Yelawolf & Shooter Jennings - Sometimes Y (2022)

Yelawolf's Rock-debuut.

Toen ik onlangs de eerste single Make Me a Believer besloot te beluisteren verschoot ik dat het een puur Rock-nummer was. Ik keek nog eens goed naar de artiesten en we spreken hier niet over een collaboratiealbum tussen Yelawolf en collega-rapper Struggle Jennings maar met Shooter Jennings. Die laatstgenoemde is een Country/Rock-artiest en op Sometimes Y is hij verantwoordelijk voor al de producties, Yelawolf neemt de vocalen voor zijn rekening. Beide heren hebben 2 jaren samengewerkt aan deze LP.

We zijn uiteraard gewoon van onze Zuidelijke Kleurplaat dat hij veel experimenteert (ook met zang) maar dit album is iets geheel anders dan wat we van hem gewoon zijn. Sometimes Y is een album dat absoluut niets met Hip Hop te maken heeft, je zou op deze plaat zelfs niet zeggen dat Yela zijn hoofdberoep rapper is. Hij zingt op een rockerige manier op de Rock-producties van Shooter Jennings.
Enkel op de titeltrack en Shoe String gaan zijn vocalen iets meer de kant van rap op... maar zelfs dan is het gewoon puur Rock om eerlijk te zijn.

Slecht klinkt dit niet, de producties zitten goed in elkaar en zoals ik in het verleden al meermaals gezegd heb vind ik Yelawolf naast rapper ook een uitstekend zanger zijn. Met dit genre heb ik echter jammer genoeg niets, warm krijg ik het absoluut niet van deze sound. Voor mij heeft dit project geen enkele replay value.

Rock-liefhebbers zullen de heren hier volgens mij wel mee kunnen bekoren maar ik hoop dat het volgende Yelawolf-project weer Hip Hop is.

2,5*

Op papier is dit zeker interessant en gelukkig in het echt ook wel. De eerste luisterbeurt was een beetje vreemd. Het voelt bijna als een parodie en ondanks dat de overstap naar (country-)rock experimenteel lijkt, blijven ze vrij netjes binnen de lijntjes van het genre. Daarbij is Yelawolf natuurlijk niet de beste zanger. De overtuiging waarmee hij zingt en het feit dat hij dicht bij de onderwerpen/sfeer staat geeft wel een authentiek gevoel. Ik merk dat dit voor mij veel goed maakt en dat ik de plaat vaak opzet.

Sometimes Y is niet bijzonder hoogstaand of experimenteel, maar zit prima in elkaar (wat je ook mag verwachten van de man die één van de beste albums van vorig jaar heeft gecoproduceerd). Bij een volgende samenwerking hoop ik toch op een echte crossover tussen hiphop en country. DJ Paul erbij, nog paar southern rappers uitnodigen en gaan!