The Snake Corps - Smother Earth (1990)

Niemand is het echt met me eens blijkbaar, maar dit is wel degelijk hun beste album.

Op deze site zijn ze niet te beoordelen op hun aantal stemmen (slechts 2(!) waaronder de mijne van 4,5/5), maar op rateyourmusic krijgt deze plaat slechts 3,41/5 op 53 votes. Het debuut, Flesh on Flesh) (hier 12 keer beoordeeld met een gemiddelde van 3,62/5) krijgt daar 3,59/5 voor 81 votes.

Er is tot nu al 47 keer gestemd op Feeding the Flame van Sad Lovers & Giants. Dit schijfje moet toch ook beter kunnen?

Gitarist Simon Blanchard [Tristan Garel-Funk] begon dit bandje met 4/5 van de belangrijkste SLaG leden (zijnde hijzelf, bassist Cliff Silver, drummer Nigel Pollard en toetsenist David Wood). Enkel SLaG zanger Simon Allard [Garçe] werd vervangen werd door Marc Lewis.

Dit is échte wave, mensen! Ok, bij momenten iets meer 'rock' gekruid dan SLaG, maar dat is die andere hier door iedereen gewaardeerde band The Sound toch ook? De galmende gitaar van Tristan heeft in ieder geval dezelfde verleidelijke romantische ondertoon als op Feeding the Flame. En de hoekige bas is ook weer aanwezig.

Dit "slangenlijk in versmoorde aarde" heeft écht alles wat goeie wave wat mij betreft moét hebben:
- Zorgvuldige dromerige composities gewikkeld in een donker jasje. Mijn favoriete track 'More than the Ocean' (♪ spotify voor goeie kwaliteit, ♪ youtube) is een waar new wave meesterwerk!!
- Verslavende refreinen en zodoende potentiële hitsingles. Calling You, Colder Than The Kiss en Come The Glorious Day zijn daar drie goede voorbeelden van.
- Instrumentale stukken van grote schoonheid... "This Is Seagull..." (hier begeleid door een grappig dansje van Laurel en Hardy) staat bij mij in het rijtje naast Theme for Great Cities van Simple Minds als het over de betere wave instrumentals gaat.
- En tenslotte (voor wie dit ooit zou lezen en nog áltijd niet overtuigd is) strooi ik nog met de woorden: uniformiteit, soliditeit en topproductie! ...

... en met het refrein van 'More than the Ocean':

"How much do I love you? I really can’t say
More than the ocean, more than the breeze
More than the moon as she climbs through the trees
For once in my lifetime love bright as sunshine melts through the ice that surrounds me
Don’t leave me to freeze, I’m begging you please!"

Ik kan het maar zeggen...

Ik doe wel mee, freddze. Deze is idd wel een pak beter dan Flesh on Flesh, die is mij wat te geforceerd rockerig. Dit album is meer in balans en heeft de betere composities. Wel frappant dat deze uit kwam in een tijd dat post punk in geen velden of wegen meer te bekennen was in een muziekwereld die alleen maar geinteresseerd leek in de nieuwste Madchester en shoegazeband, terwijl aan de overkant van de grote plas grunge op kwam.

Oei oei wat is dit geweldige muziek. Het beste wat New Wave ooit te bieden heeft gehad. Dit album verdient dezelfde status als Violator van DM uit hetzelfde jaar. Hartstochtelijke composities prachtig waaierende gitaren prachtige keyboards de magische sound van Flock of Seagulls is niet ver weg. Colder than the Kiss and Calling you zijn ronduit fantastisch en zouden wereldhits moeten zijn geweest in een rechtvaardige muziekwereld. 5 sterren

3 berichten is een schande voor deze geweldige wave plaat. Dit album kan zich meten met het beste werk van de topbands uit dat genre, en is typisch zon act die je niet kent van de radio maar leert kennen op MuMe. Geweldige muziek!

Inderdaad een puik post punk album album, op het verkeerde moment uitgebracht helaas....

Dat moet haast wel. Ik luisterde in 1990 al niet eens meer naar post-punk en aanverwanten. Ik zet hem op de luisterlijst.

Moet je doen. Geweldige muziek van een grootse band. Waar de Manchester sound en grunge alweer (gelukkig) begraven zijn, staat deze plaat anno 2023 fier overeind!

Aw... ik ken het wel, heb er zelfs over gebabbeld bij het debuut... maar was het weer vergeten. Blijken oud-medewerkers van Sad Lovers & Giants, een van mijn favoriete bands, te zijn geweest. Nou, staat genoteerd, hoor!

Kijk! Dan hoef ik je niks meer te vertellen!