Martin Courtney - Magic Sign (2022)

De vorige plaat van deze frontman van Real Estate was erg fijn, en vond ik bij vlagen zelfs het werk van de band ontstijgen. Het is mij geheel ontgaan dat Courtney met nieuw werk bezig was, dus dit is een fijne verrassing. Lekker plaatje voor de warmere zomerdagen, zo lijkt het.

Leadsingle Corncob vind ik erg leuk, dat komt denk ik ook gewoon doordat het als een kopie van Real Estate klinkt. Tweede single Sailboat vind ik wat anoniem en mist juist dat verfijnde gitaarspel.

The Main Thing verschijnt op het moment dat de wereld zwijgend stil valt. Exit Music, twee jaar lang panische onzekerheid, gevolgd door een productieve opleving aan inspiratie, welke daarna zijn overrijpe vruchten afwerpt. Er komt gelukkig nog steeds geen einde aan de pandemie oogst, en dat is maar goed ook. De business staat weer volledig in bloei en levert de een na de andere prachtplaat af. Ook de van Low Estate bekende Martin Courtney maakt van Magic Sign zijn eigen The Basement Tapes. Living Rooms en Terrestrial beschrijven voortreffelijk de leegte en isolement van het nachtelijke thuiswerkproces.

Als de kinderen slapen en zijn vrouw aan de nachtdienst begint, duikt de singer-songwriter de kelder in om met materiaal en sfeercollages (Mulch) aan de slag te gaan. Op dat moment is het nog onduidelijk voor welk doeleinde dit bruikbaar zal zijn. Zijn dit nog maar fragmentarische schetsen welke vervolgens in een later stadium op een Low Estate album verschijnen, of zal het afgerond geheel toch onder Martins eigen naam het licht zien. Dat laatste is dus het geval, maar het is tekort door de bocht om Magic Sign als opvolger van zijn eerdere soloplaat Many Moons te betitelen. In de tussenliggende periode zijn er twee Low Estate platen verschenen, en Magic Sign is een indrukwekkende The Main Thing vervolgstap.

Het warm psychedelische door pedal steel aangestuurde Corncob heeft hierdoor een gastvrije landelijke drive. Uitnodigend met een we hebben je gemist en heten je graag op deze wijze weer welkom mentaliteit. Martin Courtney confronteert zichzelf op Magic Sign met het weggestopte doffe minder glansrijke verleden. Pijnlijke zoete herinneringen welke als zwarte dagboekpagina’s lang onbelicht bleven. Bewaarde geheugenkwellingen, die de corona stilte misbruiken om zich als sluimerend vervelend nevenproces te openbaren. Zelfacceptatie en een op latere leeftijd ingezette mentale groeispurt.

Gemeend optimisme, uiteindelijk komt het allemaal wel goed. Het lazy motiverende Time to Go heeft een onthaastende werking. We moeten de veranderingen niet voorbij rennen, maar juist rustig in laten werken. Sailboat trotseert de indie new wave golven. Een onstuimig pandemie cold turkey, afkicken van de eenzaamheidskoortsverschijnselen. Stevig, opwaarts stuwend met rammelende gitaarruwheid de storm trotserend, gevolgd door het steady Shoes, de cooling down met schitterende glinsterende gitaarakkoorden.

Ondanks de wat zwaardere melancholische thema’s heeft het Magic Sign geheel een pure onbevangen uitstraling. Zonder tijdsdruk van platenlabels, welke begripvol afstand nemen en muzikanten de mogelijkheid bieden om zichzelf te herontdekken en te ontplooien. Zonder tijdsdruk van de overige bandleden en ook zonder de tijdsdruk van geplande evenementen, clubtournees en overige verplichtingen. En juist in dat relaxte werkklimaat ligt de grote kracht van Magic Sign. Martin Courtney fietst tegenwoordig rustig door het leven heen, nieuwsgierig verkeersbordjes volgend om uiteindelijk tot die planbare eindbestemming te komen. Geen zware beklimmingen, weinig tegenslagen, gemoedelijk heuveltje af, soms met een omweggetje de natuurlijke omgeving in zich opnemend. Nog steeds dromerig, maar ook net wat meer naar de folk neigend. Het verslag van een jaar lang schaven, bijslijpen en polijsten.

Martin Courtney - Magic Sign | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com