Galaxy - Runaway Men (2022)

Omdat ik enthousiast MuM-gebruiker ben, maar 'enige betrokkenheid' bij dit album niet kan ontkennen , post ik hier toch maar eens even wat info over dit album:

"Galaxy was a band that stemmed from the north of the Netherlands, and existed from 1983 to 1997. The bandmembers started playing together at a very early age (Ard Offers was 11 when he joined his 2,5 year older brother in Galaxy in 1983). Through the years they released several demo tapes, a vinyl single (Rock ‘n’roller) and a EP-CD (Back Before the Storm). Although most of their releases were reviewed favorably by regional and national music press, it never came to a breakthrough. With their final lineup, formed in 1992 they recorded an album in 1997 that sadly was never released. But now, 25 years later Runaway Men (a title that the band actually came up with this year) will finally be released."

De interesse in de opnames ontstond via Bart Schwertmann, sinds 2018 leadzanger bij Kayak. Fans van die band hadden op diverse manieren oud Galaxymateriaal opgeduikeld, en David van Hartingsveldt (Shaded Moon Records) bleek zeer geïnteresseerd toen hij hoorde van een nooit uitgebracht album...:

Uit de inlay van het album:
"David immediately thought he heard something worthwhile in Galaxy and wanted to do something to prevent the album from disappearing into oblivion. But… Where were the actual recordings…? Niels cleaned out his attic and found out he had to visit all former establishments of the Mastersound Studios to go through the entire Mastersound archive to rescue every last track of the Galaxy-recordings… At one moment we got really worried, but Hallelujah! Niels came through and with united forces we brought Runaway Men to life (again). Time nor effort was spared in the process of bringing you our musical child after 25 years of pregnancy… We are happy and delighted to hold this tangible proof of our existence in our hands and hearts so many years later. We hope you enjoy it!"

Een paar recensies:

Progwereld
DPRP
Progspace
Rockbottom.de
Nieuweplaat

Vanavond kun je op Orinoco Radio luisteren naar de albumpresentatie van Runaway Men!

Vanaf 20.00.

Vanmiddag alleen het laatste nummer Runaway man gehoord. Wat een lekker nummer zeg. Dat belooft wat als ik het gemiddelde bekijk hier. Deze gaat op het lijstje voor komend weekend.

Geweldig wat een band en wat een fantastisch album. Toevallig via mijn blad Lust for Life ter ore gekomen en zeer verrast.
Dit album verdient zeker navolging en ik hoop daarom dat deze band verder gaat en veel meer waardering krijgt dan 25 jaar gelden het geval was. Verdient een ereplaats in de Nederlandse popmuziek want dit is van zeer hoog niveau en moet internationaal zeker aan gaan slaan. Een beetje vergelijkbaar met Flying Colours, de band van o.a. Steve Morse.

Een geweldig album van deze Nederlandse band. Ik vind Runaway man het beste nummer. De sound heeft veel gelijkenis met die andere top neoprogband, Arena.

Dit is inderdaad een fantastisch album! Heb 'm op vinyl in huis en draai 'm na ruim een jaar nog steeds vrij regelmatig. En dat gebeurt niet zo heel vaak met de stortvloed aan releases die sinds een jaar of wat over ons wordt uitgestort. Wat hierboven al wordt gezegd sluit ik me helemaal bij aan. Ik hoor Marillion, Arena, Flying Colours aan de prog kant maar ook een band als Tyketto hoor ik hier en daar gelijkenissen mee. Fijne productie ook. Enfin, voor elke prog, symfo en melodic rock liefhebber ( Mssr Renard en Arjan Hut ) is dit min of meer verplichte kost vind ik. En het komt nog uit Nederland ook

Nieuwe band met een hoes die lijkt alsof hij uit 1990 komt.

Ik zal het eens luisteren vandaag op kantoor, als ik hem kan vinden, dank voor de tip!

Wat betreft 1990; lees het verhaal hierboven maar eens door

Voor een Nederlandse band wel een erg overtuigende zanger. Ik vind dit trouwens wel een slag beter dan Arena. Zo zijn de drums wel veel groovier en meer houterig.

Songmatig teleporteert deze band mij wel met een noodgang naar de jaren '90 toen dit soort muziek erg in de mode was. Ik heb ook wel wat associaties met Queensryche en zelfs wat Saga en Pendragon, maar de zanger zit wel meer in de arenarock-hoek. Het doet me ook wat denken aan een progrockband uit Duitsland, die niemand kent: Darius.

Een goede plaat waarvan de hoes mij doet denken aan: 1st Avenue - Tears and Triumph (1992) - MusicMeter.nl

Ook zo'n topper!

Zo vanaf halverwege de plaat wordt het wel een beetje vermoeiend. En dan bedoel ik met name de zang. De zang is dan wel accentloos, zijn uithalen vind ik niet echt mooi. Ik vind het wat overdreven, maar ja, dat is deze muziek natuurlijk per definitie.