Harry Styles - Harry's House (2022)

Toen vijf jaar geleden zijn debuut Harry Styles uitkwam was ik stomverbaasd dat ik zo weg was van dit album. Ik had helemaal niets met One Direction en had ook niet verwacht iets te hebben met de solo avonturen van de jongens. Maar Harry en zijn debuut bliezen mij omver. Opvolger Fine Line vond ik nóg beter en ligt al zo'n tweeënhalf jaar redelijk non-stop op mijn platenspeler. Groot was dan ook mijn enthousiasme toen Harry een maand geleden zijn derde album aankondigde. En toen deze twee weken geleden uitlekte kon ik mij dan ook niet inhouden hem te beluisteren.

Misschien werd mijn ongeduld bestraft, want wat ik hoorde vond ik maar matig, in die mate dat ik mijn bestelde colored vinyl al wilde cancelen. Maar zoals vaker hebben sommige albums meerdere luisterbeurten nodig om in de smaak te vallen en dat geldt zeker bij deze Harry's House.
Toevallig schreef ik net nog bij een live album van Elton John dat ik het af en toe iets te vlak en tam vond en dat gevoel bekruipt me ook steeds bij dit album. Zeker na een album als eerder genoemde Fine Line is dit wel even een stap terug. Ook hoor je hier geen duidelijke hits, wat echter wel weer beter kan uitpakken, ik las ergens dat Harry met dit album hoopt definitief serieus te worden genomen als artiest. Ik gun het hem, want de man gaat er keihard voor, maar toch... er mist iets op dit album. Wat dat iets is, daar kan ik de vinger nog niet helemaal op leggen.

Voorlopig een 3,5*.

Zeker na een album als eerder genoemde Fine Line is dit wel even een stap terug. Ook hoor je hier geen duidelijke hits, wat echter wel weer beter kan uitpakken, ik las ergens dat Harry met dit album hoopt definitief serieus te worden genomen als artiest. Ik gun het hem, want de man gaat er keihard voor, maar toch... er mist iets op dit album. Wat dat iets is, daar kan ik de vinger nog niet helemaal op leggen.

Voorlopig een 3,5*. [/quote]


Helemaal mee eens. Het is allemaal wat veiliger. Geen uitgemeten opzwepende nummers van 6 minuten meer. Ik had juist gehoopt dat hij meer en meer de experimentele kant op zou gaan. Jammer, hij kan beter.

Ik hoor dit soort reacties van iedereen die de leak heeft beluisterd. Toch heel bijzonder dat hij dan in zo'n beetje alle recensies van de serieuze muziek critici 4 sterren krijgt. Maar ja, Harry is al een paar jaar de lieveling die geen verkeerd kan doen.
Want sorry, 4 sterren??? Zo goed is het gewoon niet, dit album wordt nergens spannend, verrast nergens.

Ik vraag me af wat er achter zit. Is dat wat hij wil maken? Wil het management hitjes hebben? Misschien mist hij nog wat eigenwijsheid en durf die een solomuzikant nodig heeft om echt volledig los te gaan. Zou de leeftijd kunnen zijn. Ik vind Peter Gabriel en John Mayer interessante voorbeelden van wat hij zou kunnen worden. Die twee stralen echt uit dat ze zich nooit laten inperken in hun muziek. Zou ik Harry graag iets meer zien doen. Het talent heeft hij wel.

Harry is gewoon een melkkoe. Dermate erg dat ik een poosje terug steeds een nummer van hem te zien kreeg als resultaat in Spotify, prominent en met een forse foto erbij, als het daadwerkelijk gezochte nummer niet vindbaar was. Dat is geen toeval, daar zit een hele machine achter.

Niet op geklikt, verder.

Gewaagde uitstapjes liggen op dat niveau wat lastig.

5 sterren in de Volkskrant, spring je al uit je panty?

Ik spring sowieso nergens uit En zoals ik eerder al zei, ik gun het hem van harte.
En wie weet geef ik dit album over een tijdje ook wel vijf sterren, maar voor nu hoor ik het (nog) niet.
Dat heb ik vaker gehad, de beste albums hebben soms rijd nodig. Madonna's Ray of Light vond ik in het begin ook maar gewoontjes en al die jubelende recensies begreep ik toen ook niet, maar is uiteindelijk tot mijn favoriete albums gaan behoren.

We shall see.

Ik vind dit ook een prachtig album hoor. Ik vind dat Harry Styles in zachte liedjes toch met heel fijne melodieen en catchy synthesizers een prachtige sfeer neerzet. Het explodeert zelden maar is wel consistent energiek en sfeervol!

Wat mij betreft zijn beste…

Ik moet nog even inkomen, lastig tippen aan een album als Fine Line

Verrassend luchtig, braaf en laid back album, vol positieve en zomers aanvoelende songs. En dat rijmt, in tegenstelling tot wat ik hier en daar lees, helemaal niet automatisch met termen als simplistisch of gebrek aan karakter. In tegendeel. Muzikaal zit dit boordevol fijn gevonden eigenzinnige ... eh ... frulletjes en krulletjes, zoals wij dat noemen. Tierlantijntjes is mogelijk een beter woord? Als ik dit dan vergelijk met gelijkaardige worpen van pakweg Shawn Mendes, ik denk bijvoorbeeld aan het fijne Lost in Japan, hebben de nummers van Harry Styles toch wel veel meer eigenheid. Dat is volgens mij dan ook de reden waarom ook de vakpers vrij positief is, je kan daar niet omheen. Het zit hem in de details, dit ademt Harry Styles.

Nummers die mij best wel weten te bekoren zijn Daylight, Cinema en Daydreaming. De meest plezierende exemplaren zitten echter aan het eind. De schoonheid van Boyfriends gevolgd door -wat mij betreft- het meest intrigerende nummer van heel het album, Love of My Life, met dat atypische toontje qua zang. Wondermooie afsluiters.

Wat naar mijn gevoel wel wat ontbreekt zijn mogelijke radiohits. Bij As It Was wist je na één minuut dat het instant zwaar zou scoren. Dat heb ik bij geen enkel andere song uit Harry's House. Maybe I'm wrong, we'll see.

Ik ben iets positiever dan de meeste users hier, die Harry's House als een stap terug zien tenopzichte van Fine Line.
Ik vind Harry's House juist wat sterker en consitenter, er staan geen overbodige ballads op die wel op de voorganger stonden.
Harry's House is een goed gezongen en verzorgde popplaat, met referenties naar 70's en 80's pop. Enige smet is dat het wat glad klinkt allemaal. Een nummer als Daydreaming zou wat mij betreft nog veel meer open mogen breken met die blazers. Maargoed vergeleken met menig andere popartiest weet Styles wel wat meer glans aan zijn muziek te geven.
Favorieten zijn de single As it Was, het fraaie Boyfriends en het groovende Cinema. Fijn album!

Ben gematigd positief gaan luisteren vandaag. Maar het is wel drie keer een worsteling geworden om eerlijk te zijn.
Het is het net niet voor mij. Productie is prima maar het komt niet als "echt" bij me binnen. Het is een gevoel en geen wijsheid gelukkig.

Dit houdt wel bij 3 sterren op voor mij.

Graag ga ik mee met Esteban en Vinylbeleving (over vinylbeleving gesproken; heerlijk! Gewoon een enkele -zwarte- plak plastic, met een fijn boekwerkje er bij. Kost wat, maar dan heb je ook wat)...
Ik vind dit ook zijn beste. En ook bij mij kwam de term "glad" naar boven. Het klinkt echt zo strak en glad als een pasgedweild Thialf, maar ik vind dat hier passend en functioneel. Hierdoor komen de -inderdaad- tingels en tangels en vondstjes mooi naar het oppervlak. Een heerlijke, coherente, set met liedjes van uitstekende kwaliteit. Opvallend; zelfs een potentieel niemendalletje als "Boyfriends" blijft fier overeind. TOP!

Schot in de roos voor mij. Heerlijk.

Ik merk dat ik het album na slechts een maand al niet meer uit mezelf op zet. Dat was bij voorganger Fine Line toch wel een heel ander verhaal. Dat album boeide me intens, dat kan ik van dit album helaas niet zeggen.

Prima dat de critici het de hemel in prijzen, voor mij klinkt het allemaal heel gemakkelijk en zielloos.

Bijzonder album van een kleurrijk man. En dan heb ik het niet alleen over zijn outfits.

Na Fine Line moest ik lang wennen aan Harry's House. Speel dit album steeds vaker en dat bewijst dat het kwaliteit is als steeds meer nummers op zijn plek vallen.

As it was was gelijk de grote hit. Late night talking de onverwachte hit. Ik nu ook erg genieten van Love of my life, Cinema en het aparte Daylight.

Het is een modieus en geraffineerd album. Het heeft alleen de tijd nodig om het op waarde te kunnen schatten.

Leuk stukje en wellicht heb je gelijk! Het album gaat en komt in ieder geval bij mij, steeds opnieuw.

Niet verwacht dat ik dit album zo veel zou luisteren in 2022. Maar Harry's House is toch een blijvertje gebleken. As It was blijft ook na honderd keer luisteren super catchy. Late Night Talking blijft ook goed plakken, en dat zijn niet eens de beste nummers. Little Freak en Mathilde hebben een prachtige tekst en melodie, en Boyfriends is prachtig gearrangeerd. Maar dat kun je eigenlijk over het hele album zeggen. Het lijken vrij simpele popsongs, maar jeemig wat is het lekker geproduceerd. Echt zo'n album dat langzaam steeds wat beter wordt.

Op een positieve manier gelikt, en zeer catchy, al zakt het halverwege kortstondig wat in.

Ik snap de hype niet zo. As It Was is top. De rest….?

Catchy vind ik dit totaal niet. Het is vooral heel saai. Heb het gevoel dat ik bij de laatste zes nummers naar één lied aan het luisteren was.

Jammer, want Harry heeft genoeg talent en een super mooie stem; iets wat op dit album niet naar voren komt.

Zeer divers, inderdaad catchy, creatief en erg geproduceerd zonder dat het erg stoort. Niet alles is top, maar zo zou pop muziek moeten zijn.

Halve ster erbij. Dit album is een echte groeier gebleken. En wat heerlijk om op te zetten op een zomerse avond!

Vind het toch echt bijzonder dat dit album hier niet in de smaak valt. En dan ook vooral dat men veel refereert naar Fine Line als een beter album. Ik vind het eerder andersom. Fine Line heeft een paar sterke tracks die ook nog wel echt in elkaar zijn gezet als hitmateriaal. Daarnaast zit er wat mij betreft een wat zeurderige kant aan met nummers die ik liever oversla.

Hier is het overgrote deel muzikaal een stuk interessanter, serieuzer en volwassener. En het begint met Music for a Sushi Restaurant echt met een knaller met heerlijke harmonieën en trompetten.

Halve ster erbij voor mij.