Satan - Earth Infernal (2022)

Bijna tien jaar na Satans wederopstanding zijn we toe aan worp nummer vier. Life Sentence is een van mijn favoriete NWOBHM-albums. Cruel Magic vind ik een fijn album, ook omdat de band na twee albums het geluid een beetje wijzigde. Atom By Atom maakte daarentegen weinig indruk, het voelde als een herhaling van zetten na Life Sentence.

Nu is Earth Infernal uitgekomen. De eerste single Burning Portrait deed me niet zo veel. Nu ik het hele album beluisterd heb, is de conclusie dat die single representatief was voor Earth Infernal. Satan doet wat ze op de drie voorgaande albums deden, en dat doen ze goed. De tijd heeft nog steeds geen vat gekregen op zanger Brian Ross, en ook het gitaarwerk flitst als vanouds. Het rauwe, wat minder verzorgde geluid van Cruel Magic is gebleven. Nummers die eruitspringen zijn voor mij Twelve Infernal Lords en Luciferic en From Second Sight. Poison Elegy valt ook op, maar dan door de wat vreemde tempowisselingen onderweg.

Probleem voor mij is dat Earth Infernal vooral meer van hetzelfde is. Het voegt weinig to aan wat ik al van Satan kende, en na de eerste paar keren luisteren is er weinig dat meer indruk maakt dan eerdere albums.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.

Wat een genot is het elke keer weer als Satan een nieuw album uitbrengt. Geen overgeproduceerde, platgewalste sound, maar 'gewoon' vijf man in de studio die in een paar takes een album inspelen en de spontaniteit, inclusief kleine foutjes, vastleggen.

Luister in From Second Sight eens naar de gitaren van Russ Tippins en Graeme English. Het is alsof je als luisteraar gewoon tussen de mannen instaat terwijl zij ingenieus hun gitaarmelodieën met elkaar verweven. Het karakter van hun gitaren en versterkers blijft behouden in de transparante sound.

Zanger Brian Ross levert op 68(!)-jarige leeftijd nog steeds een puike prestatie als zanger. Ik zag de band dit jaar op Wacken Open Air en ook live laat hij horen nog steeds goed bij stem te zijn. Topnummers: Earth We Bequeath, From Second Sight en Ascendancy.

Score: 86/100

1. Wilderun - Epigone (96)
2. Elder - Innate Passage (91)
3. Disillusion - Ayam (90)
4. Ghost - Imperia (89)
5. Star One - Revel In Time (88)
6. Allegaeon - Damnum (87)
7. Persefone - Metanoia (86)
7. Satan - Earth Infernal (86)
9. Lalu - Paint The Sky (85)
9. Cult Of Luna - The Long Road North (85)
11. 40 Watt Sun - Perfect Light (84)
11. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain (84)
11. Arð - Take Up My Bones (84)
14. Dark Funeral - We Are The Apocalypse (83)
15. Voivod - Synchro Anarchy (82)
15. Darkest Era - Wither On The Vine (82)
17. Guild Of Others - Guild Of Others (80)
18. The Flower Kings - By Royal Decree (79)
19. Amorphis - Halo (78)
19. Jethro Tull - The Zealot Gene (78)
19. Shape Of Despair - Return To The Void (78)
—. Toundra - Hex (77)
—. Jonas Lindberg & The Other Side - Miles From Nowhere (74)
—. Eight Bells - Legacy Of Ruin (74)
—. Marillion - An Hour Before It’s Dark (73)
—. Big Big Train - Welcome To The Planet (73)
—. Sarcasm - Stellar Stream Obscured (70)
—. Sylvaine - Nova (70)
—. The Offering - Seeing The Elephant (64)