The Fixx - Every Five Seconds (2022)

The Fixx bestaat sinds 1979, toen nog onder een andere naam, en de studenten Cy Curnin en Adam Woods stonden aan de basis van wat uiteindelijk The Fixx is geworden. Zowel Curnin, zanger van dienst, en drummer Woods maken anno 2022 nog steeds deel uit van de band die uit Londen komt. De overige drie bandleden waren toen Rupert Greenall op toetsen, gitarist Jamie West-Oram en bassist Charlie Barrett. Greenall en West-Oram maken nog steeds deel uit van The Fixx.

Onder productionele leiding van Rupert Hine nam het vijftal het debuutalbum “SHUTTERED ROOM” op, met daarop twee Nederlandse tipsingles, “STAND OR FALL” en het geweldige “RED SKIES”. Het album geeft duidelijk aan waar je de muziek van The Fixx onder kunt scharen, new-wave met synth-pop invloeden en daar zitten ingenieus rockinvloeden doorheen verweven. Met dat album behaalden ze meteen de hitlijsten en werden ze populair bij een deel van de muziekvolgers. Opvolger “REACH THE BEACH” was qua verkoopcijfers succesvoller, qua stijl zit het in dezelfde hoek en de kwaliteit was weer groot. In Amerika en Canada was de single “ONE THING LEADS TO ANOTHER” een groot succes, in beide landen bereikte het de top 10 van de hitlijsten. Hierna volgden een reeks albums, waarvan “PHANTOMS” uit 1986 het grootste succes was. In 2003 verscheen “WANT THAT LIFE”, waarna het bijna tien jaar rustig was.

In 2012 verscheen het prachtige album “BEAUTIFUL FRICTION”, met Dan K. Brown als bassist. Hij beroerde ook al in de periode 1983 tot 1994 de dikke snaren en is sinds 2008 weer vast bandlid van The Fixx. “BEAUTIFUL FRICTION” liet een band horen die nog steeds fris klinkt, die er nog steeds toe doet en dat leverde 11 kwalitatief hoogstaande liedjes op. Dat het weer 10 jaar heeft moeten duren, alvorens de opvolger van dat album in de winkels lag, is bijzonder. Maar het was het wachten meer dan waard. “EVERY FIVE SECONDS” is het elfde album van het quitet, is geproduceerd door Steven W. Taylor, heeft een speelduur van dik 44 minuten en geeft je tien nieuwe composities.

Het album gaat van start met het dreigende “A LIFE SURVIVED”, dat in het refrein het van The Fixx bekende en herkenbare geluid laat horen. Cy Curnin heeft nog steeds dat karakteristieke stemgeluid, het gitaarspel is fris en prominent, een fantastisch begin. “CLOSER” is korter, pakkend, gitaarwerk is erg goed en heeft een heerlijk ritme. Eén van de singles van het album is “TAKE WHAT YOU WANT”, een ongelofelijk lekker nummer. Rustig begin, pakkend refrein en vooral de opbouw is erg goed. Mooie koortjes, rustige delen, top nummer! Gitaar leidt “WAKE UP” in, de bas en drums komen erbij, dan de zang en richting het refrein wordt het steviger en boeiender. Dan zakt het tempo weer in, waarna hetzelfde patroon zich herhaalt. Een erg goed nummer!

“SUSPENDED IN MAKE BELIEVE” begint ook weer rustig, dit keer blijft het tempo laag. Mooie arrangementen en emotionele zang van Curnin zorgen weer voor genot. Drie nummers klokken boven de vijf minuten, bij “LONELY AS A LIGHTHOUSE” lukt dat net. Fade-in, heerlijk drumwerk, pakkende melodielijn, heerlijke gitaarriffs en opnieuw wordt duidelijk dat Curnin met zijn stem een geweldige stempel op de muziek van the Fixx drukt. Het langste nummer is met zes en een halve minuut “COLD”. Lekker drumwerk, de opbouw is boeiend en het nummer blijft zich gedurende gehele speelduur ontwikkelen. Met “SPELL” volgt een nummer met ingenieus drumspel en synth-pop invloeden. De “ooh-ooh-oohoo's” zorgen voor het oorwurmpje in dit nummer, goed gevonden! “WOMAN OF FLESH AND BLOOD” begint met subtiel gitaarwerk, mooie zangdelen waarna het zich als een prachtig midtempo popliedje ontwikkelt. Het kortste nummer is “NEVERENDING”, is meer akoestisch georiënteerd en is opnieuw pakkend met, opnieuw, een hoofdrol voor Curnin.

The Fixx heeft met dit album een fantastische aanvulling op hun repertoire uitgebracht. Het is elke seconde genieten en dit hoeft voor mij, om de titel van het laatste nummer te gebruiken, nooit te eindigen, “NEVERENDING”. Eén van de kandidaten voor het jaarlijstje van 2022, geen twijfel!

Vanaf het allereerste begin was ik fan van deze muziek. Elke nieuwe LP (toen nog) was raak en werd aan mijn collectie toegevoegd. Na 2000 werd het wel steeds stiller en verloor ik de band een beetje uit het oog, tot ik een paar jaar geleden via Youtube stuitte op Beautiful Friction. Prachtnummer, pracht CD. Aan het nieuwste album, Every five seconds, moet ik een beetje wennen. Wel goed, maar toch iets minder. Hoewel, soms heb je van die albums die steeds beter worden, als je er vaker naar luistert.
Het is jammer, dat The Fixx in Europa buiten beeld is geraakt. Ik zou ze wel eens live willen zien. Is er in het verleden nooit van gekomen. Maar of ze nog eens in de buurt op zullen treden??
De vergelijking met Saga, zoals ik in andere recensies teruglees, zie ik niet helemaal. Overigens vind ik dat ook een interessante band, die het vooral in Duitsland (nog steeds) goed doet. Persoonlijk vind ik het geluid van The Fixx meer in de buurt komen van bands als Simple Minds. Tears for Fears zou ook zomaar kunnen.Ik zit net te luisteren naar het nummer "The Tipping Point", terwijl ik dit schrijf....