Oddland - Vermilion (2022)

Mooie ontdekking: moderne afwisselende progmetal met een erg goeie ritmesectie, verrassende instrumentatie en hier en daar wat Oosterse invloeden: klinkt goed !
Benieuwd hoe ze zich verder ontwikkelen; blijven we zeker volgen...

Een serieus fijne tip dit. Muzikaal doet het aan verschillende bands denken, maar ze maken er wel een fijne eigen mix van. Waarbij vooral de oosterse invloeden opvallen. Het houd het album fris en voorkomt een eentonig geluid waar soortgenoten nog wel eens last van willen hebben. Daarbij werkt de korte speelduur ook goed mee.

Ik dacht bij Pathway trouwens eventjes dat het Mikael Åkerfeldt was. Niet de minste om aan te moeten denken.

Vanochtend nog een keer geluisterd tijdens een wandeling in de ochtendzon en daarmee m'n 1e indruk bevestigd: goeie plaat !
Er wordt af en toe stevig gedjent (hier en daar kwam VOLA in gedachten), maar er is ook voldoende ruimte voor rustiger passages en mooie melodieën, zoals bijv. het intro, het laatste deel van The Walls of the Mind (erg mooi) of het intro van Emancipator.

Vermilion pt1-5 zijn wel de absolute favorieten hier. Heerlijk dynamische nummers waarbij ze constant van het ene uiterste richting het andere uiterste manoeuvreren zonder de flow te onderbreken. Dat herhalen ze daarna nog eens in Rexonance en Unity in een kortere periode. Muzikaal doen ze denken aan VOLA en TesseracT, hoewel dit wat minder clean klinkt. Erg fijne band.

Derde album van deze finse progressieve metalband. Slepend, overwegend traag songmateriaal met zwaar hakkend gitaarwerk en sfeervolle melodielijnen, maar aan dynamiek en afwisseling ontbreekt er wel het één en ander. Het album luistert dan ook min of meer weg als één lang nummer. Zeker niet slecht, maar net als het vorige album is dit geen hoogvlieger.