Beach House - Beach House (2006)

Om bij weg te dromen!

Dat zeer zeker. Het klinkt bij tijd en wijle ook lekker minimaal en juist die eenvoud siert het bandje wat mij betreft.
Ik zou dit album dan ook 'charmant' willen noemen. Het is gewoon een lief plaatje (of sla ik nu door met deze zoetigheid?!).

Je moet uit Baltimore komen om je band EN je debuutalbum Beach House te noemen. Probeer dit album eens te vinden op bijvoorbeeld Amazon UK onder "Beach House": dan krijg je (ook) veel Hed Kandi albums..... Klinkt net wat anders.

Aardig, maar Beach House wordt pas écht goed vanaf Devotion. Toch 3,5*. Charmant is inderdaad het goede woord hiervoor.

Helemaal eens met wat mijn voorganger zegt. Devotion is vooralsnog favoriet hier, maar dit zijn ook hele lieve liedjes. Moet af en toe zelfs een beetje aan JJ72 denken qua zang en muziek. Fijn plaatje!

Ik ben het niet helemaal eens met mijn voorgangers. Zelf vind ik het minimalisme en de rauwheid van deze plaat erg lekker, die ik net iets mis bij Devotion. Maar dat blijft ook een pracht plaat.

Ietsje minder dan de andere Beach House albums, maar wel weer met een paar droomjuweeltjes (Saltwater en Master Of None bijvoorbeeld). De productie is hier naar mijn gevoel een tikkeltje minder verfijnd. Dat past eigenlijk wel bij de loomheid van hun muziek. Tussen de 3.5 en 4, voor nu houd ik het op het eerste.

goh, hier staan toch een paar van hun beste nummers op hoor. Vooral het eerste vijftal is ijzersterk. Favorieten: Het lieflijke Tokyo Witch, Apple Orchard en het spannende Auburn & Ivory. (wat een intrigerende vocalen op dat laatste nummer!)
Voor Master of None heb ik het dan weer minder, veel minder dromerig dan de rest. Het breekt de sfeer wat vind ik.

Ik denk dat ik deze plaat een tikkeltje beter vind dan Devotion.

Auburn & Ivory vind ik één van hun mooiste nummers. Goed debuut, al zijn ze wel gegroeid.

Ik ook, en Saltwater eigenlijk ook. Leuk debuut inderdaad.

Ja, Saltwater! Wellicht dat ze die vanavond ook spelen in de toegift in de AB. Gisteren in Amsterdam een fenomenaal optreden van een band die alleen maar beter en beter wordt live.

Ben nog wanhopig op zoek naar een ticket
Irene als afsluiter is waarschijnlijk ook wel waanzinnig? En ik zie dat ze van dit album ook nog 'Master of None' hebben gespeeld gisteren in Amsterdam.

Ah, zie net op de Facebook-pagina van het AB dat het toch is gelukt. Als je tenminste met ArthurDZ gaat. Veel plezier, bereid je voor op een magisch optreden.

Waarom dit de naam droommuziek heeft weet ik niet. Ik hoor het tenminste niet aan dit album. Echte droommuziek klinkt m.i. nog veel softer en zwoeler als dit.
Neemt niet weg dat dit een redelijk debuutalbum is. Echte uitschieters zijn er ook niet wat mij betreft.
3,5* blijft staan.

Het gaat mij nooit zo pakken als het wel bij anders users hier doet. Geeft niet. Aangenaam luisterplezier, maar ik ga er niet van uit mijn dak.

Wat heerlijk dat deze eindelijk op vinyl is heruitgebracht, was de enige Beach House die nog in mijn collectie ontbrak. Ik haakte in bij Devotion en heb vanaf toen alles trouw gekocht, tot en met de laatste EP aan toe. Dit album ken ik natuurlijk wel door en door, fijn om hem nu ook eindelijk te kunnen bezitten (zonder me daarvoor in de afgrond te hoeven storten, wat ik wel enkele malen overwogen heb).

Saltwater
Pareltje zeg.

Beach House is een Amerikaanse band die in 2004 is opgericht in Baltimore, Maryland. De band bestaat uit Victoria Legrand, die zingt en keyboard speelt, en Alex Scally, die gitaar en keyboard bespeelt. Hun muziek wordt vaak omschreven als “dream pop” vanwege de dromerige en melancholische klanken. Ze gebruiken zachte melodieën, zwevende zang en eenvoudige instrumenten om een mysterieuze sfeer te creëren. Door de jaren heen is Beach House een invloedrijke band geworden in de indie-muziekwereld. Ze zijn geliefd vanwege hun unieke stijl en rustige muziek, die makkelijk emoties oproept en luisteraars meeneemt naar een plek van rust.

In 2006 bracht Beach House hun eerste album uit, genaamd Beach House. Dit album introduceerde hun typische dream pop-stijl, met rustige en dromerige muziek. Het is een album vol zachte klanken en een ingetogen sfeer. Nummers zoals “Apple Orchard” en “Master of None” laten goed zien hoe de band minimalistische muziek gebruikt, met eenvoudige keyboards, gitaar en zang. Hoewel het album in eerste instantie niet veel aandacht kreeg, viel het op bij fans van alternatieve muziek en legde het de basis voor het latere succes van de band.

Nummers op het Album

“Saltwater”
Dit nummer voelt melancholisch en meeslepend aan. Het gaat over iemand die diep verliefd is, ook al is de relatie mislukt. Ondanks de gebroken dromen blijft de persoon loyaal en verbonden met de ander, zelfs als die liefde niet wederzijds is.

“Tokyo Witch”
Dit nummer heeft een weemoedige en cynische sfeer. Het gaat over iemand die zich verloren voelt in het leven en terugkijkt op een moeilijk verleden. Het is wachten op een kans om beter te worden en fouten achter zich te laten.

“Apple Orchard”
Dit ontroerende nummer gaat over een relatie waarin afstand voelbaar is. De verteller ontvangt van de partner alleen te horen waar deze geen prijs meer op stelt , maar vindt toch troost in de het bij elkaar zijn. Beiden zoeken naar rust en verbondenheid, ondanks gevoelens van leegte en verdriet.

“Master of None”
Hier wordt een situatie beschreven waarin iemand emotioneel afstand houdt en moeite heeft met verbinding. Ze wil controle en vergeving, maar slaagt er niet in echt open te zijn of een diepere band te voelen, ondanks schuldgevoelens.

“Auburn and Ivory”
Dit nummer is melancholisch en beschrijft een persoon die een innerlijk gevecht voert tussen waarheid en leugens. Er is sprake van verlangen en eenzaamheid. Het beeld van “auburn en ivoor” versterkt de zwaarmoedige sfeer.

“Childhood”
Dit nummer voelt fragiel en berustend aan. Het gaat over het einde van een periode en het verlies van kansen. Herinneringen vervagen, en er blijft een gevoel van leegte over, wat wordt uitgebeeld in de zin “all my toys are dead”.

“Lovelier Girl”
Dit nummer gaat over verlangen en verdriet. De verteller wil graag contact maken met een geliefde, maar worstelt met het uiten van gevoelens en de pijn van eenzaamheid.

“House on the Hill”
Dit nummer gaat over iemand die verlangt naar een bepaald persoon of een plek, maar het lijkt onbereikbaar. Dit roept gevoelens op van gemis en de leegte van een zoektocht die niet slaagt. De sfeer is die van eenzaamheid.

“Heart and Lungs”
Het laatste nummer is melancholisch en gaat over verlies en verdriet. Het beeld van regen staat symbool voor de voortdurende pijn die de verteller voelt. Ze blijven achter met eenzaamheid en vervlogen hoop.

Het album Beach House uit 2006 is een rustig en emotioneel album. Het neemt je mee op een reis vol dromerige klanken en diepe gevoelens. De minimalistische muziek en de zachte zang van Victoria Legrand zorgen ervoor dat elk nummer zijn eigen unieke sfeer heeft. Hoewel sommige nummers wat melancholisch kunnen aanvoelen, is dit juist de kracht van de band. Het album is perfect om te luisteren als je behoefte hebt aan een moment van rust.

Aanbeveling: Als je houdt van rustige, dromerige muziek met een diepere emotionele laag, dan is dit album zeker iets voor jou. De sfeer en muziek van Beach House zullen je meenemen naar een wereld vol gevoel en ontspanning. Het is een aanrader voor iedereen die houdt van introspectieve en sfeervolle muziek.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

Ik sluit mij aan bij jorro. Dromerige sfeervolle muziek maar hun volgende albums zijn beter.