‘over the top’ gaat. Let vooral op de subtiele toetsenbijdrage van Morse en het mooie instrumentale middenstuk. Opnieuw CSNY in “SECOND HAND SONS”, licht overstuurde gitaar, lekker ritme en weer die hemelse samenzang in de stukken tussen de leadzang van Neal Morse. “MY GUARDIAN” heeft iets minder rock elementen in zich zitten, in vergelijking met de vorige twee nummers, maar het past wel in dit steviger blok van “TROIKA”. Het korte, gitaar intermezzo rond de drie minuten, maakt het nummer af. Zoals het album akoestisch begon, zo eindigt het ook met “WHAT YOU LEAVE BEHIND”. Gitaar, zang, het enige dat ontbreekt is een knisperende kampvuur. Ook hierin is de zang weer van een ongekend hoog niveau.

D’Virgilio, Morse & Jennings hebben met dit album een pareltje uitgebracht, waarin subtiel de invloeden zitten van de bands waarin de heren deel van hebben uitgemaakt, of nog van uitmaken. Het is absoluut geen slap CSN aftreksel of goedkope kopie, maar een spontaan, kwalitatief hoogstaand album, waar liefhebbers van close harmony bands als CSNY, Little River Band, Venice, Poco en de Eagles, absoluut van kunnen en zullen genieten. Top album van drie top muzikanten…en vocalisten!

nou mij kon dit album totaal niet bekoren.

Grappig hoe dit forum zo af en toe werkt. Ik houd niet van hip-hop of metal en ga dus ook niet luisteren naar nieuwe albums in deze genres waar mensen enthousiast over zijn. Ik weet namelijk dat ik waarschijnlijk niets aan ga vinden.

Bij dit album werkt dat anders: omdat de drie heren een verleden hebben in de prog-rock en metal gaan liefhebbers van deze genres hier naar luisteren. En dan blijkt de muziek op Troika niets, maar dan ook helemaal niets met progrock en metal te maken te hebben. Tja, en dan gebeurt het natuurlijk wel eens dat deze teleurstelling via een lage waardering geuit wordt.

Hadden ze maar eerst de goede review van Marco van Lochem moeten lezen. Die slaat met zijn genoemde referenties de spijker op de kop. Al komen bij mij de namen van Venice en America nog nèt iets eerder bovendrijven dan die van CSN.

Nu ben ik zowel fan van veel prog-rock acts als van CSN, Venice en America en dus val ik met de neus in de boter. Ik vind het namelijk een heel fijn album, dat al een hele tijd op repeat staat. Met de twee steviger nummers King for a Day en Second Hand Sons heb ik niet zo veel, maar ze hinderen mij ook weer niet. Dit laatste nummer kent daarentegen wel nog een erg leuk Jimi Hendrix-achtig intro.

Het bonusnummer is een alternatieve (en wat langere) versie van Julia. Nou vind ik de trend om bonusnummers op sommige uitgaven toe te voegen in het algemeen niet fijn: de commercie krijgt meestal voorrang op de kunst. Maar in dit geval vind ik beide versies wel mooi.

Dit vat het wel mooi samen. Nu had ik hier geen Haken verwacht, maar wat meer pit zeker wel. Het blijft allemaal maar wat voortkabbelen en klinkt me teveel als een boyband. Dat samenzang en akoestische gitaartje is leuk voor een nummertje of twee, maar daarna begint het me toch een partij te irriteren.

Nee dit is niet aan mij besteed.

Ik sluit me volledig aan bij de review van Marco van Lochem. Troika is een geweldig (en hopelijk géén gelegenheids-)album van drie muzikanten/vocalisten van wereldniveau.

Over de kritiek die door een aantal users wordt geuit op dit album: Ik vind het juist geweldig om te zien hoe de drie heren af stappen van hun roots (progrock/metal) en met een totaal ander muzikaal concept komen.

Dat dat niet voor eenieder bestemd is begrijp ik best, maar je zult toch op zijn minst de muzikale en vocale kwaliteiten die de heren op dit album ten toon spreiden, moeten erkennen.

Na een tijdje het tweede album "Sophomore" geluisterd te hebben, even dit eerste album weer opgezet.
De twee albums achter elkaar beluisteren, dat valt toch niet echt mee. Niet dat het slecht is, dat zal met deze drie heren niet gebeuren. Maar soms is het wel wat melig, of cheesy op sommige stukken. En een beetje teveel van het zelfde/goede. Ja, het is allemaal wat inwisselbaar, maar tegelijk ook wel goed.

Wat overigens wel opvalt is dat er op dit album nog wat 'stevige' nummers op staan, die ik ook meteen de betere vind.
"King For A Day" vind ik echt erg goed. Lekker veelzijdig, mooie synth wat het ook een beetje een 80's sound geeft. Dat komt op zich niet als verrassing aangezien Jennings (die het nummer geschreven heeft) het jaar daarvoor ook een 80's klinkend album uitbracht. Dat album is overigens ook erg de moeite waard!
"Second Hand Sons", van de hand van Morse, zou zo op een album als "Innocence & Danger" kunnen staan als een van de 'minder prog' nummers. Op dit album is het juist een buitenbeentje als echte rocker.

Andere goede nummers vind ik "Julia" van Jennings. Wat ontpopt deze kerel zich ook in deze setting als verdienstelijk liedjessmid! (Nogmaals, check zijn solo album ook!) Verder hebben we nog "Everything I Am" en "One Time Less", welke beide typische Morse songs zijn, zoals je die ook hoort op zijn singer songwriter albums.
Het valt mij op dat ik de nummers van D'Virgilio hier iets minder vind dan die van Morse en Jennings. Dat doet hij op het tweede album beter!

Eigenlijk een prima album. Alle drie hebben ze buiten deze formatie betere muziek gemaakt, maar anderzijds mag of kan je dit natuurlijk niet vergelijken met bands als Spock's Beard, Haken, Big Big Train of Transatlantic of iets dergelijks. Al met al, toch wel blij met dit albumpje. Ik zou zeggen een dikke 3,5 sterren.