Duskmourn - Fallen Kings and Rusted Crowns (2021)

Verrassend mooi melodeath album waarmee deze Amerikanen bewijzen je niet beslist uit Finland hoeft te komen voor kwalitatief hoogwaardige melodeath, al doet het wel erg aan Amorphis denken (en daar is helemaal niks mis mee... )

Het opgefokte en onstuimige kleine amerikaanse broertje van het finse Amorphis, zo kunnen we het geluid van deze band wellicht omschrijven. De wat rommelige produktie doet soms geen recht aan het songmateriaal, maar dit is best een prima album, vol dynamiek en vooral tempowisselingen. Die laatste buitelen over elkaar heen en zorgen er voor dat de aandacht er goed bij blijft. Het openende titelnummer gaat een beetje ten onder in kitscherige bombast, maar verder blijft de boel netjes op de rails. Het gebrul van de zanger kent slechts één stand en gaat dan op den duur ook wel wat vervelen, maar goed, dat nemen we dan maar op de koop toe.