MoHa! - Norwegianism (2007)

Ik vind dit toch ook wel erg taai te verteren. Ik ben heus niet vies van een beetje herrie op zijn tijd en gezellig wat ongeregelde bliepjes links en rechts kan er bij mij ook goed in. Ik las dat de vergelijking met Supersilent was gemaakt. Dat stemde me hoopvol want ik zag Supersilent ooit live in een totaal geimproviseerde set en dat was, hoewel deels zwaar electronic/chaotisch, prettig jazzy aanvoelend tegelijk.
Voor deze jongens (?) geldt dat echter niet. Hoewel ik me wel kan vasthouden aan het ritmisch sterke Ibiza One, en ik ook wel iets zie in de ambiant feel van Gay Two is dit als geheel toch teveel gepruts zonder bite whatsoever. Leuk om de buren te pesten, maar te weinig muziek. Wel leuk om deze extremiteit in de muziek eens gehoord te hebben en ik weet niet of ik weerstand zou kunnen bieden aan de hoes als ik deze plaat nog eens in het wild tegenkom, gewoon 'voor de heb'. Ik heb tenslotte ook Cannibal Corpse in de kast staan en dat draai ik ook heus niet elke dag.