Minnie Riperton - Come to My Garden (1970)

Dat gevoel heb ik ook bij deze plaat. En die hoes vind ik ook zo treffend bij de nummers passen. Op een aantal songs klinkt de muziek zo heerlijk bombastisch, neem de engelenstem van Minnie daarbij en je hebt een perfect album.

Heb deze nu 3x beluisterd en kom nu al uit op 4,5*. Kan heel snel weleens de volle mep worden.

Pas zag ik de film US op Netflix. Los van het feit dat het een zeer intrigerende film was kwam bij de aftiteling de song Les Fleur voorbij. Dat nummer kende ik nog vaag, was ook de titel kwijt én artiest maar daartoe heeft de mens Google denkelijk uitgevonden. Wie dem auch sei, snel gevonden en de OOOH van herkenning was er meteen. Ff verder gezocht en kom ik dus uit op deze lp. Inmiddels in totaliteit beluisterd en ondergaan ja. Zeker, ondergaan. Wat een ongekend wereldnummer zeg. Van ook een wereldzangeres. Veel te jong van ons heen gegaan, kanker ja en een 5 octaven stembereik

De sfeer en melodie en tekst, vanuit het standpunt van een bloem geschreven, waan gewoon. Een typische plaat, de lp dan, uit die tijd. Zeker quasound gedateerd en deels vol bombast maar wat is dit genieten. Laat ene Adele dan right away haar mond houden ja. Dat haar stem, Minnie dus alle kanten uutgaat soms, het hoort erbij. Als je een dergelijk bereik hebt dan moet je er ook iets mee doen. De plaat inmiddels op vinyl besteld. Aantal jaren terug opnieuw uit op zelfs green vinyl. Nu maar hopen dat. Daarmede kom ik deze tijd van hitte en droogte wel door. En ja, destijds was dit geen hit. Ongeloof rest me. How cruel can it be? Monumentale plaat deze. Zo worden ze niet meer gemaakt. Helaas...