Swayzak - Some Other Country (2007)

Door de onpeilbaar diepe opener (die bassen, die melancholie...) blijft dit laatste album van Swayzak toch een flinke aantrekkingskracht op me houden, maar al met al is het voor mij ook niet echt een groeiplaat gebleken. Ik wist het eigenlijk lange tijd niet zo goed te duiden, maar ik ben er nu wel uit dat ik het eigenlijk maar een matige worp vind. In tegenstelling tot de heren van Swayzak zelf trouwens, die zelf maar wat fier waren en SOC stukken beter vonden dan voorganger Loops From the Bergerie.

Eigenlijk mankeert er bijna aan alle andere nummers (behalve de opener dus) wel iets. Of de vocalen zijn te cheesy, of de hi-hats te goedkoop of de nummers moeten het iets teveel van een bepaalde sound in plaats van een uitgewerkt idee hebben. Dieptepunt is ook voor mij het nummer So Cheap, dat werkelijk geen enkele schwung of sfeer heeft.

De opener (toch wel één van de allerbeste Swayzak-tracks wat mij betreft) en in mindere mate No Sad Goodbyes (waar veel meer uitgehaald had kunnen worden) en Smile and Receive (die sluimerende bassen, heerlijk) houden dit album nog wel op een ruime voldoende.