Voivod - Synchro Anarchy (2022)

Voivod is een overlever van het beste soort. Na tien jaar is er dan anno 2022 opnieuw heerlijk complex werk van het progressieve Canadese gezelschap! In al hun stekelige, dissonante herkenbaarheid ontwikkelt zich dit als een dolle rit doorheen een ingewikkeld netwerk van thrash, death, prog, doom, stoner en nogal wat andere gespierde stijlen, w.o. punk, grunge en Frank Zappa-jazz. Meshuggah en de mathrock van The Dillinger Escape Plan zijn bovendien helemaal niet ver weg. Alles wordt creatief en vakkundig samengebracht met voor een groep met zo'n lange staat van dienst onvoorstelbaar geweldige energie. 'Synchro Anarchy' is een wervelend continuum van bijtende tempo's, hooks en bevallige melodieën, toegankelijk, scary en toch gedistingeerd. Vertrouwd zijn de abstracte teksten over toekomsttechnologieën, fictie over gekend moeilijke onderwerpen als bijvoorbeeld desintegratie, assimilatie en... synchro anarchy. Nu, zo futuristisch klinkt een en ander intussen tegenwoordig ook al niet meer.
Sterke prestatie met de uithangborden voor het hele werkstuk en het zwaartepunt toch helemaal vooraan bij de openende composities. Het vervaarlijk loodzwaar inzwaaiend 'Paranormalium' gaat beukend, stampend en gepeperd riffend over in één vervaarlijk lang kosmisch duet van excentrieke zang en improviserende gitaren, sterk! Titelnummer 'Synchro Anarchy', schiet op een bijna constante onderlaag van zwevende of stuiterende harmonieën regelrecht naar het einde der tijden. 'Planet Eaters', een groovy hint naar de pandemie, met z'n hypnotiserend debiterende vocals, riffs en solo's, opgejaagd als een donkere voortdenderende sneltrein. 'Mind Clock', ondanks de grungy opstart, ook al een en al onheilspellend scanderende duisternis.

Voivod, uniek, onverzettelijk en zonder concessies consolideert hier zijn statuut van baanbrekende band die ze altijd al waren. Met dit opnieuw creatieve en fantasierijke 'Synchro Anarchy' laat het viertal veertig jaar na datum nog steeds niet minder dan een verpletterend gedreven indruk na. Anarchie of niet, de enige constante in het hele verhaal is Voivod zelf.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.

Sinds Target Earth en de komst van Daniel Mongrain is Voivod bezig aan een geweldige muzikale revival. Synchro Anarchy geeft deze revival een passend vervolg, al wordt het niveau van The Wake mijns inziens net niet gehaald.

Synchro Anarchy staat wederom bol van de complexe metal vol dissonante akkoorden, tempowisselingen en jazzy solo’s. In de transparante mix valt ook op hoe geweldig de ritmesectie van Voivod is. Ondanks de complexiteit weet men continu een heerlijke groove vast te houden.

Aanrader is de deluxe-CD, met daarop als bonus live-opnames van hun jubileumconcert uit 2018, waarop de band laat horen live ook nog steeds als een huis te staan. Ik baal nog steeds dat de band als voorprogramma van Opeth afgelopen maand grotendeels gemist heb. Hopelijk komt Voivod binnenkort als headliner naar NL.

Score: 82/100

1. Wilderun - Epigone
2. Elder - Innate Passage
3. Disillusion - Ayam
4. Persefone - Metanoia
5. Lalu - Paint The Sky
6. 40 Watt Sun - Perfect Light
7. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain
8. Dark Funeral - We Are The Apocalypse
9. Voivod - Synchro Anarchy
10. Amorphis - Halo
11. Jethro Tull - The Zealot Gene
12. Toundra - Hex
13. Big Big Train - Welcome To The Planet
14. Sarcasm - Stellar Stream Obscured