Tangerine Dream - Soundmill Navigator (2000)

Al zonder een noot te hebben gehoord maakt dit album een prima indruk. Vele kleine foto's sieren de info waardoor er toch een gevoel ontstaat van erbij te zijn geweest. En dan de bezetting: Edgar Froese, Peter Baumann en Christopher Franke het roept direct een beeld cq geluid op van weleer. De tijd van rond Encore, waarvan de productie ook niet al te goed was, maar de muziek uiteindelijk wel de boventoon kreeg die het verdiende. Een heel ander verhaal dan de uitgaven op het Bootmoon label. Op dit album staat Tangerine Dream op een podium en niet in een schuur.

Ja, en dan de muziek. Met wat gesis begint het verhaal wat volgt is een kosmische deken aan klanken. Hierdoor zit ik gevoelsmatig aan de andere kant van de dampkring. Na het zoekende komt er wat meer structuur in het stuk. Het slaat daarmee een mooie brug tussen het Tangerine Dream begin jaren zeventig tot het midden ervan. Het roept daarmee een sfeer op van in een fotoboek te kijken.

Zodra daar het geluid is van de sequencer is, waar Franke patent op had, ben ik weg. Als daar later nog de gitaar van Froese bijkomt kan ik nog net de Nederlandse driekleur op Pluto in de houder steken. Daarna ben ik mentaal niet meer te houden of anders geformuleerd ik ben even niet voor reden vatbaar. Heerlijk dus dat dergelijk materiaal op cd verkrijgbaar is. Kortom: het moet een feest zijn geweest om daarbij aanwezig te kunnen zijn in 1976. Nu nog even terug te zien komen op aarde....