Het is inderdaad een geslaagde opvolger van Tana Talk 3.
Net zoals dat debuutalbum zijn al de beats ook hier van Daringer (soms met Beat Butcha) en The Alchemist. Beide heren zorgen over het algemeen voor de duistere en grauwe sfeer waar de Griselda-mannen wel bekend om staan, al heeft voornamelijk ALC ook kleurrijkere producties op dit derde studioalbum.
Wie bekend is met Benny the Butcher weet wel wat te verwachten natuurlijk. Hij rapt bijna uitsluitend over zijn vorige beroep en hoe goed hij hier wel niet in was maar wel op zo'n gedetailleerde (en sterke) manier dat het beluisteren hiervan met momenten al illegaal aanvoelt.
Johnny P's Caddy is zo verschrikkelijk goed dat het bijna oneerlijk is voor de andere nummers die op dit album staan, ik betrap me er veel op veel te blijven hangen op de opener. Benny brengt J. Cole naar zijn wereld en beide rappen de prachtige beat van The Alchemist helemaal kapot.
10 More Commandments is de volgende absolute parel op Tana Talk 4. De gastheer vervolledigd de bestaande lijst van Biggie en krijgt hier zelfs de zege van Diddy voor. Wanneer ik het over het illegale gevoel had heb ik het met name vooral over dit nummer.
Het album opent maar sluit ook met één van zijn beste nummers: Mr. Chow Hall. Tekstueel gaat hij hier ook iets dieper dan normaal gezien als het niet over drugs gaat. Wel jammer dat het zo kort is.
Tyson vs. Ali is een uitstekende collaboratie tussen Benny en Conway. Die laatstgenoemde zorgde initieel wel dat ik met verkeerde verwachtingen aan dit studioalbum begon. Hij heeft ons nog geen maand geleden zo verwend met diepgang op God Don't Make Mistakes, diepgang die we van Benny the Butcher niet krijgen. Conway the Machine brengt ook meer variatie in zijn flows, niet alleen in zijn songteksten.
Ik weet dat het twee aparte artiesten zijn en je ze niet constant tegen elkaar moet uitspelen, daar gaat het nummer ook over. Maar ze behoren wat mij betreft beide tot de top wat het genre te bieden heeft, ze rappen over dezelfde criminele onderwerpen en ze staan (of stonden) beide getekend bij Griselda Records.
De rest van het album is ook gewoon vol van kwaliteit, maar dat mogen we wel verwachten van de drie architecten dat dit project samengesteld hebben. Het enige minder nummer vind ik Guerrero met Westside Gunn, de beat van Daringer is me iet té abstract. Net zoals Jelle ben ik overigens ook niet overtuigd van de strofe van Boldy James, die is vooral slaapverwekkend. Zijn Griselda-album en de twee laatste albums met The Alchemist zijn me ook niet echt bijgebleven, enkel zijn debuut met ALC wel om eerlijk te zijn.
The Butcher is een veel beter rapper dan Stove God Cooks maar toch vind ik dat hij het nummer volledig overneemt op Back 2x. Wat een excentrieke verschijning is hij toch steeds op liedjes, ben blij dat onlangs mijn kwartje bij hem gevallen is.
De gastheer heeft aangekondigd dat dit zijn laatste onafhankelijk album is, vanaf nu zal hij albums uitbrengen via Def Jam Recordings. J. Cole en Diddy zijn hier alvast twee monsterfeatures, maar Benny heeft ze wel naar zijn wereld gebracht. Hopelijk blijft dit ook zo wanneer hij op een major label muziek uitbrengt.
4*