Soul Glo - Diaspora Problems (2022)

ArthurDZ, er is weer een goede reden om het haar in een hanenkam te stijlen en het leren jack uit de kast te halen

Zou fucked up zijn, if true. Ik zwier hem nu aan zie, bedankt voor de tip!

Edit: ja, echt lekker op het eerste gehoor, vurig en smerig zoals ik het graag heb van punk. Ga 'm zeker nog een paar keer opleggen!

Bohhh vette plaat dit hoor.

EDIT: voor de tweede keer geluisterd en ik kan voorlopig concluderen dag aerobag en ArthurDZ veel te conservatief zijn geweest in hun beoordeling.

Helaas kan ik de zanger niet zo goed verstaan. Toch doen de jongens goed hun best en zegt mijn gevoel dat ze het wel goed bedoelen allemaal. Ik geef hier daarom 4* voor.

De tering, wat werkt die zanger me op mijn zenuwen zeg, niet normaal. Echt 0,0 dynamiek, alleen maar als een razende krijsen. Ik zeg dit niet heel vaak, maar in de vocalen had hier echt wel ietwat dynamiek ingebracht kunnen worden en dat was de gehele plaat ten goede gekomen. Nu is de impact op een gegeven moment voor mij compleet pleite, wat doodsonde is, aangezien hij duidelijk belangrijke dingen te vertellen heeft. Alleen is na een half uur in je gezicht krijsen die laag niet echt goed meer te ontcijferen. Qua vocalen doet het me denken aan Greg Puciato van The Dillinger Escape Plan, maar dan dus constant in de over de top maniakale modus. Ongelofelijk vermoeiend. Muzikaal best goed, maar ik hoor eerlijk gezegd niet het punk-meesterwerk in de dop als ik de kritieken moet geloven. Ik vind het instrumentaal bijna nergens echt interessant worden, zelfs niet in de zijsporen als het industriële hip-hopnummer Driponomics. Pas in de laatste track Spiritual Level of Gang Shit is er eindelijk even wat ademruimte, iets dat in het midden van het album ook geen overbodige luxe was geweest, en ik ben benieuwd of Soul Glo in de toekomst dat wat meer gaat doen. Die track biedt namelijk een fantastische balans van de voorgaande razernij, aangename hip-hopflows en blazers. Op een gegeven moment heeft de constante lawine van razende punk/hardcore/industrial/hiphop een verdovende werking, bij mij ten minste wel.

Al is op de zenuwen werken te sterk gesteld, ik herken me wel in de kritiek van Don dat deze plaat op den duur een tikkie vermoeiend wordt. Misschien ligt het domweg aan de veelheid aan woorden die voorbij komen, vanwege de rapschreeuwstijl, maar je wordt een beetje murw gebeukt. Dat neemt niet weg dat deze plaat vol toffe tracks staat, dus ik kan er wel 3,5* aan kwijt. Zou dit graag een keer live zien, trouwens.

vaker luisteren dan komen de teksten ook stukje bij beetje binnen en realiseer je opeens hoe ziek woke deze man is

trouwens, is murw gebeukt worden niet een beetje het idee van dit soort muziek?

Als je de luisteraar murw wil beuken kun je het beste een plaat van maximaal 25 minuten afleveren en dan daar dan ook compleet op focussen.

Bij Soul Glo vind ik dat toch wel anders. Ik denk dat ze zichzelf instrumentaal en tekstueel tekort doen door constant zo opgefokt te klinken, op Spiritual Level of Gang Shit wordt er al veel meer dynamiek gebruikt en komen daardoor de punkpassages ook veel harder aan. Dat is waar Soul Glo echt veel vooruitgang kan boeken, meer dynamiek brengen in een geheel album. Nu ben ik voor een aantal tracks mee, maar daarna denk ik ''ja, ik weet dat jullie helemaal kapot kunnen gaan, dat maakt geen indruk meer, tijd voor iets anders''. Aangezien ik naar Greg Puciato van The Dillinger Escape Plan refereerde in mijn bevindingen heb ik na deze plaat Miss Machine beluisterd en dat was een verademing. Die plaat gaat op zijn hardste vele malen harder dan deze, omdat de band dynamiek in het geheel heeft. Soul Glo zou voor mij vele malen krachtiger en harder uit de hoek kunnen komen, juist door ook eens af en toe wat meer rust te brengen in het geheel, waardoor er meer contrasten zijn.

De zang is overschreeuwend op den duur, in de zin dat de techniek monotoon word. Maar gebrek aan dynamiek kan het genoemd worden vind ik.

Ik zou zelfs stellen wat een zegen voor punk en hardcore dat er eens zo een dynamische stem op staat! Gaat alle kanten op, als een odb in punk rock.