Joey Tempest - A Place to Call Home (1995)

Voor het eerst sinds lange tijd weer eens gedraaid. Na de terugkeer van Europe had ik me eigenlijk helemaal op die platen gestort maar ook deze blijf ik erg mooi vinden. Eigenlijk staat hier geen enkele zwakke track op Joey zingt wat dieper maar daar raak je snel aan gewend. Hoewel ik moet bekennen dat er een grote glimlach op mijn gezicht verscheen toen hij nog eens ouderwets uithaalde op het einde van Elsewhere. Voor mij is dit nog altijd het grootste kippevel moment van deze plaat. Kortom dit is een erg ondergewaardeerd album dat ik elke Europe of Bon Jovi fan aan kan raden maar ook mensen die van degelijk singer/songwritter materiaal houden moeten dit eens proberen.

Nog steeds naar vele jaren een erg lekkere plaat.

Het succesvolle Europe was in 1993 rock bottom gecrasht. De Zweedse belastingdienst erkende niet dat de leden in de periode 1989 – 1992 in het buitenland hadden gewoond en wilde kronen zien. Nee, niet die van de tandarts. Het resulteerde erin dat de leden geen bezittingen mochten hebben, behalve hetgeen nodig was voor het bestaansminimum. Pas in 2002 verliep deze ingrijpende beperking, zo verhaalt Wings of Tomorrow.com.

De jongensdroom van albums opnemen en internationale tournees eindigde dus bitter. Rolf Larsson, beter bekend als Joey Tempest bracht desondanks in 1995 zijn eerste soloalbum uit, genaamd A Place to Call Home. Andere muzikale wegen werden verkend. Geen hardrock maar wel uptempo poprock, soms met vleugjes countryrock.
Het resulteert in een aangenaam album. Tempest zingt meestal kalmer en lager dan we hem bij Europe hoorden doen, waarbij hij met sterk materiaal komt. De lijst met meewerkende musici is lang, van een vrouwelijk achtergrondkoortje tot en met de violisten van het Sveriges Radios Symfoniorkester. In Lord of the Manor waagt hij zich aan soul en doet dat met verve; het heeft weg van klassieker People Get Ready.

Favorieten kiezen is best lastig, want van de vlotte opener We Come Alive tot de warme slotballade For My Country is er volop te genieten, vooral als het uptempo is. Ongeschikt voor mensen die Joey Tempest hard willen horen rocken, maar wie het relaxter wil, is aan het goede adres.