Deine Lakaien - Dual (2021)
mijn stem
2 stemmen
Duitsland
Electronic
Label: Chrom
-
Because of Because (4:20)
-
Sick Cinema (5:09)
-
In Your Eyes (4:21)
-
Snow (4:53)
-
Happy Man (4:18)
-
Run (3:56)
-
Les Oiseaux (4:37)
-
Unknown Friend (3:52)
-
Qubit Man (4:24)
-
Someone to Come Home To (5:06)
-
Because the Night * (3:39)
-
Spoon * (4:50)
-
The Walk * (4:35)
-
Dust in the Wind * (3:20)
-
Suspended in Gaffa * (3:55)
-
La Chanson des Vieux Amants * (4:14)
-
Black Hole Sun * (5:15)
-
Lady D'Arbanville * (4:21)
-
Song of the Flea * (3:21)
-
My December * (4:38)
-
Because of Because [2nd Version] * (4:30)
-
Am Fenster [Live Acoustic] * (3:19)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur:
44:56
(1:34:53)
1
geplaatst: 15 mei 2022, 03:53 uur
Heb deze 3 cd set nu in huis en moet allereerst een groot compliment geven over de verpakking. Het bijgeleverde fotoboek is werkelijk prachtig en maakt dat je een schitterend pakket in huis krijgt.
Wat de muziek betreft heeft dit album voor mij nog wat tijd nodig. De zanger bevalt me erg goed. Het accent hoor ik nauwelijks maar zijn pathos en serene stem des te meer. Nu moet ik zeggen dat ik de laatste jaren zoveel Duitse zangers heb gehoord die Engels zingen dat ik daar een beetje doof voor ben geworden.
Het kritiekpunt is voor mij echter de muzikale begeleiding. Iets te vaak wordt er wel erg moeilijk en ingewikkeld gedaan waardoor de kracht het nummer wel eens verloren gaat. Een nummer als Snow vind ik werkelijk prachtig juist omdat het een sober arrangement heeft en de zang dan erg mooi uit de verf komt. Eigenlijk bevallen de eerste 6 nummers heel erg goed maar daarna verzwakt de aandacht toch een beetje en ben ik blij dat ik aan de tweede cd bestaande uit covers kan beginnen.
Deze cd bestaat uit hoogte en dieptepunten. Opener Because the Night in het origineel van Patti Smith kan ik erg waarderen. De dreigende drums doen hun werk en de tekst komt verassend sterk uit de verf.
La Chanson des Vieux Amants, Black Hole Sun, Lady D'Arbanville en vooral My December, het origineel is een B kantje van Linkin Park zijn erg smaakvol en duister vertolkt. Zelfs een uitgekauwde evergreen als Dust in the Wind krijgt toch wat speciaals in de handen van het lakeien duo.
Daar tegenover staat dat ik helemaal niets kan met Song of the Flea en Suspended in Gaffa, allemaal erg moeilijk en nergens echt pakkend.
Cd 3 bestaat tenslotte nog uit een herbewerking en een unplugged versie die beide degelijk zijn.
Alles bij elkaar is Dual een mooie release geworden met een aantal schitterende nummers maar door het Avant garde gehalte soms ook een tikkeltje pretentieus en moeilijk te volgen. Neemt niet weg dat ze ook regelmatig de juiste snaar bij mij weten te raken maar ik moet eerlijk bekennen dat dit vaker bij een cover gebeurd dan bij het eigen werk.
Mooi en smaakvol maar niet het meesterwerk waar ik op had gehoopt.
Wat de muziek betreft heeft dit album voor mij nog wat tijd nodig. De zanger bevalt me erg goed. Het accent hoor ik nauwelijks maar zijn pathos en serene stem des te meer. Nu moet ik zeggen dat ik de laatste jaren zoveel Duitse zangers heb gehoord die Engels zingen dat ik daar een beetje doof voor ben geworden.
Het kritiekpunt is voor mij echter de muzikale begeleiding. Iets te vaak wordt er wel erg moeilijk en ingewikkeld gedaan waardoor de kracht het nummer wel eens verloren gaat. Een nummer als Snow vind ik werkelijk prachtig juist omdat het een sober arrangement heeft en de zang dan erg mooi uit de verf komt. Eigenlijk bevallen de eerste 6 nummers heel erg goed maar daarna verzwakt de aandacht toch een beetje en ben ik blij dat ik aan de tweede cd bestaande uit covers kan beginnen.
Deze cd bestaat uit hoogte en dieptepunten. Opener Because the Night in het origineel van Patti Smith kan ik erg waarderen. De dreigende drums doen hun werk en de tekst komt verassend sterk uit de verf.
La Chanson des Vieux Amants, Black Hole Sun, Lady D'Arbanville en vooral My December, het origineel is een B kantje van Linkin Park zijn erg smaakvol en duister vertolkt. Zelfs een uitgekauwde evergreen als Dust in the Wind krijgt toch wat speciaals in de handen van het lakeien duo.
Daar tegenover staat dat ik helemaal niets kan met Song of the Flea en Suspended in Gaffa, allemaal erg moeilijk en nergens echt pakkend.
Cd 3 bestaat tenslotte nog uit een herbewerking en een unplugged versie die beide degelijk zijn.
Alles bij elkaar is Dual een mooie release geworden met een aantal schitterende nummers maar door het Avant garde gehalte soms ook een tikkeltje pretentieus en moeilijk te volgen. Neemt niet weg dat ze ook regelmatig de juiste snaar bij mij weten te raken maar ik moet eerlijk bekennen dat dit vaker bij een cover gebeurd dan bij het eigen werk.
Mooi en smaakvol maar niet het meesterwerk waar ik op had gehoopt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.