Crippled Black Phoenix - Banefyre (2022)

Blackout77 vind ik niet zo bijzonder, dit wordt wel een lang album, hopelijk zijn de andere nummers wel wat beter.

Nou, de eerste drie nummers kunnen me gestolen worden. Het moest over een andere boeg, meen ik ergens gelezen te hebben. Met als gevolg dat Justin Greaves de band eruit heeft gegooid. Zal wel bij een artikel over Venus Principle zijn, want onder die naam is een deel van de band verder gegaan. De plaat van VP is interessanter dan de eerste drie vrijgegeven nummers van deze CBP, want dit is ronduit slaapverwekkend.

Bedankt voor de tip, zal dat album eens opzoeken!

Zoals je al zei; het is een lang album, veel kans op verbetering. Laten we hopen dat dit de drie minste nummers zijn

Integendeel... Eerste 3 nummers van bijzonder hoog niveau. Vooral EIBBT. Hele album nu paar keer geluisterd. Op het eerste gehoor lijkt dit (wat mij betreft het beste werk) Bronze te evenaren. Nummer 2 en 13 sprongen er bij de 1e luisterbeurt uit. Nummer 13 is echt bizar goed!
Verder klinkt het avontuurlijk. Ik werd er echt ingezogen.

Het is wel een lange zit inderdaad, maar ik had bij de 1e vluchtige luisterbeurt vanochtend nog niet de behoefte te skippen of stoppen. Gaan we zeker nog aandachtiger "ontdekken"...

As always beautiful songs when you dare to dive into it

Het album heeft zeker zijn momenten, melodisch helemaal niet verkeerd, maar de bij tijd en wijlen te massieve gitaarmuren en vooral ook de vaak te geforceerde emo-zang (van de heer) drukken het album fors naar de lagere sterrenregionen. Helaas.....voor mij. En dat slotnummer...pff.

Voor mij de kennismaking met deze band. De naam kende ik wel maar hun muziek niet echt/ echt niet. Zag wel eerdere releases op o.a. K- scope dus dan laat zich de richting minstens iets raden. Wie den auch sei deze Bonfire, ervan uitgaande dat Banefyre hetzelfde moge betekenen, is idd een lange zit. Zeker niet te lang want er komt veel voorbij aan muziek. Daarbij bij nadere beluistering valt er veel fraais te ontdekken. Desnoods niet in één zit maar meerdere. De afwisseling ware groot ook al door meerdere zangers/ zangeressen. Intense plaat dan ook die diep gaat en mede daardoor gelaagd te noemen ware. Ik heb bij deze het gekleurde vinyl gekozen uit als 3 lp ja. Fraaie hoes ook waarmee je de tafel meteen vol hebt liggen. Een genot t.o.v. een cdboekje wat ik zelfs met bril amper kan ontcijferen...je hebt iets in je handen. Maarre fraai heel fraai album. Met zulk een lengte te begrijpen dat wellicht niet elk nummer van hetzelfde niveau ware maar dat de lat hoog ligt moge loud and clear zijn. De ik geloof 4 10 minuten plus nummers zijn voor mij als de kers op de taart, de krenten in de pap, kortom alles waar ik van houd jazeker. Topper welke mij dan ook benieuwd maakt naar hun eerdere output. Tips in deze ten alle tijde welcome oh yeah.

Bij deze: Venus Principle - Stand in Your Light

Daar ga ik dan maar eens werk van maken. Ken ze absoluut niet. Nog niet. Maar gegeven de info ben ik ten zeerste benieuwd. Thnx voor deze tip dus!

Nu meerdere keren beluisterd. Wat een plaat! Next level.
En dan heb je een meesterwerk achter de rug. En dan volgt die afsluiter... Niet normaal. Zo goed.

Bonefire doet me aan Slowdive denken, jammer van die post-rock eruptie op het einde, anders was het een geweldig nummer geweest.

Verder gaan ze me wel wat teveel de epische kant op, dat emo woh oh woh op Rose of Jericho is verschrikkelijk, lijkt 30 seconds to mars wel daar.

Ik zit er nu een tijdje niet echt aandachtig naar te luisteren en hoor tussendoor best lekkere slepende stukken. Nu eerst even middagje voetbal kijken maar deze ga ik vanavond even met de koptelefoon op beluisteren.

Mijn album van het jaar voorlopig (en het is al een puik jaar geweest).

Ben nog niet overtuigd. Klink wel ok, maar niet bijzonder. Het is vooral heel veel. Nog een paar pogingen en als het dan niet verbeterd, laat ik hem links liggen.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.

Vanochtend heb ik eerst Venus Principle - Stand in Your Light de revue laten passeren, de nieuwe band van oud-CBP-leden.

Justin Greaves bracht zelf, met een gereviseerde versie van CPB, ook een nieuw album uit. Waar ik aanvankelijk Stand In Your Light duidelijk sterker vond dan Banefyre, moet ik toegeven dat Banefyre me in de loop der tijd steeds beter is gaan bevallen. Met name Blackout77, Bonefyre en The Scene Is A False Prophet zijn groeinummers gebleken.

Toch kan het album me als geheel nog niet helemaal overtuigen. Het album heeft aardig te lijden onder de lengte. Ook kan de zang (met name de vrouwelijke zang) met niet overal even goed bekoren.

Score: 77/100

1. Wilderun - Epigone (96)
2. Elder - Innate Passage (91)
3. Disillusion - Ayam (90)
4. Ghost - Imperia (89)
5. Star One - Revel In Time (88)
6. Allegaeon - Damnum (87)
7. Persefone - Metanoia (86)
7. Satan - Earth Infernal (86)
9. Lalu - Paint The Sky (85)
9. Cult Of Luna - The Long Road North (85)
11. 40 Watt Sun - Perfect Light (84)
11. Watain - The Agony & Ecstasy of Watain (84)
11. Arð - Take Up My Bones (84)
11. Von Hertzen Brothers - Red Alert In The Blue Forest (84)
15. Dark Funeral - We Are The Apocalypse (83)
15. Sigh - Shiki (83)
15. Michael Romeo - War Of The Worlds // Pt. 2 (83)
18. Voivod - Synchro Anarchy (82)
18. Darkest Era - Wither On The Vine (82)
20. Guild Of Others - Guild Of Others (80)
—. The Flower Kings - By Royal Decree (79)
—. Venus Principle - Stand In Your Light (79)
—. Amorphis - Halo (78)
—. Jethro Tull - The Zealot Gene (78)
—. Shape Of Despair - Return To The Void (78)
—. Toundra - Hex (77)
—. Messa - Close (77)
—. Crippled Black Phoenix - Banefyre
—. Jonas Lindberg & The Other Side - Miles From Nowhere (74)
—. Eight Bells - Legacy Of Ruin (74)
—. Marillion - An Hour Before It’s Dark (73)
—. Big Big Train - Welcome To The Planet (73)
—. Sarcasm - Stellar Stream Obscured (70)
—. Sylvaine - Nova (70)
—. Kardashev - Liminal Rite (69)
—. The Offering - Seeing The Elephant (64)
—. Absent In Body - Plague God (63)

Jammer van die zanger. Ik kan echt niks met zijn stem. Als je dit afzet tegen Great Escape dan is het verschil wel erg groot. Op die plaat klopte gewoon alles. Van die line-up schijnt vrijwel niemand meer over te zijn en dat hoor je. Nu is het een hele opgave om het tot het einde uit te luisteren. Ik voel geen enkele echte spanningsboog, het dreint maar wat voort.

Had het een stuk interessanter gevonden als ze een doorstart hadden gemaakt met Vincent Cavanagh (deed al zeer overtuigende gastvocalen op het vorige album). Hij weet nummers echt naar een hoger plan te tillen. Geen idee waarom ze niet met hem zijn verder gegaan. Hij leek mij de de perfecte kandidaat na het ter ziele gaan van Anathema.