Afgelopen week kwam ik de cd weer tegen, nadat deze vele jaren op mijn zolder had gebivakkeerd. Ik was dan ook benieuwd of ik hier anno 2018 nog van zou kunnen genieten. Nou, genieten doe ik als nooit tevoren!
Goed, de steenkolen Engelse zang is niet overal even mooi, en de kwaliteit van de opname/productie laat hier en daar ook wat te wensen over. Als je daar doorheen kunt luisteren, hoor je 6 prachtige neo-prog composities. Pareltje!
Luister b.v. eens naar
Flying to Fade