menu

Cowboy Junkies - Songs of the Recollection (2022)

mijn stem
3,73 (22)
22 stemmen

Canada
Roots / Rock
Label: Proper

  1. Five Years (4:23)
  2. Ooh las Vegas (5:17)
  3. No Expectations (4:11)
  4. Don't Let It Bring You Down (4:26)
  5. Love in Mind (3:42)
  6. The Way I Feel (4:11)
  7. I've Made Up My Mind to Give Myself to You (6:31)
  8. Marathon (5:22)
  9. Seventeen Seconds (4:46)
totale tijdsduur: 42:49
zoeken in:
avatar van Minneapolis
Kan iemand deze verzamelaar toelichten? Ik kwam ze wat laat op het spoor (Nomad series, en dat vind ik nog steeds de mooiste albums, ook na ouder werk te hebben geluisterd). De titels hier zeggen mij niet direct wat.

avatar van Poles Apart
Minneapolis schreef:
Kan iemand deze verzamelaar toelichten? Ik kwam ze wat laat op het spoor (Nomad series, en dat vind ik nog steeds de mooiste albums, ook na ouder werk te hebben geluisterd). De titels hier zeggen mij niet direct wat.

Het lijken mij allemaal covers te zijn?

Hopelijk ook een cd en-of plaat versie .... Ben alleszins zeer benieuwd !

avatar van Tonio
4,0
Zo uit mijn hoofd in ieder geval David Bowie (nummer 1), Rolling Stones (3), Neil Young (4) en The Cure (9). Wie vult de rest even aan?

Overigens geen slechte ervaringen met de Junkies die 'coveren'. Soms gelijkwaardig aan of nog beter dan het origineel, zoals onder andere Sweet Jane (Lou Reed), I'm So Lonesome I Could Cry (Hank Williams), Powderfinger (Neil Young), To Live Is To Fly en Cowboy Junkies Lament (Townes van Zandt).

En wat dacht je van Demons (Nomad 2), volgens mij hun beste album waarop ze uitsluitend nummers van Vic Chesnutt coveren. Met als hoogtepunt het hartverscheurende Flirted with You All My Life.

Nee, laat dit coveralbum maar komen!

avatar van Minneapolis
Poles Apart schreef:
(quote)

Het lijken mij allemaal covers te zijn?


Ah, oké. Ik dacht wel even aan Bowie en The Cure, maar niet aan een heel cover album. Maar dat maakt het dan toch geen verzamelaar?

avatar van Twinpeaks
01) David Bowie
02) Gram Parsons
03) The Rolling Stones
04) Neil Young
05) Neil Young
06) Keane ?
07) Bob Dylan
08) Rush ?
09) The Cure

Volgens mij zijn dit de artiesten die gecoverd worden al heb ik mijn twijfels over Keane en Rush
Die vind ik dan wat buiten het plaatje vallen , net als The Cure overigens

avatar van MarkS73
4,0
Five years is te beluisteren op Spotify, erg mooi trouwens...

avatar van Rudi S
Twinpeaks schreef:
01) David Bowie
02) Gram Parsons
03) The Rolling Stones
04) Neil Young
05) Neil Young
06) Keane ?
07) Bob Dylan
08) Rush ?
09) The Cure

Volgens mij zijn dit de artiesten die gecoverd worden al heb ik mijn twijfels over Keane en Rush
Die vind ik dan wat buiten het plaatje vallen , net als The Cure overigens


6. Gordon Lightfoot
8. Vic Chesnutt

avatar van Twinpeaks
Kijk dat lijkt er meer op

avatar van heicro
3,0
geplaatst:
Covers met een eigen interpretatie weer. We kennen het en het is zeker niet slecht. Maar verrassend is het ook niet. "The Way I Feel" is oorspronkelijk van Fotheringay overigens.

avatar van Mjuman
geplaatst:
heicro schreef:
Covers met een eigen interpretatie weer. We kennen het en het is zeker niet slecht. Maar verrassend is het ook niet. "The Way I Feel" is oorspronkelijk van Fotheringay overigens.


Nope: het is een cover van Gordon Lightfoot, bekend geworden door de zang van Trevor Lucas, bij Fotheringay.

Het zou overigens best kunnen dat Sandy zelf het al eens eerder heeft opgenomen dan Fotheringay, voor een demo o.id, maar het is een Lightfoot original.

avatar van Tonio
4,0
geplaatst:
Zo, pas twee keer beluisterd, maar toch genoeg gehoord voor een eerste indruk.

Een heel coveralbum, dat valt mij in de meeste gevallen niet mee. Het blijft toch meestal opboksen tegen de oorspronkelijke versies. Maar de Cowboy Junkies hebben mijn inziens best een aardige reputatie t.a.v. covers opgebouwd (zie hierboven), dus kregen ze bij voorbaat al het voordeel van de twijfel.

En dat blijkt terecht: niet alles is even sterk. Zo vindt ik Five Years en Ooh Las Vegas maar matig. Maar net als mijn enthousiasme fors vermindert volgt een fantastische versie van No Expectations. Dat is altijd mijn meest favoriete Stones-nummer geweest, met die fantastische akoestische slidegitaar partij van Brian Jones (tevens een van zijn laatste bijdragen). En de versie van de Junkies is geweldig.

De twee hierop volgende Neil Young songs krijgen ook een mooie uitvoering, evenals de Dylan song I've Made Up My Mind to Give Myself to You.

The Way I Feel en de laatste twee nummers zijn niet echt goed, maar ook weer niet slecht.

Toch over de hele linie geen spectaculair, maar best aangenaam album. Die ga ik de komende tijd regelmatig beluisteren.

avatar van erwinz
3,5
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Cowboy Junkies - Songs Of The Recollection - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Cowboy Junkies - Songs Of The Recollection
Albums met alleen maar covers zijn meestal niet meer dan een tussendoortje, maar Songs Of The Recollection van Cowboy Junkies is wel een heel mooi tussendoortje met een aantal opvallend rauwe songs

Albums met covers sla ik meestal over, maar voor Songs Of The Recollection van Cowboy Junkies maak ik natuurlijk een uitzondering. De Canadese band is immers al bijna 35 jaar zeer bedreven in het vertolken van songs van anderen en slaagt er met grote regelmatig in om van songs van anderen Cowboy Junkies songs te maken. Dat lukt de band ook weer op het deze week verschenen album dat een aantal covers bevat die je verwacht van Cowboy Junkies, maar ook een aantal verrassingen als songs van David Bowie en The Cure. Het gitaarwerk op Songs Of The Recollection is verrassend ruw en Margo Timmins zingt zoals gewoonlijk de sterren van de hemel. Prima dus.

Ik word lang niet altijd blij van albums met uitsluitend covers, maar er zijn bands die het kunstje van het vertolken van songs van anderen zo goed beheersen dat het toch interessant wordt. De Canadese band Cowboy Junkies is wat mij betreft zo’n band. Dat was al duidelijk op het in 1988 verschenen The Trinity Sessions, waarop prachtige versies staan van klassiekers als Sweet Jane (The Velvet Underground), I’m So Lonesome I Could Cry (Hank Williams) en Blue Moon (onder andere Elvis Presley).

Op opvolger The Caution Horses uit 1990 staan al even mooie versies van Powerderfinger (Neil Young) en You’ll Be Loved Again (Mary Margaret O’Hara) en zo kan ik er nog wel wat noemen (op Black Eyed Man uit 1992 staan bijvoorbeeld twee zeer fraaie Townes van Zandt covers). Verder trok de band op Demons: The Nomad Series, Vol. 2 uit 2011 een heel album uit voor de songs van Vic Chesnutt en ook dat was prachtig.

De Canadese band weet dus wel hoe je van de song van iemand anders je eigen song kunt maken, maar desondanks had ik liever een regulier Cowboy Junkies album gezien dan het deze week verschenen Songs Of The Recollection. Zoveel albums heeft de band de afgelopen tien jaar immers niet gemaakt en de albums die wel verschenen, waaronder het geweldige All That Reckoning uit 2018, smaakten absoluut naar meer.

Goed, we zullen het moeten doen met een nieuw Cowboy Junkies met alleen maar covers en dat is nog altijd veel beter dan helemaal geen Cowboy Junkies album. Songs Of The Recollection opent wat mij betreft opvallend met Five Years van David Bowie. Het is een keuze die ik niet direct van de band had verwacht en het is er bovendien een waaraan je je heel makkelijk vertilt. Ik vind de Cowboy Junkies van Five Years echter best geslaagd, al is het maar vanwege het heerlijk gruizige gitaarwerk en de emotievolle vocalen van Margo Timmins.

Ooh Las Vegas van Gram Parsons zou op papier beter moeten passen bij het geluid van Cowboy Junkies, maar de versie op Songs Of The Recollection doet me minder, al is het gitaarwerk wederom fantastisch. No Expectations van The Rolling Stones had ik weer minder snel bedacht voor de Canadese band, maar de Cowboy Junkies versie is echt prachtig en laat maar weer eens horen hoe Margo Timmins een eigen song kan maken van de song van iemand anders.

Songs Of The Recollection vervolgt met twee songs van Neil Young en die zijn bij Cowboy Junkies altijd in goede handen. De band uit Toronto speelt op haar nieuwe album lekker losjes en ook de zang van Margo Timmins klinkt ontspannen. Het past wel bij een tussendoortje dat een album met louter covers meestal is, al laat Songs Of The Recollection ook horen dat Cowboy Junkies op het moment in een uitstekende vorm steekt en tot veel meer in staat moet worden geacht.

Het album vervolgt met songs van Gordon Lightfoot en Bob Dylan, die makkelijk overeind blijven door de prachtstem van Margo Timmins en wederom door fantastisch gitaarspel, waarna de band er met Marathon nog maar eens een Vic Chesnutt song tegenaan gooit. We zijn dan al bij de slottrack beland en ook die is opvallend, want wie verwacht Seventeen Seconds van The Cure bij Cowboy Junkies. Dankzij prachtig ruw gitaarwerk en de altijd goede zang, is ook deze cover geslaagd en hebben we al met al een heel fraai tussenalbum van Cowboy Junkies in handen. En nu graag weer een regulier album! Erwin Zijleman

avatar van Minneapolis
Eerste indruk: prima, maar een beetje saai (vooral een nummer als I've made up my mind en No Expectations). Dat is wat anders dan traag, want juist de laatste 2 nummers (Marathon en Seventeen seconds) vallen me positief op met een broeierig sfeertje. Five years deed het al goed en The way i feel is met heerlijk gitaarwerk is vooralsnog favoriet. Maar misschien gaan er nog meer nummers leven.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:25 uur

geplaatst: vandaag om 21:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.