3rd Secret - 3rd Secret (2022)

Valt niet mee. Muzikaal zal het wel kloppen maar ik trek die zangeressen niet.

Ik kan hier niks mee. Te gezapig. De zangeressen overstemmen alles en hun zang past niet bij het geluid van de gitaar van Kim Thayil.

Krist Novoselic, Kim Thayil en Matt Cameron. Niet de minste namen uit de geschiedenis van de rockmuziek van de laatste 35 jaar. En nu vormen ze de helft van 3rd Secret. Verrassend en benieuwd waar ze toe in staat zijn.

Zo op het eerste gehoor ontbreekt het op dit album aan knappe nummers, er zit weinig tot niets memorabels tussen ("Live Without You" is wat mij betreft de uitzondering, en vooruit, "Dead Sea" mag er ook nog bij). Niet zo gek, want de groep bevat niet echt een sterke songschrijver met een track record (al heeft Cameron zeker wat aardige nummers geschreven voor Pearl Jam). De twee dames kunnen best zingen, maar grijpen doet het me nergens. Er had hier en daar wel een mannelijke zangstem (type Mark Lanegan) bij gemogen.

Past wat Novoselic (hij lijkt de initiator achter dit project, en niet alleen om dat ie met z'n bakkes op de hoes staat) betreft prima in het rijtje Eyes Adrift - Eyes Adrift (2002) en Sweet 75 - Sweet 75 (1997) die ook al magertjes waren.

Mij kan het ook niet echt bekoren. Het is wel aardig, maar het is songmatig idd niet al te sterk. Geen uitschieters, een beetje een automatische-piloot-gevoel. Ik heb geen moeite met de zangeressen, maar tegelijkertijd is hun bijdrage ook niet echt bijzonder. Het doet me niet veel, maar slecht is het ook niet. Echt beklijven doet het niet.

Drie sterren wil ik eraan kwijt. En dat is naar boven afgerond.

Kom er niet doorheen

Wat een slappe hap dit zeg. Matige nummers, matige zang. Onbegrijpelijk dat hoge stemgemiddelde.

2,50 is toch niet bepaald hoog te noemen?

2,86 gemiddeld op RYM (17 stemmen), ook niet erg hoog.

Hoog is ook relatief natuurlijk. Ik zou hier zelf waarschijnlijk hooguit 1,5 voor over hebben. Dat iedereen tot nu toe hoger stemt verbaast me wel.

Hierna luisterde ik toevallig een nummer van Sadurn, dat een beetje in hetzelfde hoekje zit, en dat was gelijk al zoveel beter.

Nee ik vind dit ook niks.

Vreemd album. Klinkt nu niet direct heel slecht, maar als je dan kijkt naar de line-up vraag je je toch af met welk doel deze groep is opgericht? Kan me niet voorstellen dat deze grote namen gewoon zin hadden om een "middle-of-the-road" standaard pop/rock plaat op te nemen.
Of misschien ook gewoon wel, en plakt de muziekmedia hier de naam "supergroep" op met de verwachting die daar bij horen.

Nee, deze zal ik niet vaak meer beluisteren.

De blikvanger op de thuispagina helpt. Toch maar eens geluisterd, maar jemig wat is dit oninteressant. Doet trouwens ook een gooi naar de titel "lelijkste/stomste hoes van het jaar". Waar slaat dat op, zo'n sst gebaar... Ik vind dat bij voetballers ook altijd al zo ongelofelijk storend. Ergernis alom. Ik ga maar gauw weer oude helden luisteren die WEL geïnspireerd klinken (Placebo).

dan heb je Dupree van Void in je band, een van de sicktste hardcore gitaristen en dan lever je zo'n middelmatige drollenbak af

Valt inderdaad niet mee. Zang heeft een hoog irritatiegehalte en het niveau van de songs is ook maar zo zo. Ergens bekruipt mij het gevoel dat hier meer in gezeten had.

Eerlijk gezegd vind ik alleen de opener Rhythm of the Ride echt niet leuk en Right Stuff kan me ook niet bekoren. Maar ik vind het zeker geen slecht album. Als er geen Soundgarden of Nirvana op had gestaan, had ik het inderdaad niet beluisterd. Het etiket supergroep???

Wat moet je daarmee? Kurt en Chris waren de topartiesten. En de mensen daar omheen waren gewoon vakmensen. En dat hoor je toch wel degelijk op dit album.

Helaas hetzelfde probleem als bij Giants In The Trees (zelfde zangeres helaas): matig songmateriaal en zoals hierboven al enkele malen vermeld: een (te) hoog irritatiegehalte in de zang.

Jammer feitelijk want ik gun het Novoselic zeker om nog eens te kunnen scoren, Sweet 75 was ook geen topper, Eyes Adrift vind ik nog altijd super maar daarmee ben ik 1 van de weinige hier denk ik...

Mooie, bedaarde, wellicht wat bejaarde plaat. Alles onder controle, fraaie nummers, prima zangeressen. Ik trek 'm goed.