YĪN YĪN - The Age of Aquarius (2022)

Eerste indruk: redelijk flauwtjes. Met die oosterse invloeden wordt dat het al snel, maar op het vorige album wisten ze het over het algemeen genoeg spanning op te bouwen.

Toch wel jammer dat het relatief zo'n kort album is. Soms voelt het daardoor eerder als een lange EP dan echt als een volwaardig album. Maar goed, de muziek borduurt voort op het debuut The Rabbit That Hunts Tigers met hier en daar kleine nieuwe twists. Shēnzou V is overduidelijk het hoogtepunt op het album. Verder is het lastig uitschieters aan te wijzen, maar de algehele sfeer is wel weer fijn.

Sfeervol album, maar net iets minder spannend dan de vorige. Iets minder dans, iets meer ambiance. Nu is de ambiance wel bijzonder goed, en kan ik ook niet echt een andere band noemen die zo klinkt, maar enthousiasmeert het geheel me toch minder. Ik kom iets lager uit dan bij de voorganger, op 3,5 sterren.

Best wel aardige muziek van deze Maastrichtenaren. Je weet niet precies in wat voor een toko je precies bent beland, het kan ook ergens into space zijn, maar je blijft wel hangen. Gisteren een interview gelezen in de Volkskrant, de gasten spelen al over het hele EU continent.

Ik zit hier in het café naar te luisteren, het knalt lekker hard uit de speakers.

Funky plaat met verwijzingen naar retro nummers zoals I feel love van Donna Summers. En wie herkende nog meer de opening van You and me - Spargo, dat 1 op 1 gekopieerd is naar de titeltrack? Helaas moet ik bekennen dat ik You and me een (veel) leuker nummer vind.

Toch, een aardige plaat. 3*