MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Van Morrison - What's It Gonna Take? (2022)

mijn stem
3,64 (37)
37 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Blues
Label: Exile

  1. Dangerous (7:40)
  2. What's It Gonna Take? (3:22)
  3. Fighting Back Is the New Normal (3:35)
  4. Fodder for the Masses (4:44)
  5. Can't Go on This Way (6:41)
  6. Sometimes It's Just Blah Blah Blah (3:36)
  7. Money from America (7:35)
  8. Not Seeking Approval (6:30)
  9. Damage and Recovery (4:04)
  10. Nervous Breakdown (5:09)
  11. Absolutely Positively the Most (5:19)
  12. I Ain’t No Celebrity (4:41)
  13. Stage Name (4:28)
  14. Fear and Self-Loathing in Las Vegas (5:03)
  15. Pretending (6:47)
totale tijdsduur: 1:19:14
zoeken in:
avatar van Kronos
Barney Rubble schreef:
Het toont eens te meer waarom 'complottheorie' een geestdodende term is. Eigenlijk is het niets meer en minder als een vergaarbak van allerlei stellingen die een deel van de bevolking niet in overweging wil nemen.

Beetje te simplistisch voorgesteld. Wikipedia doet beter.

avatar van BlauweVla
Kronos schreef:
Ja, prima vergelijking want een iets minder populaire complottheorie (de Nasa en andere organisaties die er alles aan zouden doen om te verbergen dat de aarde plat is en niet bolvormig) maar er zou toch bijna 1 op 100 mensen in Nederland in geloven.

Wat ik me wel afvraag is hoe jullie die teksten van Van Morrison dan beleven.

What's it gonna take for you to wake up?
What's it gonna take for you to break?
There's no time to make your mind up
You just gotta realize this is all fake
What's it gonna take?


Betrekken jullie dat dan op jezelf? Wanneer zal ik wakker worden! Of zingen jullie uit volle borst met de man mee richting onwetende bevolking, de schaapjes die alles naïef geloven wat de reguliere media hen voorschotelen.

Het uitleggen in een interview heeft blijkbaar geen zin, er in sloganeske taal over zingen wel?


Ik wil best ontwaken in een wereld waarin de grote media geen gekleurd nieuws meer brengt, zonder machtige farmaceuten die door geld gedreven worden en met meer politici die het echt goed met ons voor hebben..... maar daar gaat het nummer van Van the Man niet direct over nee

avatar van Boomersstory
4,5
Apart dat de norse chagrijn uit Ierland zo productief blijft en nagenoeg elk jaar een beauty album weet af te leveren. Ook nu weer. Het suc6 heeft Van the Man mede te danken aan de professionals die hem muzikaal bijstaan met hun talent

avatar van Boomersstory
4,5
BlauweVla schreef:
Wat een gemutst weer over de teksten. Damn ik haat de 20s nu al
ik persoonlijk ga voor het muzikale aspect en het zal me verder worst zijn wat de chagrijnige Ier bezighoudt

avatar van Boomersstory
4,5
Tonio schreef:
Ik ben het album al de hele ochtend aan het beluisteren. Wat Marco dB al opmerkt is dat zijn teksten op dit album een ruimer gebied bestrijken dan de wappie-teksten op zijn vorige album. En ja, ook ik ben het zelden eens met zijn opvattingen die hij predikt. Maar dat was ik vroeger ook al niet. En wie het omvangrijke oeuvre van Van goed kent weet dat dit al zijn gehele carrière niet anders is. Maar genoeg nu over de teksten, want we hoeven de polemiek bij Latest Record Project: Volume 1 niet geheel over te doen, toch?

Dan nu de muziek. En ik ben met met Marco eens dat die - althans qua productie en uitvoering - inderdaad weer van fantastische kwaliteit is en dat dit al sinds Born to Sing: No Plan B uit 2012 al het geval is. Van Van The Man hoeven we al jaren geen vernieuwing te verwachten. Dat heeft hij zelf ook vaak genoeg beaamd. Hij haalt zijn plezier uit de muziek van zijn jeugdjaren en borduurt daar op voort. Om die reden staat het Hammond-orgel op veel van zijn nummers centraal. En de kwaliteit van de songs, dan? Nou, die is best oké, als je het vergelijkt met die van de laatste 10 jaar. Opvallend veel uptempo nummers, maar waar zijn laatste albums altijd wel een handvol fraaie nummers bevatten, is dat op dit album iets minder het geval.

Maar het geheel klinkt voor mij best lekker. En ik weet uit ervaring dat ik ook dit album de komende tijd weer zeer regelmatig ga beluisteren. Er doet zich bij mij de laatste tijd wat vreemds voor: heel erg veel nieuwe muziek vind ik in het begin vaak erg mooi. Soms ben ik zelfs wel onder de indruk. Maar ook weet ik dat dit gevoel met de tijd vaak verflauwt. En bij Van heb ik dat gek genoeg nooit. Eigenlijk eerder andersom: zelfs zijn mindere albums draai ik de laatste jaren veel vaker. En dat kan ik van veel muzikanten niet zeggen, en al helemaal niet van veel hippe nieuwe muziek.

Dus ja, wat is Van irritant in zijn opvattingen. En ja, ook als persoon is het een gekende brombeer. En nee, je hoort zelden meer iets spannends. Maar wat kan ik toch genieten van zijn muziek, nu toch al zo'n 50 albums lang ...
wat is een wappie waar iedereen over spreekt? Is dat de hond van Van Morrison?

avatar van Boomersstory
4,5
Tonio schreef:
Ik ben het album al de hele ochtend aan het beluisteren. Wat Marco dB al opmerkt is dat zijn teksten op dit album een ruimer gebied bestrijken dan de wappie-teksten op zijn vorige album. En ja, ook ik ben het zelden eens met zijn opvattingen die hij predikt. Maar dat was ik vroeger ook al niet. En wie het omvangrijke oeuvre van Van goed kent weet dat dit al zijn gehele carrière niet anders is. Maar genoeg nu over de teksten, want we hoeven de polemiek bij Latest Record Project: Volume 1 niet geheel over te doen, toch?

Dan nu de muziek. En ik ben met met Marco eens dat die - althans qua productie en uitvoering - inderdaad weer van fantastische kwaliteit is en dat dit al sinds Born to Sing: No Plan B uit 2012 al het geval is. Van Van The Man hoeven we al jaren geen vernieuwing te verwachten. Dat heeft hij zelf ook vaak genoeg beaamd. Hij haalt zijn plezier uit de muziek van zijn jeugdjaren en borduurt daar op voort. Om die reden staat het Hammond-orgel op veel van zijn nummers centraal. En de kwaliteit van de songs, dan? Nou, die is best oké, als je het vergelijkt met die van de laatste 10 jaar. Opvallend veel uptempo nummers, maar waar zijn laatste albums altijd wel een handvol fraaie nummers bevatten, is dat op dit album iets minder het geval.

Maar het geheel klinkt voor mij best lekker. En ik weet uit ervaring dat ik ook dit album de komende tijd weer zeer regelmatig ga beluisteren. Er doet zich bij mij de laatste tijd wat vreemds voor: heel erg veel nieuwe muziek vind ik in het begin vaak erg mooi. Soms ben ik zelfs wel onder de indruk. Maar ook weet ik dat dit gevoel met de tijd vaak verflauwt. En bij Van heb ik dat gek genoeg nooit. Eigenlijk eerder andersom: zelfs zijn mindere albums draai ik de laatste jaren veel vaker. En dat kan ik van veel muzikanten niet zeggen, en al helemaal niet van veel hippe nieuwe muziek.

Dus ja, wat is Van irritant in zijn opvattingen. En ja, ook als persoon is het een gekende brombeer. En nee, je hoort zelden meer iets spannends. Maar wat kan ik toch genieten van zijn muziek, nu toch al zo'n 50 albums lang ...
ik bezit al zijn albums en ik vind er slechts 1 van een ondermaats niveau

avatar van Rainmachine
4,0
Wat een geneuzel allemaal over de opvattingen van Van Morrison. Hij heeft gewoon kritiek op het beleid en is het daar niet mee eens. In de jaren 60 was je dan een protestzanger, in de jaren 80 punk en in de jaren 20 ben je een wappie. Tsja ik denk dat ik dan toch meer sympathie heb voor de jaren 60/80 insteek. En laten we ook niet vergeten dat Van uit een periode komt dat er nog sprake was van individuele vrijheid en dat dat ook een groot goed was. Iets wat heden ten dage grotendeels verdwenen is bij de mobilo generatie. Ze offeren hun privacy probleemloos op voor gemak en luxe, een zorgwekkende state of mind maar dan zal ik ook wel een wappie zijn, of een wuppie en ook vaak een wippie. Anyway, lekker album weer en laat de beste man lekker doorgaan want ze gaan er hier in als koek.

avatar van potjandosie
4,0
heerlijk album van de inmiddels 79-jarige "Sir Van". beperk me tot de muziek, want de man zet hier weer een hele trits aan alle liefst 15 zelf geschreven fraaie songs neer, doet zijn eigen ding en leeft zich uit in zijn liefde voor de muziek uit zijn jeugdjaren. een album waarop de man gedreven en geïnspireerd van zijn muzikale vakmanschap getuigt. wat een fijne "flow" op dit album met veel bovengemiddeld goede songs als "Dangerous", "Can't Go On This Way", "Not Seeking Approval", "Absolutely Positively the Most" en "Pretending" als vanouds fantastisch gezongen.

alhoewel het ontbreekt aan nieuwe klassiekers, is dit een album dat geen seconde verveelt en ruim 75 minuten moeiteloos de aandacht weet vast te houden. en ja, met een beetje goede/slechte wil zijn er wel wat mindere tracks te vinden ("Sometimes It's Just BBB", "Money from America" of "Stage Name", maar wat is "minder" bij deze man.

kom in de muziekbladen veel 4 sterren recensies tegen die naar mijn idee te makkelijk en te snel worden uitgedeeld aan albums van gehypet "nieuwe" artiesten (tja, de muziekindustrie is er 1 van de waan van de dag), waar ik de kwaliteit meestal niet aan af hoor. op het gevaar af, dat dit voor oude l.llenpraat wordt versleten, is dit een album dat terecht 4 sterren of in dat licht bezien zelfs meer verdient. Van Morrison levert al ruim 50 jaar vrijwel continu kwaliteitsalbums af en stelt zelden teleur. laat de man vooral doen waar die zin in heeft.

Album werd geproduceerd door Van Morrison

Recorded at Real World Studios (Wiltshire), Bath Spa Hotel (Bath), Richard Dunn Studio (Cardiff), Culloden Hotel (Co. Down), Hollywood Studio (Co. Down), Musicbox Studios Ltd (Cardiff)

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:34 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.