Dog Släyer - Unrighteous Warfare (2021)

Dit vervolg op de gave EP 'Sacred Eye' begint iets minder veelbelovend, maar met 'Ashigaru' is er weer kippenvel (heerlijk gitaarwerk). In het derde nummer gaan ze ineens uit een ander vaatje tappen en komen er crossover en speed en thrash metal en een epic heavy metal middenstuk voorbij. Rare jongens, die Chinezen, maar klinkt lekker. Natuurlijk begint track 4 dan met een stukje akoestische gitaar dat doet denken aan Jason Becker dan wel Marty Friedman, om vervolgens in de richting van de oude epic Chastain te gaan! 'Muddy Nuts', de titel leek me al een hint, is meer een stampende rocker (waar het precies over gaat, wil ik van af zijn).

Tussendoor zou ik nog kunnen waarschuwen dat de zang voor sommigen misschien een brug te ver zou kunnen zijn. Bij deze.

'The Other Side of the Dream' is weer meer van de classic melodieuze hardrock / heavy metal en heel leuk gedaan. 'Run...' is prima rechttoe-rechtaan heavy metal, met een wat ongeïnspireerd refrein helaas. 'Heaven...', ook prima, maar niet zo bijzonder. De afsluiter klinkt als een ouderwetse epic hardrock ode in de trant van een Boston aan de superheld Mysterion, die ik slechts ken uit South Park, maar of ze die bedoelen...? Een leuk nummertje wel.

Maar wat klinkt het al bij al lekker enthousiast en charmant, en dat uit 2021 uit China. Ik kan niet zeggen dat het origineel is, maar regelmatig weten ze er een eigen draaitje aan te geven ook - het is zelfs om een beetje blij van te worden. Deze en vooral hun debuut-EP staan bovenaan mijn 'te kopen'-lijst.

Hier ga ik voor een dikke zeven.