Charles Mingus Sextet - Cornell 1964 (2007)

Ik citeer uit het cd boekje

Yet this gripping and historically revealing performance had been all but wiped from memory until Sue Graham Mingus discovered a tape: apparently no one, with the presumable exception of students who where actualy there, knew the event took place...not the discographers, biographers, or historians, who are now obliged to rewrite one of the most vital episodes in mingus's career

wat vooral opvalt is het plezier..dat deze 2 jazz grootheden hier in hun spel laten horen...improvisatie met een grote I.

Zowel het karakter van Mingus als Dolphy hoor je terug en ze vullen elkaar hier perfect aan.

Muziek waar je nog eens lekker voor gaat zitten om je te verbazen over de vele vondsten..Geweldig!!

bericht 2

Dit is waanzinnig....

ook voor liefhebbers van (europese) ECM jazz is deze set waarschijnlijk goed te verteren, soms ingetogen dan weer vol Avant -Garde kreten.

Maar vooral het spelplezier (mingus die vrolijk "meezingt",opmerkingen plaatst) en het gevoel live aanwezig te zijn op deze intieme set.

5*

Als je ook maar enigzins om avontuurlijke jazz geeft....KOPEN!! NU !!

morgen mag ook

Oké, dan koop ik 'm zaterdag denk ik....

Onmogelijk..2 dagen zonder dit album zul je jezelf noooit vergeven

Overigens wel wat anders als AhUm...eerst maar even luisteren voordat je 20 euro afgeeft (voor ruim 2 uur improvisatie)
Koop je tenslotte ook 2 leuke rockklassiekertjes voor, bossie bloemen voor de vrouw of een kratje belgisch bier...ofzoiets

Aan u de keuze.

Ik ga hem zo scoren...
Alhoewel, Belgisch Bier, ook lekker...
Oh nee, doet u toch maar deze meneren.

Ik koop gewoon én de cd én het belgisch bier!

vandaag dit album aangeschaft (geen belgisch bier trouwens )
en het klinkt fantastisch tot nu toe

So Long Eric, 5:14

'' Come on Johnny ''... en Johnny Coles zet het op een blazen,
een moment dat elke keer weer een glimlach op m'n gezicht laat verschijnen.

Prettige eigenschap van dit album is dat het vol; staat met dat soort momenten. het geheel heeft een lichte toon, Maar dat is niet ten koste gegaan van diepgang, virtuositeit of afwisseling

Je blijft ontdekken...de spontaniteit en het plezier zal er ook wel voor gaan zorgen dat dit album een klassieker in Mingus zijn ouvre gaat worden.

Trouwens erg grappig dat dit soort opnamen meer dan veertig jaar na dato nog steeds worden ontdekt.

Blue Note is daar erg goed in..

De opnames waren bij een kleine groep liefhebbers en kenners al langer bekend. Blue Note heeft weinig opnames van de qua verkoopaantallen grote 3 (Coltrane, Miles, Mingus) en daarom dat ze er zoveel werk van maken als ze een "ontdekking" hebben van deze commercieel interessante artiesten.
Het Coltrane/Monk album van een paar jaar terug is daar ook een goed voorbeeld van.

Ik ben geen fan van The Black Saint and The Sinner Lady van deze man. Ah-Hum vind ik een goede plaat.
Bij veel free jazz haak ik af vanwege het teveel nootjes in een te korte tijd spelen van veel van de spelers.
Maar dit is een geweldige cd. Brilliant en waanzinnig lekker om naar te luisteren. Gewoon lekker dus......

Van mij een zeer verdiende 4,5*

Pure magie. Beginnend bij de pianosolo van Byard en dik twee uur later eindigend met een opzwepend walsje. De koektrommel waar in gegraaid mag worden in de tussentijd is oneindig diep. Mingus' dans met zijn bas op 'Sophisticated Lady' is betoverend mooi. Spierballenbas. 'Fables of Faubus' (typfoutje trouwens in de playlist hierboven) is met grote voorsprong mijn favoriet. De energieke en krachtige solo van Clifford Jordan is zo heerlijk helder (ook zonder Heineken).

Een 4,75.

Eigenlijk klopt de artiestenaam hier niet?

Charles Mingus Sextet with Eric Dolphy

Oké, dat staat op de cover, maar niet in even grote letters, dus maar als detail vermeld. (Bewijs 1), (Bewijs 2):
Als we die artiestennaam nemen zitten er in dit spel 7 artiesten (het Sextet + Dolphy), maar dat klopt dan weer niet als je op Cduniverse kijkt:

Cahrles Mingus (bass guitar);
Clifford Jordan (tenor saxophone);
Johnny Coles (trumpet);
Jaki Byard (piano);
Dannie Richmond (drums).
- *Additional personnel: Eric Dolphy (alto saxophone).

Dán pas zijn ze met 6.

in het boekje klopt het

Eric Dolphy krijgt gewoon een ruimere vermelding, maar was gewoon onderdeel van het Charles Mingus Sextet. Dus niet Charles Mingus sextet + eric Dolphy.

Klopt ook niet, Mingus speelde Contra bass (ook bekend als Upright bass, Double bass of Dog House)

Moet bekenen dat er betere live opnames van Mingus te vinden zijn

Toch nog goed voor 4,5*..De heren laten op deze cd een ongekende muzikaliteit horen.

Wat een wonderbaarlijk prachtig mooi live album. Geweldige kwaliteit, super muzikanten, ontroerende muziek en spannende improvisatie. Bestaat er een betere album dan dit album? Nee, niet in mijn oren. Wat is dit toch mooi. Elke dag hoor ik nieuwe dingen, geniet ik intens en voel ik iets bijzonders. Dit is wat mij betreft het meesterwerk in de muziek wereld.

Geweldige plaat! Buy Or Die!