Motörhead - 1916 (1991)

Voor mij is dit een van de mindere Motorhead albums. Zeker bij het nummer Nightmare/The Dreamtime heb ik het idee dat ze het als 'opvuller' voor het album hebben opgenomen. Love Me Forever vind ik maar een saaie ballad, en hetzelfde geldt ook voor het titelnummer, waar ik (net als ricardo) helemaal niks mee heb. Gelukkig staan er toch nog goede nummers op dit album, zoals The One To Sing The Blues, Going To Brazil en Angel City.

Ik zit zo'n beetje tussen de negatieve en positieve reacties in. De plaat opent erg sterk met vier van de allerleukste MH-nummers (I'm So Bad, Baby I Don't Care ) om in het midden wat in te vallen, met de nummers die Mart ook al noemde, maar het einde is weer sterk, met de leuke Ramones-tribute en het best indrukwekkende titelnummer. Een dikke 3,5* dus

'1916' is een album dat je makkelijk over het hoofd zou kunnen zien, maar als je er eenmaal de tijd voor neemt, ontdek je toch een aantal leuke songs, die gewoon onweerstaanbaar zijn.

Het koppel songs dat de dans mag openen, bijvoorbeeld. Vooral 'I'm So Bad (Baby I Don't Care') is een geweldig opzwepend, energiek ding; simpel, doeltreffend. Ook de tribute-song R.A.M.O.N.E.S. is meer dan geslaagd; dat nummer heb ik ooit, in een tamelijk ver verleden, ook nog gecoverd met m'n toenmalig bandje. Kort en snedig; ideaal om jezelf even te smijten. Ook 'Angel City' is een verborgen parel, waar het spelplezier af spat, en zo door de dubbele beglazing zou rammen.

'1916' is als album niet echt coherent, en Lemmy en zijn kornuiten betreden hier een aantal paden die ze nog niet eerder hadden gezien. 'Nightmare - The Dreamtime' is een miskleun, naar mijn mening, maar de afsluiter (ook behoorlijk afwijkend in het oeuvre van de band) kan me wel bekoren. Lemmy laat horen dat hij wel eens een geschiedenisboek vastpakte in zijn vrije tijd, en bezingt het tragische lot van duizenden jonge landgenoten tijdens de historische en dieptragische Slag van de Somme onder Douglas Haig. Haig werd niet voor niets The Butcher of the Somme genoemd. Een erg mooie, soms confronterende, altijd wat trieste tekst heeft dit nummer.

Zo wordt een album dat vooral bol staat van het spelplezier en niet al te veel om het lijf heeft, verrassend afgesloten met een bloedserieus, traag nummer over de Eerste Wereldoorlog. Een gesmaakte contradictie.

3,5 sterren

ach ja motorhead is gewoon lemmy ik ben reeds lang fan van die groep en het is gewoon rock en roll maar meer of minder is gewoon bijzaak elke hard rock heavy metal band hebben albums uitgebracht die je doodgewoon als metal fan niet kunt laten liggen die je grijs draait.maar dan komen ze met nieuw werk
maar die bevalt minder waarom dan het is toch de zelfde groep die waar we zo gek van waren die zo een fantasties album had gemaakt toch? wat is er dan mis o het zijn de zang het de gitaar het zijn de nummers neen het gewoon rock en roll of heavy metal maar inderdaad er zijn er mindere en betere en elk album heeft wel wat goede songs en ook mindere goede maar van motorhead ben ik dat gewent omdat lemmy gezegd heeft dat hij gewoon rock en roll speelt en vinden ze het goed dan is het oke vinden ze het niet goed hij geeft er gewoon niet om. en dat maakt motorhead gewoon anders dan alle anderen voor mij persoonlijk houw ik gewoon van de song 1916 de tekst is erg emotioneel de andere zijn ook niet slecht love me forever nightmare the dream time. het kan misschiens wel zijn dat er een of andere band lid opstapt maar ook dat ben ik gewoon van de metal groepen behalve als ze de zanger vervangen want wanneer ze lemmy zouden vervangen door een ander kan het nooit meer motorhead zijn.en dit is nu ook het geval 2015 is hij heengegaan motorhead is een legende toch zullen de echte fans het niet laten om de platen opnieuw te luisteren. we hebben in het verleden nog al wat gezien van metal bands verwisselingen en zo verder denk maar aan iron maiden judas priest dat zijn geen beginnelingen maar was het het zelfde toen de zanger weg ging toch voor sommige neen en de rest is gewoon je koopt de plaat of niet is ze goed dan heb je weer eentje bij je verzameling zo niet jammer de volgende wie weet wel.en 1996 is een goed cd anders dan andere maar dat waren de eerste ook

Voor mij is dit toch wel één van de betere Motörhead albums, toch heb ik altijd meer van gehouden dan nu, en dat is misschien ook wat zo'n marathon effectief maakt. Ik heb altijd gedacht dat 1916 het beste album is van Motörhead in mijn ogen maar, na veelvuldig en goed geluisterd te hebben en het album in de rij te plaatsen van wat ik allemaal al heb gehad laat 1916 toch iets te veel liggen waar het daadwerkelijk misschien het beste album had kunnen worden.

Uiteraard staat '1916' hoog in mijn lijst, want ik blijf het een ontzettend gaaf album vinden en eentje waarvan ik al sinds het begin van genoten heb, en dat is dan zeker één van de eerste en één van de enige motörhead albums die ik in mijn bezit heb, voor de marathon. '1916' valt toch soms op sommige momenten wat weg, zeker bij het nummer 'Nightmare / The Dreamtime' wist ik even niet wat ik er nog van moest vinden, en die heb ik op sommige momenten zelfs doorgedrukt. De nummers daarna zijn ook niet echt goed tot 'Ramones', daar begint het album weer te knallen zoals ik altijd al gedacht had, en dat is ook een heerlijk nummer.

Voor de rest begint het album goed, 'I'm so Bad', 'No Voices In the Sky' en 'Going to Brazil zijn heerlijke nummer, daarna mag 'Ramones' zich daar nog bij aansluiten en natuurlijk de titelnummer '1916' mag niet vergeten worden wat ik misschien nog wel het beste nummer vind van het album, heerlijk rustig, goeie tekst en meeslepend. En dan is 1916 toch anders uit gepakt dan ik had verwacht.

Voorlopige tussenstand:
01. Ace of Spades
02. 1916
03. Overkill
04. Another Perfect Day
05. Rock 'n' Roll
06. Orgasmatron
07. Bomber
08. Iron Fist
09. Motörhead