Motörhead - Snake Bite Love (1998)

Een iets minder Motörhead album, maar nog steeds de moeite waard dankzij enkele sterke nummers: het titelnummer, Love For Sale en Take the Blame.
3*

motorhead album die iets in het verlengde ligt van overnight sensation maar dan een stuk minder origineel ,in overnight sensation werd nog een mondharmonika gebruikt en een orgeltje,en lemmy speelde daar nog acoustisch gitaar (maar dan wel op een stevige manier)inderdaad metaldex de 3 nummers die jij noemt zijn de beste van dit album3.5

Een erg onderschat Motorhead album vind ik dit, ik draai hem niet al te vaak, maar er staan een aantal zeer sterke songs op, en je hoort ook dat deze wat in het verlengde ligt van Overnight Sensation, alleen iets minder sterk, maar ook hier zitten soms weer wat originele vernieuwende elementen in, wat op eerdere albums nog niet gebruikt is, maar net als op Overnight Sensation dat ook voorkomt. ik vind dit album een stuk origineler en beter dan het door iedereen hier zwaar overschatte Motorhead album Inferno.

Ieder jaar in September even een berichtje bij dit album plaatsen. Al heeft dat niet veel zin, want erg veel belangstelling is er niet voor. Dit album is minder slecht dan iedereen denkt hoor. Ik vind deze beter dan b.v Kiss Of Death of 1916, vooral omdat hierop meer afwisseling staat. Deze is best de moeite waard. Wel een stuk minder goed dan de voorganger en de opvolger, maar ook een pak beter dan een aantal andere Motorhead albums. Deze staat ook aan de voet van een legendarisch live album, Everything Louder Than Everyone Else. Een album die zeker de moeite waard is. Metaldex noemt de beste 3 nummers hierboven al op. Maar de rest is ook gewoon goed, en het beluisteren meer dan waard.

De mid tempo en bluesy nummers spreken mij het meest aan, zoals het prachtige Joy of Labour.
Ik ben een Keith Richards liefhebber en ik zie hem zo meespelen met kameraad Lemmy. Wellicht onderschatte plaat, de produktie is beter dan Sacrifice.

Dit album en het album Kiss Of Death heb ik de laatste week veelvuldig beluisterd, maar ik vind dit album een stuk beter eigenlijk nog dan Kiss Of Death. Op dit album staan erg veel originele en nog nooit eerder vertoonde riffs op. De orginaliteit van deze vind ik t.o.v van Kiss Of Death een stuk groter nog. Vandaar dat ik de stemmen maar even omwissel nu, en deze plaat 4* geef en Kiss Of Death 3* geef.

Ja,voor mijn gevoel net iets minder.Voor mij is de grote klapper van de schijf:Dead and gone.Verder wel goed zijn de nrs.die ze ook live spelen en inderdaad Joy of labour.De rest valt goed te beluisteren.Ik ga niet al hun platen 4 sterren geven.Deze een half minder.Ik hoop wel dat ik mijn teksten kan verwijderen,als ik er later niet tevreden over ben.Zodat ik iets beters kan plaatsen.

voor mij een stuk, wat zeg ik stukken beter dan overnight sensation, als motorheadfan zal ik deze meer spelen dan overnight sensation, we are motorhead en march or die voor mij de minste uit hun carriere zijn, maar dit is mijn mening natuurlijk, deze plaat krijgt van mij toch een 4

Oeps vergeten dit jaar.

Naja staf123 brengt op de valreep dit jaar dit album nog even onder de aandacht, wat het ook verdient vind ik.

Wel vreemd dat jij dat vind van We Are Motorhead en Overnight Sensation, want dat zijn nou juist net echte knallers van formaat.

Tuurlijk mag jij dat vinden wat je zegt, maar ik snap het niet.

Geen slecht album maar ook geen knaller. Motorhead heeft inderdaad veel betere albums op hun naam staan. Overigens is de hoes wel erg gaaf.

Ik ga akkoord met de bovenstaande reactie. Het is een goede plaat, maar Motorhead kan beter.

Heerlijk album van Motörhead, Take It On The Blame vind ik echt super en de tekst is ook nog redelijk actueel

Leuk album, maar niet een album waar ik aan denk als ik een Motorhead album op wil zetten, heb hem wel origineel, maar hij valt mij toch altijd wat tegen. Vind het wat dof klinkende geluid ook wel een nadeel. Een aardig album, maar beslist niet essentieel als benchmark voor de band vind ik.

Ees of speets, overkill, besterts, 1916 en niet slapen voordat je ze op hammersmith hebt gehoord en zeker ook de verzamelaar no remorse vind ik veel meer essentieel als Motorhead album, ook dat dubbele live album uit 1998 hoort daar nog tussen vind ik net als Orgasmatron ook nog.

Deze koop je als je een echte liefhebber van de band bent, en andere (lees betere) albums al eerst hebt gehoord.

Met dit album dacht Lemmy de oude fans weer terug te halen; de mensen die de concerten nog wel bezochten, maar de nieuwe albums niet meer kochten. Snake Bite Love heb ik zelfs nog op LP, later op CD gekocht toen het al aardig in prijs gedaald was. 'Dead and Gone' vind ik hier het prijsnummer; een intens droevige ballad. Verder vind ik 'Take the Blame' een klapper. 'Joy of Labour', 'Love for Sale' en het titelnummer zijn wel o.k. 'Assassin' is experimenteel voor hun doen. Verder is het album m.i. weinig bijzonder.

Ben ik toch een liefhebber van de band want volgens mij heb ik zo'n beetje alle albums.

Ben deze altijd (onbewust) voorbij gelopen. Er was altijd wel iets wat interessanter leek om aan te schaffen, Of het terecht is weet ik eigenlijk nog steeds niet.

Het hangt er even vanaf, Rockfan, hoeveel Motörhead je aan wil schaffen. Persoonlijk vind ik een album als Overnight Sensation alleen al om 'Civil War' de moeite van aanschaf waard (samen met Snake Bite Love als voordeelverpakking te krijgen).

Tja ik weet zelf eigenlijk niet hoeveel ik van Motorhead aan wil schaffen. Ik heb er al 10 staan. Iets zegt mij dat deze niet veel toevoegt. Let wel: ik heb hem nog nooit gehoord.

Deze voegt ook niet echt veel toe.

En als je al 10 in de kast hebt staan en je koopt deze er ook nog bij dan staat een ander album vaak weer te verstoffen.

Ik heb trouwens 18 Motorhead albums osjeneel, en heb ze nou eenmaal en doe er ook niets van weg.

Zelfs deze niet.

Er staan er op dit moment wel meer te verstoffen dus dat zal het probleem niet zijn. Vaak is het zo dat het dan een cd wordt van een band waar ik er wat minder van heb staan.

Je hebt het beste van ze al in huis, waarom zou je deze dan nog willen?

Ik ben er wel blij mee, maar echt essentieel vinnikum niet.

Dit word vooral gekocht door liefhebbers die het beste al in huis hebben, maar toch nog nieuwschierig blijven naar andere albums.

Kortom de echte fans dus.

De echte fan....zo zou ik mezelf niet willen omschrijven nee. Dat heb ik trouwens bij geen een band cq. artiest. Wat dat betreft vind ik veel te veel leuk. Kan ik wel aan de gang blijven. Hoewel er toch wel bands zijn waar bijna alles van in huis heb. Dan hen ik het over de reguliere studioalbums dus geen best of en live-cd's.

Wat zeur je nou, je zei dat jum niet kende, maar hebt toch een 2.5 gestemd nu.

Ik heb trouwens zelfde wel, ben geen fan van geen enkele band en heb overal wel wat van.

18 Motorhead albums vind ik ook mooi zat, al koop ik natuurlijk hun laatste album er zeker nog bij.

Kiss of death is mijn meest recente album van hun.

Ik heb de meer recentere albums wel eens 'met terugwerkende kracht' op mijn verjaardag gekregen, maar mijn collectie telt tenminste 35 studio- en live-albums. Dan heb ik verzamelaars als No Remorse niet meegerekend en er kunnen overlappingen zijn van zowel aanwezig op LP als CD (niet dubbel geteld). Sinds 1985 is het de traditie ieder jaar iets aan Motörhead te doen (LP, CD, VHS-video, DVD, concert / festival bezoek, t-shirt). Hun laatste 2 albums (The Wörld is Yours en Aftershock) had ik vooraf gereserveerd.

Sorry.... Moest een ander album zijn

March ör Die misschien? Dat vind ik hun minste. Sacrifice is me laatst ook niet zo denderend bevallen, in die zin dat het album me met een somber gevoel achterliet.

Nee.....het was No Sleep At All

Dat is juist een erg goed live album met een setlist die je nooit meer krijgt te horen.

Vind no sleep At All even essentieel dan no sleep till en die live dubbelaar uit 1998.

Van de verzamelaars is no remorse de real deal, vooral met de bonusnummers, want dat zijn toegevoegde nummers die op geen enkel ander album staan.

Sommige nummers van Nö Sleep at All (Traitor, Dogs, Eat the Rich, Built for Speed en Deaf Forever) zijn op een gegeven moment verdwenen van de setlist. Built for Speed en Deaf Forever hebben ze m.i. gerecycled in andere songs; laatstgenoemde in Dogs of War van Snake Bite Love. Van No Remorse heb ik de LP en de oude Castle uitgave op CD. Via een omweggetje heb ik sommige bonusnummers van No Remorse nu ook (Masterplan / Stand by Your Man staan op: Lemmy Damage Case). Under the Knife versions 1 & 2 staan op de oude Castle 3CD box Meltdown en No Class met Wendy O'Williams ken ik niet - een mens kan ook wel aan de gang blijven met al die re-releases.