Tedeschi Trucks Band - I Am the Moon: III. The Fall (2022)

De band is druk bezig geweest met een gigantisch en ambitieus project: 4 albums met 4 speelfilms die er bij horen. Alles wordt in de loop van het jaar in tussenpozen uitgebracht. Totaal gaat het om 24 nieuwe songs, geïnspireerd door een oud Perzisch liefdes-epos, en is ook gebaseerd op de pandemie en de isolatie en eenzaamheid die daaruit volgde.

De muziek is zoals altijd genre-overstijgend en ik vermoed dat er veel invloeden ook uit de Midden-Oosterse muziek is bespeuren. Het nummer Pasaquan heb ik al reeds kunnen horen op één van Fireside Sessions-albums.

Ik heb deze en de andere 3 albums reeds in de pre-order staan. Het is ook mogelijk een boxset met allevier de albums te bestellen, maar die krijg je dan pas vanaf september, en zolang kan ik gewoonweg niet wachten.

Hier alvast de link voor de première van de film van deze episode (vanaf 27 juli te zien): https://youtu.be/LSHsFAoXO0M

De derde speelfilm (en daardoor ook het hele album) is vanaf vandaag beschikbaar:

https://youtu.be/LSHsFAoXO0M

In feite is deze plaat ook best goed, maar de verrassong is er inmiddels wel wat af. Is het overkill? Verzadiging? Teveel van het goede is ook niet goed.

Op dit moment bevallen alle songs me erg goed, met uitzondering van het nietszeggende None Above. Emmaline vind ik dan ook niet zo heel bijzonder. Een korte ballad gezongen door Mike Mattison

Yes We Will is wel echt een knaller. Leuk die elementen uit de funk en soul. Knappe song. Zelfde geldt voor Gravity.

Take Me As I Am is ook een aardigde soul-ballad, met mooie zang van Susan, in harmonie met de rest en tweede zang (Mark Rivers?). De gitaarsolo is ook heerlijk.

Veel soul en weinig blues/jamrock, dus. De focus ligt meer dan ooit op de teksten en zang, en dat is voor mij wel heel erg wennen.

alleen al het feit dat jij de moeite neemt om bij elk van deze delen van het geheel een zeer uitgebreide recensie plus achtergrondinformatie gooit wekt bij mij de interesse om het te gaan luisteren allemaal. Wat maakt het dat je nou juist bij deze band zo veel weet te vertellen en het je interesse wekt ben ik benieuwd naar? Mogelijk ben je ook een beetje een fanboy geworden want als ik je mening vergelijk met het aantal sterren dat je geeft vind ik 4 vrij hoog, maar als de rest tot nu toe 4,5/5 kreeg van je is wellicht 4 al een beetje een letdown.

Ik ben geen fanboy, maar een liefhebber. Van huis uit volg ik het wel en wee van de hele Allman Brothers familie, zo ook Tedeschi Trucks Band.

Tedeschi Trucks Band vind ik wel van uitzonderlijk hoog niveau trouwens. En deze derde plaat in een serie van vier vind ik net even wat minder verrassend. Wellicht wst te vrijblijvend.

Maar zelfs als deze band een wat mindere plaat maakt, vind jk ze nog met kop en schouders boven veel van de moderne bands binnen hun genre(s) uitstijgen.

Overigens scoort deze band gemiddeld best goed. Elk van hun platen heeft een gemiddelde van rond de 4*

Wat dit vierluik betreft, het eerste deel blies me echt omver. Die kan ik sowieso aanbevelen.

Dankje! Dan ga ik daar mee beginnen. Ben benieuwd.

Ja ik kijk ook altijd op rateyourmusic naast musicmeter om te zien hoe mensen er uit verschillende delen van de wereld er tegenaan kijken naast alleen nederlanders, daar liggen de delen rond de 3,5 (maar dat is voor rym gemiddelden al vrij goed vind ik altijd en überhaupt natuurlijk een prima score!)

Ik kijk nooit op Rate Your Music. Eigenlijk kjjk ik sowieso nooit naar de mening en scores van anderen, want ik heb geleerd dat ik enorm afwijk en een totaal andere smaak heb dan het gros van de muziekliefhebbers.

In tegenstelling tot Mssr Renard, bevalt deze derde worp mij het beste, ik hou van deze door zang gedragen soul muziek, de stem van Tedeschi heb ik altijd geweldig gevonden. Aangevuld door drie leadzangers (Dixon,Mattison en Rivers) en het geweldig gitaarspel van Trucks kom ik wederom tot ****1/2.

Beste song is idd het 6 en halve minuut durende Yes we will.

Misschien is het overkill, 4 albums uitbrengen in 4 maanden, maar als ze dan rond de dertig minuten duren slaat de verveling, wat mij betreft, niet toe.

Ik zit nog steeds te wachten dat Bandcamp de plaat vrijgeeft, ik heb nu alleen de youtube-film gezien/geluisterd en youtube heeft een slechte kwaliteit.

Wie weet gaat deze me steeds beter bevallen, maar het kippenvel dat songs als 'I Am the Moon', 'Hear My Dear' en 'Circles Round the Sun' mij direct gaven, ontbreekt hier vooralsnog.

Wat een mooi project. Ik zal de film in mijn vakantie ook eens rustig bekijken. Weet niet of ze van plan zijn om het geheel als een bundel (commercieel ook niet oninterressant) aan te bieden; maar dan zit het toch dicht tegen een perfecte plaat aan.

De vier platen zijn als box verkrijgbaar, voor duur.

Nou, ik dacht dat de eerste plaat de beste zou blijven. De tweede was wat traditioneler en bevalt me minder en gezien de wat minder enthousiaste mening van Mssr Renard (kan meningen op voorhand lezen niet laten) waren de verwachtingen minder hoog gespannen.
Vrijdag een avond met vrienden bij kletsen, bier drinken, eten, wijn, voornamelijk electronic/dance uit de boxen....op een gegeven moment toch maar deze plaat even opgezet. Misschien was het de drank, maar de hele tafel was na afloop fan en dat wil wat zeggen want onze smaak loopt nogal uiteen.
Volgende dag in de auto terug naar huis de proef op de som genomen....voelde me wat minder euforisch....maar wederom prachtig.
Dit zijn wat mij betreft altijd de leukste platen, je verwacht er niet veel van, maar het blijkt opeens een parel te zijn. Deze gaat op repeat.

@Mssr Renard, probeer hem eens laat op de avond

Voor wat betreft laat in de avond draaien, ik wacht nog op de LP's. Die komen pas in september (allemaal tegelijk).

Maar ik zit wat score-uitgifte nog steeds betrekkelijk hoog. Ik denk toch ook nog steeds dat ik de eerste plaat de beste vind van dit vier-luik.

Maar ik ben toch nergens niet-enthousiast over deze plaat? Ik heb alleen opgemerkt dat het inmiddels wat veel is om te verwerken. Hoedanook zullen deze vier platen, net zoals de andere Tedeschi Trucks Band-platen nog vele jaren mijn platenspeler vinden. Dat weet ik nu al. En ik ben zo razend benieuwd uiteindelijk naar het complete artwork en de teksten. Ook al ben ik geen teksten-liefhebber en snap ik er 9 van de 10 keer toch maar weinig van.

Nee, je was helemaal niet negatief hoor, hoogstens wat ingetogener in je reactie. Volgens mij hadden we beiden (als niet-fanboys) hetzelfde; eerste top, tweede minder, maar ja bij deze band is dat nog steeds goed.

Daardoor verwachtte ik ‘gewoon goed’ te horen en was waarschijnlijk daardoor verbaasd dat deze zo lekker was. Is.

Ook deze plaat krijgt de volle score, gewoon omdat de hele cyclus de volle score krijgt.
De nummers op dit deel lijken in eerste instantie iets lichter dan die van bijvoorbeeld deel I en II, maar passen in het gehele concept heel goed. Ik ben nog niet met de teksten bezig geweest, omdat de fysieke exemplaren simpelweg (nog) niet in mijn bezit zijn. Maar deze plaat lijkt wat meer hoop uit te stralen naar de hoofdpersonen.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tedeschi Trucks Band - I Am The Moon I-IV - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Tedeschi Trucks Band - I Am The Moon I-IV
Zo ongeveer in één keer meer dan twee uur muziek uitbrengen die er toe doet is maar weinig bands gegeven, maar Tedeschi Trucks Band slaagt er op het uit vier delen bestaande I Am The Moon absoluut in

Ik was al onder de indruk van de vorige albums van Tedeschi Trucks Band, maar de Amerikaanse band overtreft zichzelf met het zeer ambitieuze project I Am The Moon. In een maand of drie tijd verschenen vier albums met een totale speelduur van ruim twee uur en het is ruim twee uur genieten. De 12-koppige band uit Florida kan binnen de Amerikaanse rootsmuziek met zo ongeveer alles uit de voeten en speelt fantastisch. In muzikaal opzicht is het smullen, maar ook in vocaal opzicht maakt de band en vooral Susan Tedeschi flink wat indruk. I Am The Moon staat ook nog eens vol met geweldige songs, waarin het nodige muzikale vuurwerk is te horen, maar waarin de songs met een kop en een staart niet worden vergeten. Wat een fascinerend en indrukwekkend project.

Ik heb tot dusver nog geen aandacht besteed aan I Am The Moon van Tedeschi Trucks Band. Het eerste deel van dit lijvige project, dat bestaat uit vier albums en vier bijbehorende films, verscheen al in juni, maar met de release van het laatste album deze week is voor mij de tijd gekomen om stil te staan bij dit ambitieuze project.

I Am The Moon: I. Crescent, I Am The Moon: II. Ascension, I Am The Moon: III. The Fall en I Am The Moon: IV. Farewell zijn samen goed voor 24 tracks en maar liefst twee uur en tien minuten muziek. Ik was erg onder de indruk van de vorige albums van Tedeschi Trucks Band, waarop de 12-koppige band de pannen van het dak speelde. Dat doet de band ook op I Am The Moon, dat zowel in muzikaal als in vocaal opzicht van een ontzettend hoog niveau is.

Tedeschi Trucks Band ontstond een jaar of twaalf geleden in Jacksonville, Florida, waar Susan Tedeschi en Derek Trucks besloten om de krachten te bundelen. Beiden hadden er op dat moment al heel wat jaren in de muziek op zitten, laatstgenoemde onder andere in The Allman Brothers Band, en dit gold ook voor de andere muzikanten die werden gerekruteerd.

I Am The Moon, dat is gebaseerd op een Perzisch gedicht uit de twaalfde eeuw, is een album dat vooral Amerikaanse rootsmuziek bevat. Binnen dit genre kan de band uit Florida alle kanten op. I Am The Moon verwerkt invloeden uit de blues, soul, gospel, country en jazz, maar ook invloeden uit de Southern rock en de wereldmuziek hebben hun weg gevonden naar het album, al heb ik laatstgenoemde invloeden wel eens duidelijker gehoord.

Tedeschi Trucks Band staat bekend als een stel podiumbeesten en dat hoor je op I Am The Moon, waarop niet alleen geweldig wordt gemusiceerd, maar waarin de band ook laat horen dat het de kunst van het jammen uitstekend verstaat. Alle muzikanten op de band verdienen lof voor de fantastische muziek, maar met name het gitaarwerk op I Am The Moon is fantastisch. Door de relatief lange songs is er alle tijd om uitgebreid te soleren, wat een indrukwekkende serie geweldige gitaarsolo’s oplevert.

I Am The Moon is een conceptalbum, maar het verhaal haal ik er zelf niet 1-2-3 uit. Het is wat mij betreft geen probleem met zoveel uitstekende songs vol muzikaal vuurwerk. Tedeschi Trucks Band jamt er zo nu en dan flink op los, maar het is fraai hoe de spanning wordt opgebouwd in de songs, waardoor je echt geen moment het idee hebt dat je naar jams zonder kop of staart aan het luisteren bent. Steker nog, Tedeschi Trucks Band grossiert op I Am The Moon in verrassend toegankelijke songs.

In muzikaal opzicht staat het allemaal als een huis en klinkt het dankzij de blazers lekker vol, maar ook in vocaal opzicht levert de Amerikaanse band op I Am The Moon fraai werk. Susan Tedeschi is niet alleen een geweldige gitarist, maar maakt ook in vocaal opzicht indruk met haar doorleefde stem, zeker wanneer deze wordt gecombineerd met die van de andere zangers van de band.

Vier albums tegelijk uitbrengen leek me op voorhand teveel van het goede, maar Tedeschi Trucks Band slaagt er in om het niveau hoog te houden en heeft bovendien vier albums afgeleverd die zeker niet precies hetzelfde klinken (zo klinkt I Am The Moon: II. Ascension duidelijk traditioneler dan de andere albums).

Dat Tedeschi Trucks Band bestaat uit een aantal topmuzikanten zal niemand ontkennen, maar dat levert nog niet noodzakelijkerwijs een album op dat je ook raakt. I Am The Moon raakt me absoluut en het aantal favorieten tussen de 24 songs op de albums groeit gestaag. I Am The Moon leek op voorhand een wel erg ambitieus of zelfs pretentieus project, maar het is de voorlopige kroon op het werk van Tedeschi Trucks Band. Erwin Zijleman

Van de eerste 3 I am the Moon albums vind ik dit eigenlijk de beste.
Het enige vreselijke skipmoment is Emmeline met een zanger die me het idee geeft dat hij bij The Cats zit.
Beetje jammer.

Emmeline wordt volgens mij gezongen door Mike Mattison, die al sinds het begin bij de band zit, en is meegekomen van de Derek Trucks Band, waar hij de leadzang voor zijn rekening nam.

Een beetje een schorre stem, maar ik vind het wel een mooie stem.

De meerwaarde voor mij ligt in het geweldige gitaarspel van Derek Trucks.