Pure Reason Revolution - Above Cirrus (2022)

En weer een album waar ik naar uitkijk. Tot nu toe is 2022 qua muziekjaar prima!

Thanks; ik wist dat ze met wat nieuws bezig waren, maar had deze nog niet op de radar. Dit wel trouwens: Gazpacho + Pure Reason Revolution (Double Headliner Tour) | Hedon Zwolle
(wordt de 1e keer weer sinds (veel) te lange tijd... )

Wow, wist ook dat ze met nieuw werk bezig waren, maar dit is sneller dan verwacht.
Wat een progjaar zeg : Marillion, PRR, Flower kings, Porcupine Tree, Kaipa, Bjorn Riis, Jethro Tull .... en dan ben ik er waarschijnlijk nog een aantal vergeten.

Zoals al eens vermeld ga ik normaal gezien naar Mezz Breda om ze eens live te zien

Ik zag deze ochtend een teaser voorbij komen en zit nu de eerste keer naar New Kind of Evil te luisteren. Voor zover niet teleurgesteld. Blij de band vorig jaar te leren kennen, anders was het concert met Gazpacho volgende maand de eerste keer geweest.

Volgens mij gaan daar nog wel een aantal liefhebbers naartoe. Misschien ter zijne tijd weer eens in de progladder ladder gooien ProGNerD

2e single net uit: PURE REASON REVOLUTION - Phantoms (OFFICIAL VIDEO) => nog 2 weekjes en dan gaan we ze live meemaken

Vandaag het vreemde en onverwachte nieuws dat Chloe dit hele jaar niet met de band zal optreden vanwege conflicterende schema’s met andere projecten. Een heel raar verhaal omdat het a: over heel 2022 gaat en niet alleen de Europese tour en B: hun nieuwe album op het punt staat te verschijnen…

, waar heb je deze info vandaan ?

Via hun Facebook kanaal

1 April grap mag ik hopen...

Hopelijk!

Ik heb de band een keer live mogen zien maar ik vond (en vind) Chloe betere noten (en uitstraling) op haar zang hebben dan zanger Jon Courtney. Ook op de studio albums. Van mij mag het dus andersom voor de optredens.

Snap ik...

Wat dat betreft pakte Hedon gisteravond wel even anders uit dan verwacht, zeg:

PRR viel qua live performance erg tegen, met name door de zang. Jon was vaak niet helemaal zuiver (en dat valt misschien wel extra op omdat hij niet een heel krachtige stem heeft), maar dat zou nog niet zo'n groot probleem zijn als de vrouwelijke zang dat wel zou zijn. Maar helaas Shireen: dat was zeker niet het geval en bovendien was de samenzang niet goed op elkaar afgestemd. Erg jammer omdat dat juist een van de karakteristieke handelsmerken is van de band. De 2e helft van de set leek het iets minder storend trouwens...
Tenslotte vond ik de presentatie wat tam, bijna een beetje introvert; weinig interactie met de zaal.

Gazpacho heeft me daarentegen volledig overdonderd met hun performance: enthousiast, super sfeervol, loepzuiver, strak gespeeld, goeie sound en mooi ondersteund door beeldmateriaal. Waar ik bang was dat dit zonder koptelefoon niet boeiend genoeg zou zijn, was daar absoluut geen sprake van; sterker nog: ik vond bepaalde nummers juist live nog meer impact en kracht hebben => mooie prestatie van deze klasse muzikanten !

IK heb lang getwijfeld of ik zou gaan naar de Mezz in Breda voor dat dubbelconcert, maar toen ik dat berichtje over Chloe las, heb ik uiteindelijk beslist om niet te gaan. Blijkbaar een deels goede beslissing, want Gazpacho was blijkbaar in grote vorm

Erg sterkte plaat van PRR. Na het behoorlijk goede Eupnea waren mijn verwachtingen hoog. Maar niet té hoog; ik vond namelijk hun eerdere werk niet altijd even geslaagd, natuurlijk met uitzondering van het debuut. Maar de band is in bloedvorm. De plaat is hard (bij vlagen het hardst wat de band ooit is geweest), muzikaler (meer ritmewisseligen waar bijvoorbeeld Eupnea qua ritme vrij rechttoe rechtaan is), elektronischer en al met al klinkt de band vetter en zelfverzekerder dan ooit. De 3 singles geven een goed beeld, maar de beste momenten zitten misschien wel in de albumtracks, zoals het fantastische Scream Sideways. Topplaat!

Ps altijd fijn als een pre-order lekker vroeg binnen is. Al een dag voor de release. Check het zeer goed geprijsde vinyl - incl gratis cd

Zonet de eerste luisterbeurt erop zitten, en hier wordt ik echt heel vrolijk van (bedankt ProGNerD ). Wat me zo op het eerste gehoor vooral bij is gebleven is het vele gebruik van elektronica (wat overigens heel goed gedaan wordt), de mooie samenzang tussen de vrouwelijke- en mannelijke zanger en de dynamiek van het album. Vooral die samenzang kan me echt bekoren, want ik heb daar echt een zwak voor. Soms wordt er aardig stevig uitgepakt, soms wordt er rustig aan gedaan. PRR weet dit goed te doseren. Het is echter een plaat waarin veel gebeurt, en waar dus muzikaal veel valt te verteren. Wellicht volgt er later nog een uitgebreider oordeel.

Na een 1e luisterbeurt lijk ik me hier aardig bij te kunnen aansluiten. Bijna jammer van de herinnering aan m'n recente live ervaring in Hedon, maar wellicht dat dat nog goed gemaakt wordt op Night of the Prog deze zomer...

Ook ik deel deze mening. Luister bijvoorbeeld naar Scream Sideways: wat een geweldig nummer is dat! M'n favoriet van deze plaat.

Vijfde en wat mij betreft beste album van de band tot nu toe. Dit komt mede doordat ditmaal het geluid, hoewel nog steeds zwaar leunend op electronica, flink steviger is, met sporadisch zelfs een metal-achtige vibe, maar het songmateriaal is over de hele linie ook gewoonweg beter en meer pakkend dan in het verleden. Zelfs in de lange tracks blijft de aandacht er met gemak bij. Het resulteert in een afwisselend, dynamisch en continu verrassend album.

Bij de voorganger had ik ook al een probleem dat de plaat niet altijd even lekker beluisterd, hoewel dat met der tijd wat minder is geworden herken ik dat 'probleem' bij deze plaat ook. Het toch wat teleurstellende optreden in Zwolle recent heeft ook niet echt positief bijgedragen. Maar het grootste 'nadeel' is dat geen enkel nummer zo fijn binnen weet te komen als Silent Genesis en Eupnea dat op de vorige plaat wel deden.

Hoewel de klik hier maar niet wilt gebeuren is het absoluut geen slechte plaat. het beluisterd op momenten erg fijn en verveelt nergens. Maar zo opspringen als bij de ontdekking vorig jaar doe ik hier niet.

Ik bedenk me nu trouwens dat het maar goed is dat ik de band vorig jaar in de Progladder leerde kennen. Als het concert de eerste keer was geweest had ik hier waarschijnlijk geen aandacht meer aan besteed. Die mazzel hebben ze dan nog wel

Qua live beleving krijg ik gelukkig nog een herkansing op Night of the Prog Festival XV eind Juli
(en hoe zeer ik ook hoop op een geweldige ervaring, ben ik er een beetje bang voor als het weer zonder Chloë is, maar goed: dat zal me zeker niet doen afhaken want qua albumsound is het prima in orde )

Er wordt weer gewerkt aan een nieuw album las in op hun Facebook pagina. Was een post van mei 2023. Dus ze houden het tempo er nu wel weer in.

Pure Reason Revolution is een Britse progressieve rockband die bekend staat om hun unieke mix van rock, elektronica en psychedelische invloeden. Sinds hun oprichting in 2003 hebben ze een stevige reputatie opgebouwd dankzij hun innovatieve geluid en complexe composities. De muziek van de band wordt gekenmerkt door meeslepende melodieën, gelaagde harmonieën en diepgaande teksten die vaak verwijzen naar filosofische en wetenschappelijke thema's.

Wat echt bijzonder is aan Pure Reason Revolution, is hoe ze erin slagen om hun muziek zowel complex als toegankelijk te maken. Hun discografie is een reis door epische rockopera's en meer ingetogen, atmosferische nummers, en hierdoor hebben ze een trouwe schare fans opgebouwd in de progressieve rockscene. Het album Above Cirrus uit 2022 is hier een perfect voorbeeld van en wordt beschouwd als een triomf in de moderne progressieve rock.

Het album opent met Our Prism, een nummer dat meteen je aandacht grijpt met een krachtige en stevige riff. De bombastische productie en sublieme (samen)zang harmoniëren perfect, terwijl de melancholische ondertoon een gevoel van isolatie en intense emoties overbrengt. Dit nummer verkent de complexiteit van menselijke relaties en biedt een veilige plek voor introspectie.

New Kind of Evil neemt je mee in een meer ingetogen en bedachtzame sfeer. Het nummer is doordrenkt van mysterie en onderzoekt de confrontatie met nieuwe vormen van kwaad en de impact daarvan op de mensheid. De zorgvuldige compositie en de voorzichtige opbouw zorgen voor een meeslepende luisterervaring.

Dan is er Phantoms, een van de meer stevige nummer van het album. Het ritmische new wave geluid benadrukt de strijd tegen innerlijke demonen en kwaad. Dit nummer is een krachtige oproep tot confrontatie en zelfreflectie, verpakt in een muzikaal jasje dat moeilijk te weerstaan is.

Cruel Deliverance daarentegen is introspectief en dromerig. Het creëert een atmosferische sfeer die de luisteraar meesleept in een wereld van innerlijke strijd en bevrijding. De pijn van loslaten en de zoektocht naar verlossing worden prachtig weergegeven door etherische klanken en introspectieve teksten.

Scream Sideways is intens en meeslepend, met een dynamische opbouw die angst en frustratie perfect weerspiegelt. De krachtige vocalen en de energieke instrumentatie maken het nummer zowel emotioneel als muzikaal impactvol. Het thema van angst en frustratie wordt op een diepgaande en herkenbare manier verkend.

Dead Butterfly begint met prachtige meerstemmige zang en behandelt thema's van verlies, verval en transformatie. De rijke harmonieën en krachtige instrumentatie maken dit tot een van de hoogtepunten van het album.

Lucid sluit het album af met een optimistische en levendige noot. Het nummer straalt een gevoel van optimisme en verlichting uit, wat een mooie afsluiting biedt voor Above Cirrus.

Wat ik waardeer aan Above Cirrus is de thematische samenhang. Elk nummer voelt als een essentieel onderdeel van het geheel, waarbij de teksten vaak verwijzen naar de natuur, het heelal en menselijke emoties. Dit thematische netwerk zorgt ervoor dat het album niet slechts een verzameling losse nummers is, maar een doordachte, coherente reis.

De productie van het album is eveneens van hoog niveau. Elk instrument klinkt helder en gedefinieerd, en de mix zorgt ervoor dat alle elementen perfect in balans zijn. Dit draagt bij aan de algehele luisterervaring en laat de muzikale intricaties volledig tot hun recht komen.

Above Cirrus is meer dan alleen een verzameling nummers; het is een kunstwerk dat de luisteraar uitnodigt om zich onder te dompelen in een wereld van sonische schoonheid en intellectuele uitdaging. Pure Reason Revolution heeft met dit album een meesterwerk afgeleverd dat zowel fans van progressieve rock als nieuwe luisteraars zal aanspreken. Kortom, Above Cirrus is een adembenemend album dat de essentie van progressieve rock vangt en tegelijkertijd nieuwe muzikale hoogten verkent.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl