Van Morrison - What's It Gonna Take? (2022)

Toe maar. Bijna 80 minuten lang deze nieuwe van Van the Man. Hij gaat gestaag verder op de ingeslagen weg. Inspiratie te over zo lijkt het.

Pretending

Nervous Breakdown

Zo! Ben benieuwd. Beide nummers klinken alvast oké.

Muzikaal gezien? Of tekstueel gezien, meer wappie geleuter?

Gezien de songtitels (en de hoes) zeker dat laatste. Zou ie echter met de titel van #6 zichzelf op de hak nemen?

Tja, lastig weer deze. Muzikaal is het allemaal strak en degelijk. Van heeft een partij klasse-muzikanten om zich heen en dat laat zich horen. Niets spannend natuurlijk en qua geluid hetzelfde als de hele output van de laatste jaren. De boodschap heeft nog steeds een hoog wappie-gehalte, al is het nu wel meer bredere maatschappij/overheidskritiek dan alleen de corona-hoek. Wat wel mooi is dat hij deze boodschap echt met overtuiging brengt. Los van wat je van de inhoud vindt is de kracht en bevlogenheid waarmee hij het brengt mooi om te horen.

Ik ben het album al de hele ochtend aan het beluisteren. Wat Marco dB al opmerkt is dat zijn teksten op dit album een ruimer gebied bestrijken dan de wappie-teksten op zijn vorige album. En ja, ook ik ben het zelden eens met zijn opvattingen die hij predikt. Maar dat was ik vroeger ook al niet. En wie het omvangrijke oeuvre van Van goed kent weet dat dit al zijn gehele carrière niet anders is. Maar genoeg nu over de teksten, want we hoeven de polemiek bij Latest Record Project: Volume 1 niet geheel over te doen, toch?

Dan nu de muziek. En ik ben met met Marco eens dat die - althans qua productie en uitvoering - inderdaad weer van fantastische kwaliteit is en dat dit al sinds Born to Sing: No Plan B uit 2012 al het geval is. Van Van The Man hoeven we al jaren geen vernieuwing te verwachten. Dat heeft hij zelf ook vaak genoeg beaamd. Hij haalt zijn plezier uit de muziek van zijn jeugdjaren en borduurt daar op voort. Om die reden staat het Hammond-orgel op veel van zijn nummers centraal. En de kwaliteit van de songs, dan? Nou, die is best oké, als je het vergelijkt met die van de laatste 10 jaar. Opvallend veel uptempo nummers, maar waar zijn laatste albums altijd wel een handvol fraaie nummers bevatten, is dat op dit album iets minder het geval.

Maar het geheel klinkt voor mij best lekker. En ik weet uit ervaring dat ik ook dit album de komende tijd weer zeer regelmatig ga beluisteren. Er doet zich bij mij de laatste tijd wat vreemds voor: heel erg veel nieuwe muziek vind ik in het begin vaak erg mooi. Soms ben ik zelfs wel onder de indruk. Maar ook weet ik dat dit gevoel met de tijd vaak verflauwt. En bij Van heb ik dat gek genoeg nooit. Eigenlijk eerder andersom: zelfs zijn mindere albums draai ik de laatste jaren veel vaker. En dat kan ik van veel muzikanten niet zeggen, en al helemaal niet van veel hippe nieuwe muziek.

Dus ja, wat is Van irritant in zijn opvattingen. En ja, ook als persoon is het een gekende brombeer. En nee, je hoort zelden meer iets spannends. Maar wat kan ik toch genieten van zijn muziek, nu toch al zo'n 50 albums lang ...

De vorige durfde ik niet te luisteren, lag wat gevoelig coronatechnisch enzo. Ik ga het toch weer proberen; hopelijk zijn de gemoederen wat bedaard. Bij mij wel in ieder geval. En een klootzak is het altijd wel geweest, dus dat moet de reden ook niet zijn om nu af te haken.

@Marco dB: Graag geen scheldwoorden uiten tav gevaccineerden én ongevaccineerden ""

Wees een verbinder en laat scheldwoorden voortaan achterwege. Samen maken we Nederland mooier.
Top. Alvast bedankt.

Wellicht mis ik iets, maar ik lees geen scheldwoord om te schelden.

Wappie is een scheldwoord en Musicmeter is wat mij betreft geen podium om dergelijke woorden te gebruiken. Overigens keur ik ook dergelijke bewoordingen tav gevaccineerden (zoals mijzelf) af.
Gewoon niet doen.

Ach so. Heb net Onze Taal bekeken, maar die noemt het niet een scheldwoord. Weer wat geleerd.

Binnenkort Van maar eens beluisteren en het gehalte vaststellen. Waarvan weet ik nog niet

Wat een gemutst weer over de teksten. Damn ik haat de 20s nu al

Eigenlijk grotendeels hetzelfde gevoel als bij Latest Record Project: Volume 1. Gemoedelijke muziek met een nukkige oude knar die de nummers volbromt. Het hammondorgel staat hier wat centraler, hetgeen de arrangementen warm en nostalgisch laat aanvoelen. Best aardig al met al.

Weer een prima plaat van Van. Klinkt als een klok en ook erg gedreven. En ik vind zijn kritische teksten ook nog eens goed en vooral relevant.

Aangename plaat weer vind ik. Al zo vaak het muziekje gehoord wat hij tentoonspreid maar fijn is nu eenmaal fijn. Gelukkig luister ik niet naar teksten want dan zou ik wel wat kritisch zijn.

Wat is dit een heerlijk plaatje van Van de Man. Heerlijk dominant orgeltje wat soms ook een beetje aan the Doors doet denken. De teksten zijn ook nog eens lekker actueel en scherp.

Ben ook wel positief verrast, zeker muzikaal. Tja die teksten soms; sommige vinden het pietleuterig om er over te beginnen; maar ik kan er soms maar moeilijk omheen omdat het complotgeneuzel er zo dik bovenop ligt. Maar goed, dat mag hij zelf weten uiteraard. Zijn stem blijft trouwens ook bijzonder goed in vorm; het manneke is toch ook al een eind op weg richting de 80.

Hij reageert op de teksten van Van

Hymns of the silence was het laatste album die ik in 1991 van de man had aangeschaft. In de jaren die volgde richtte ik mij op andere muziekstromingen. Ik bezocht menig feest om heerlijk te dansen met een pilletje in mijn mik.
Dat was voor mij wappie zijn. Nu naar meer dan 30 jaar de nieuwste Van Morrison gekocht. Zijn muziek staat nog immer als een huis en ik kan mij volledig achter de teksten scharen. Ook het 'artwork' van de hoes is in mijn ogen geheel raak.
Dapper van Van the Man zich op deze artistieke wijze uit te spreken.

The lyrics [are] largely "satire" and "not meant to be taken seriously", volgens de man zelf. (Los Angelos Times)

Geen standpunt innemen als je er gewoon maar een beetje kritisch op aangesproken wordt. Pff, wat is daar moedig aan. Van Morrison was altijd al op zoek wat vaak gepaard ging met dwalen, maar dat leverde veelal introspectieve inspirerende poëzie op. Een tekst als die van What’s It Gonna Take? daarentegen kan een idioot bedenken.

Kronos, zo blijkt maar weer, vrijheid van meningsuiting is een groot goed.

Deel van de hoes komt van Invasion of the Body Snatchers (1956).
Voor een ander deel ga ik voor Bela Lugosi.


Van de iPod people hoeven we sinds 10 mei '22 i.i.g. weinig meer te vrezen...

Zo is dat. Het simpele feit dat Van Morrison ongestraft deze onzin kan verkopen haalt al een groot deel van de complottheoriën die hij aanhangt onderuit.

Kronos, zoals gezegd ieder zijn mening.
Deze site lijkt mij niet om in oeverloze discussies te verzanden of elkaars meningen af te kraken.
Toevoegingen zoals die van ZAP weet ik te waarderen.

Ieder zijn mening.

Ik ben blij dat Van weer lekker te keer gaat met z'n teksten. En dat ie in dat artikel van Los Angeles Times het als satire omschrijft (oorspronkelijk voor de BBC)? Snap ik wel, je blijft niet uitleggen als het geen nut heeft, kijk maar naar de de kop van dat artikel......

De kop van dat artikel is redelijk mild, want als Van Morrison beweert dat zijn teksten niet serieus te nemen zijn, dan kan hij ook een platte opportunist zijn die complottheoriën aangrijpt alleen maar omdat die passen in het verzet tegen nodige maatregelen die helaas voor hem zijn broodwinning in het gedrang brengen. Een zin in het slotnummer (I’m pretending when I’m on the stage and when I get off.) zou ook zo geïnterpreteerd kunnen worden. Onderbouwde kritiek leveren is belangrijk, beweren dat de aarde plat is en dat als mening, zelfs als waarheid verkopen, is belachelijk. En verwerpelijk als het om stemmingmakerij te doen is. Maar kijkend naar zijn nogal wankele zoektocht in het verleden, vermoed ik dat hij zich gewoon laat meevoeren in de wonderlijke richting die new-age naar alt-right maakt (conspirituality).

Gelukkig voor mij zijn er nog wat oude plaatjes te ontdekken, uit de tijd dat de man in goede doen was.

Ik dacht al, waar blijft de platte aarde in deze discussie.....

Ja, prima vergelijking want een iets minder populaire complottheorie (de Nasa en andere organisaties die er alles aan zouden doen om te verbergen dat de aarde plat is en niet bolvormig) maar er zou toch bijna 1 op 100 mensen in Nederland in geloven.

Wat ik me wel afvraag is hoe jullie die teksten van Van Morrison dan beleven.

What's it gonna take for you to wake up?
What's it gonna take for you to break?
There's no time to make your mind up
You just gotta realize this is all fake
What's it gonna take?

Betrekken jullie dat dan op jezelf? Wanneer zal ik wakker worden! Of zingen jullie uit volle borst met de man mee richting onwetende bevolking, de schaapjes die alles naïef geloven wat de reguliere media hen voorschotelen.

Het uitleggen in een interview heeft blijkbaar geen zin, er in sloganeske taal over zingen wel?

Het toont eens te meer waarom 'complottheorie' een geestdodende term is. Eigenlijk is het niets meer en minder als een vergaarbak van allerlei stellingen die een deel van de bevolking niet in overweging wil nemen. Grotendeels zullen dit soort stellingen dan ook evidente nonsens behelzen, maar ook relevante kritiek op het handelen van grote overheden, bedrijven, media-agglomeraten etc. is zo makkelijk weg te zetten. Ook grappig dat bepaalde theorieën dan weer niet een complottheorie genoemd worden, zoals Russische inmenging in Westerse verkiezingen, of het bestaan van een "patriarchy" ofschoon die naar de letter alle kenmerken van een complottheorie bevatten.

Ergens heb ik er wel respect voor dat Van Morrison met deze en de vorige plaat dwars tegen de gevestigde narratief ingaat. Of ik er mee eens ben is echter weer een tweede. Al ben ik het er in ieder geval mee eens dat Van's activisme verre van poëtische teksten oplevert. Het oude werk was interessanter in dat opzicht.