Erg goeie track inderdaad,
Johnny Marr, tevens de meest "traditionele", als je het mij vraagt. Dit is de eerste plaat van de band met Levre, de nieuwe drummer, en die stelt allerminst teleur. Eigenlijk is
Fenice (staat symbool voor de feniks, een mythologische vogel die steeds weer uit de eigen as verrijst) één lange track, maar dan voor de kunst opgedeeld in zes afzonderlijke nummers. Een trucje dat Ufomammut wel vaker toepast, trouwens.
Iets introspectiever van aard dan eerder werk misschien, maar verder vrij vintage, met moddervette grooves, echoënde vocalen en van alle uithoeken der kosmos op je afvliegende effecten. De nieuwe drummer zorgt soms voor een wat jazzy geluid door lekker los het nog steeds geweldige riffwerk te ondersteunen. Geen tracks die er echt uitspringen voor mij, of toch wel:
Fenice!
4 sterren