Plastikman & Chilly Gonzales - Consumed in Key (2022)

Chilly Gonzales kan geniaal zijn, maar ook volledig de bal misslaan. Nog niet overtuigd van de eerste remake van Cor Ten. Voegt het allemaal wel genoeg toe aan het origineel? Ik heb schrik dat dit een overbodig album wordt.

Overbodig of niet, het heeft er voor mij in ieder geval voor gezorgd dat ik dit meesterwerk weer eens beluisterd heb. De extra laag stoorde me niet, maar voegt inderdaad niet heel veel toe.

Lang geleden dat ik zo in de war ben geweest van een plaat. Is dit serieus, of is dit gewoon een dikke 1 april grap? Ik hou het maar bij het laatste, want deze plaat is zo onwijs kitsch geworden, soms tot het kolderieke af. Het geniale is, vooraf ben je nog benieuwd ook: Plastikman met een pianootje erover. Dat is als Chopin met met beats van Kanye West, je gaat het uit nieuwsgierigheid toch een keer luisteren.

Consumed in Key blijft overeind door de keiharde, kille minimal techno van Plastikman. Helaas trekt de piano alle diepgang uit de tracks, alle rauwheid en leegte wordt opgevuld met riedeltjes. Soms, als de piano diep weg is gestopt in de mix, is er wel eens een momentje van 30 seconden dat je denkt dat de combi werkt. Het knappe is, op het moment dat het pianogepingel harder begint te jeuken wordt het weer naar de achtergrond gedraait. Het project is wat dat betreft echt vakkundig gedaan. Maar zet vervolgens het origineel op en je staat weer met beide benen op de grond. Een van de betere 1 april grappen van dit jaar?