menu

Morphine - Yes (1995)

mijn stem
3,77 (113)
113 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Jazz
Label: Rykodisc

  1. Honey White (3:06)
  2. Scratch (3:14)
  3. Radar (3:28)
  4. Whisper (3:29)
  5. Yes (2:01)
  6. All Your Way (3:04)
  7. Super Sex (3:53)
  8. I Had My Chance (3:05)
  9. The Jury (2:08)
  10. Sharks (2:23)
  11. Free Love (4:15)
  12. Gone for Good (2:52)
totale tijdsduur: 36:58
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
4,0
Afsluiter Gone for good is een schitterend nummer. Helaas is deze band ook "Gone for good", toen zanger/bassist Mark Sandman op het podium stierf tijdens een concert in Italie.

avatar van Bighead
3,5
Maar weer eens geluisterd en toch maar een 1/2 * erbij.
Toch knap dat je zo'n geluid met zo'n beperkt instrumentarium kunt fabriceren.

Dus 3,5*

chocoloco
weetje: Mar Sandman selde dikwijls op twee saxofoons tegelijk, vandaa het intense broeierige geluid

avatar van grovonion
3,5
aERodynamIC schreef:
toen zanger/bassist Mark Sandman op het podium stierf tijdens een concert in Italie.
Natuurlijk een droeve gebeurtenis en veel te vroeg gestorven maar misschien de ideale dood voor een muzikant?

avatar van Paalhaas
4,5
chocoloco schreef:
weetje: Mar Sandman selde dikwijls op twee saxofoons tegelijk, vandaa het intense broeierige geluid

Hier klopt natuurlijk geen snars van. Mark Sandman speelde bas. Dana Colley speelde saxofoon in Morphine en hij speelde natuurlijk niet op twee saxofoons tegelijk (Hij heeft toch geen 4 armen?), dat werd ge-overdubd op de plaat.

Slevenier
Dana Colley speelde af en toe wel degelijk 2 saxofoons tegelijk, ook live. Mark Sandman speelde slide op een fretloze 2-snarige bas. Je moet er maar op komen.

djeffibrelich
een zelfgemaakte 2-snarige bas ook nog.
maar het klopt dat iemand van de band 2 saxen tegelijk speelde.
mark sandman deed dat natuurlijk niet live, maar wel dana.
sandman kan je wel in een videoclip van de band met 2 saxen tegelijk zien spelen.

het hoogtepunt van deze plaat is voor mij persoonlijk ''all your way'' by the way.

avatar van Paalhaas
4,5
Slevenier schreef:
Dana Colley speelde af en toe wel degelijk 2 saxofoons tegelijk, ook live. Mark Sandman speelde slide op een fretloze 2-snarige bas. Je moet er maar op komen.

Wel verdorie, je hebt nog gelijk ook.

Social_Mask
Fijn album dat vooral geweldig begint. Beetje Cure for Pain achtig, erg speels hier en daar. Gone for Good is ook prachtig. Sharks is ietwat...raar Mede daardoor kan ik dit net geen 4,5* geven. Ikzelf hoor iig zeker wel dat ze al "minder" beginnen te worden. Waar ik bij de eerste 2 albums elk nummer, maar dan ook echt elk nummer, geweldig vond en tientallen kan draaien, heb ik dat hier en bij latere albums helemaal niet.

4,25*-4*

djeffibrelich
dit was voor mij een beetje een groeier.
wat vond je van all your way?
dat nummer is wel heel erg catchy, blijft altijd in m'n hoofd hangen.

Social_Mask
, ook een geweldig nummer. Net als het begin erg catchy jah.

avatar van jellorum
Wow, dat was lang geleden. Hij ligt nu nog eens te spelen. Die opener blijft toch wel heel erg leuk. Ik weet nog dat ik de volle plaat moeilijk kon uitluisteren, maar het blijft toch iets speciaals deze muziek. Heerlijk bluesy gevoel.

beaster1256
supersex is fantastisch , maar de ganse plaat is goed met prachtig bas en sax werk , spijtig moest sandman te vroeg van ons heengaan

avatar van TJN
TJN
'Ik had mijn kans, maar ik liet het gaan, ik had mijn kans, maar ik liet het gaan, maar als ik ooit, ooit, ooit mijn kans weer krijg, dan pak ik 'm, en ik kijk niet om', of eh, 'haaien, controleren deze wateren, haaien controleren deze wateren, let niet op de fel oranje gekleurde reddingsboei (vrij vertaald), het zal je niet redden, het zal je niet redden, het is moord hierzo, moord hierzo, .. zwem! zwem naar de kust zo snel als je kan, zwem als een *^*&%fucker'.

avatar van Droombolus
4,0
TJN schreef:
reddingsboei (vrij vertaald)


Een lifepreserver is een reddingsvest. Een reddingsboei aantrekken kost te veel tijd en dan heb ik het nog niet eens over het zwemmen ........

Maar inderdaad weer een heel prettige plaat van heer Sandman en consorten, net wat even minder dan Cure For Pain IMO. Sharks werd trouwens hier in Nederland opgenomen voor de radio .........

avatar van TJN
TJN
Ja, reddingsboeien passen over het algemeen iets minder, klopt. Ik dacht zemvest maar schreef reddingsboei. Je hebt van die oranje boeien die ze toewerpen, die ze bij Baywatch dragen. Maar hee, de plaat is geweldig en de lyrics passen er super bij. Ik draai het album regelmatig.

pretfrit
Sharks is overigens naar mijn idee het beste/fijnste nummer van dit album...sterker nog een van mijn favorieten van deze band.

avatar van HammerHead
4,5
pretfrit schreef:
Sharks is overigens naar mijn idee het beste/fijnste nummer van dit album...sterker nog een van mijn favorieten van deze band.


Eens, perfecte combinatie van pure jazzkakofonie en één van de meest swingende stukken muziek ooit (en dat terwijl er de helft van de tijd nauwelijks muziek te horen is).

Social_Mask
Blijf dat een vrij opmerkelijk nummer vinden. Dat 'motherfucker' stukje is wel echt lachen!

avatar van Masimo
5,0
Een van de eerste bands waardoor ik interesse kreeg in muziek. Komt door m'n pa.

En door die twee-snarige slide-basgitaar. Die was natuurlijk helemaal het einde. En die zware, lage sax (of twee zware, lage saxofoons) maakte(n) het natuurlijk al helemaal cool! Nu ik het weer luister, snap ik weer waarom ik dit altijd zo gaaf vond, want deze fantastisch vuile nummers, heel het album door, zijn toch wel een genot voor het oor.. Fantastische band, Morphine..

Ik verhoog m'n stem! (3.5 naar 4)

avatar van korenbloem
4,0
Masimo schreef:
Een van de eerste bands waardoor ik interesse kreeg in muziek. Komt door m'n pa.


kijkend naar je top 10, dan heeft je pa een deksels goede invloed gehad op je muzikale ontwikkeling

Ulfat-e-Zulmat
Morphine is inderdaad een fantastische band. Persoonlijk zelfs mijn favoriete band. Alles wat ze hebben uitgebracht is de moeite waard - meer dan dat zelfs!

avatar van Masimo
5,0
Oke, oke, oke!

Ik weet dat dit op MuMe niet als het magnum opus van Morphine beschouwd wordt, maar ik word er steeds meer zeker van dat dit mijn favoriet is. Zo moet Morphine voor mij zijn - heerlijk vuil, smerig en ruig. 't Hoort klootzakkerig goed te zijn, dat vleugje arrogantie... Dat accepteer ik alleen van Sandman, Colley en Conway..

't Zijn die gasten die elke keer weer een bal door je buurmans raam knallen, en er vervolgens lachend mee weg komen. Typische jongens die door geen enkele moeder als vriend van dochterlief gewenst zou worden, vrolijke, geestige, klootzakjes! Don't worry, I'm not looking at you; kin omhoog en grijnzen, zo hoort Morphine te zijn! Ik bel je wel als je thuis bent, schattepatat!

Zo smerig als het maar kan: die saxofoon moet snerpen, moet gillen, krijsen, onder begeleiding van die o-zo-vette twee snarige slide-bass-partijen, met heerlijke drum er achter.. Er bestaat geen betere combinatie, werkelijk waar, geen een!

Smerig - smerig - smerig. De varkens der varkens, maar zo verschrikkelijk goed.. Dit is Morphine, en dit is mijn favoriet. En dan aan 't einde.. Gone for Good - 't klootzakje blijkt ook nog een hart te hebben..

Ik twijfelde eerst nog; nu ben ik overtuigd. Hoe durfde ik hier ooit met 3,5 af te trappen? Hoe durfde ik rustig te verhogen naar 4,0?

Hoppa - ik knal de 4,5 sterren er tegenaan, en ze zijn potverdorie nog meer dan verdiend ook!

3,5
Ik ben blijkbaar de eerste die op Free Love heeft gestemd. Te experimenteel voor de meesten? Er broedt een soort waanzin in die mij wel bevalt.

Globaal genomen een knappe plaat, maar toch ook wat wisselvallig. Yes en The Jury vind ik maar niemendalletjes, Super sex en Radar zijn dan weer van wereldklasse. Mooi om te horen dat Sandman ook overeind blijft zonder zijn kompanen in Gone for good.

avatar van Masimo
5,0
raskolnikow schreef:
Ik ben blijkbaar de eerste die op Free Love heeft gestemd. Te experimenteel voor de meesten? Er broedt een soort waanzin in die mij wel bevalt.
Eigenlijk wel het allerbeste liedje van de band, ja.

avatar van Droombolus
4,0
Nâh......... prima lied, maar komt bij mij op deze plaat alleen al op de 4e plaats en dan heb je al dat moois van Cure For Pain en Good nog .........

3,5
Toch een beetje een plaat met n paar gezichten. Het begint zoals je verwacht van Morphine, maar aan t eind wordt het toch wat ruiger en smeriger (Ik heb nog nooit een sax zo smerig horen klinken als op free love) om te eindigen in een balade...het klinkt als een bij een elkaar geraapt stel liedjes, maar toch ook wel erg Morphine..

avatar van jurado
4,0
Deze plaat is bij mij volledig in de vergetelheid geraakt, het moet echt 1996 geweest zijn dat ik Yes voor het laatst helemaal heb gedraaid.
Wat eeuwig zonde en hoe onterecht!
Geweldige plaat is dit zeg, Sharks is het enige nummer wat mij iets minder doet dan de rest.
Ik grijp meestal naar Cure for Pain omdat ik die heb beste ken maar weet nu wel beter.

avatar van Minneapolis
5,0
Dit is het album wat ik het liefst nog op vinyl wil hebben maar niet kan vinden voor een (voor mij) nog acceptabele prijs. Zo jammer.. Waarom worden dit soort klassieker niet gewoon her uitgegeven?

Toch nog een Dana Colley weetje, hij speelt saxofoon op "Supermarketsong" van dEUS "In a bar, under the Sea". Barman en Sandman kwamen goed overeen, zie interview: Music For A New Society: [DOCU] Cure For Pain: The Mark Sandman Story - musicforanewsociety.blogspot.be

avatar van aERodynamIC
4,0
Minneapolis schreef:
Dit is het album wat ik het liefst nog op vinyl wil hebben maar niet kan vinden voor een (voor mij) nog acceptabele prijs. Zo jammer.. Waarom worden dit soort klassieker niet gewoon her uitgegeven?

Ik heb het op vinyl. Weer eens gedraaid en zit weer helemaal in de Morphine mood! Geweldig album is dit toch.

avatar van Minneapolis
5,0
aERodynamIC schreef:
(quote)

Ik heb het op vinyl. Weer eens gedraaid en zit weer helemaal in de Morphine mood! Geweldig album is dit toch.

Niet veel later had ik 'm ook op de gevonden.
Blijft erg goed (samen met Cure for the pain vind ik dit hun beste, maar de andere albums hebben ook een heel aantal niet te versmaden nummers). Zo'n eigen sound!

avatar van milesdavisjr
3,5
De rek was er nog niet uit, de heren hadden echt hun eigen profiel en geluid, en hoewel een echte doorbraak was uitgebleven, bleef het vuur branden. Yes kent weinig verassingen t.o.v. zijn twee voorgangers, de formule blijft hetzelfde; bas, drums en een saxofoon. Bij Gone for Good komt er nog een akoestische gitaar om de hoek kijken, maar dat is dan ook de enige toevoeging aan andere instrumenten. Yes kent niet de hoogtepunten van zijn voorganger en ontbeert wat mij betreft ook de charme van het debuut. Dat maakt Yes zeker geen slechte plaat, tracks als Scratch, Whisper, All Your Way en I Had My Change zijn niet te versmaden. Yes vormt echter wel de eerste plaat van de mannen waarbij de verassing er een beetje af is en enkele songs niet allemaal een hoog niveau halen, zeker naar het einde toe kan het mijn aandacht niet vasthouden. Desalniettemin blijft het een uniek drietal en blijft de creatieve invalshoek en gekozen richting boeien. Een dikke voldoende derhalve.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:26 uur

geplaatst: vandaag om 03:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.