King's X - Please Come Home... Mr. Bulbous (2000)

Ja, dit beschouw ik net als velen als een van de mindere albums van King's X. Daarom heb ik deze ook in geen jaren meer geluisterd. Ik grijp doorgaans naar een van de vier eerste albums van deze band. Tot vandaag....

Fish Bowl Man kent een heerlijke groove, waar de band patent op lijkt te hebben, en brengt me gelijk in een goede stemming. Helaas zorgen de tracks daarna te vroeg voor een mineurstemming. Julia is gelijk een enorme domper op de feestvreugde en ook She's Gone Away komt te vroeg. Marsh Mellow Field is dan wel weer fenomenaal en laat dUg/Dough in volle kracht horen.

Het probleem met dit album is helaas dat na elke opbeurende track er gelijk weer paar nummers klaarstaat om je neer te halen. When You're Scared haalt gelijk de vibe van het voorgaande nummer eruit en Charlie Sheen maakt het niet beter. Pas bij Move Me en Move Me (Part 2) komt het album weer een beetje tot leven.

Please Come Home... Mr. Bulbous is niet slecht, zeker niet, maar klinkt gewoon weinig spannend en de band heeft op eerder werk laten horen veel beter te kunnen. Wel is de productie - zoals altijd eigenlijk - weer erg fijn en klinkt de CD als een klok.