The Black Angels - Wilderness of Mirrors (2022)

Yeah, hier heb ik zin in.

Wow... wat een hoes!

*andere bril pakt*

El Jardin is alvast een heerlijk voorproefje.

Ook opener "Without a Trace" is uit, en is een heerlijk psychedelisch stonerrock nummer.

Aanvankelijk was ik van plan dit album uitgebreid te recenseren.

Nu, een aantal luisterbeurten verder, kan ik er kort en bondig over zijn:

JAARLIJST MATERIAAL (in een toch al waanzinnig muziekjaar).

Misschien wel het beste album van de zwarte engelen, tot nu toe.

Hoes deed me onmiddellijk denken aan het eerste album van The Last Internationale The Last Internationale - We Will Reign (2014) - MusicMeter.nl

Helaas, het maakt niet veel uit welke bril ik opzet. De hoes blijft gewoon afschuwelijk trippy. Ik doe daarom maar de ogen dicht, de oortjes in en hoor een band die regelrecht uit de late sixties (Syd Barrett, Velvet Underground) lijkt te zijn gestapt. En dat komt goed uit. Want psychedelische geluiden voeren momenteel de boventoon in huize Alicia. Alleen is het geluid nu wat gruiziger, compact en volumineus. Dromeriger ook. Maar het is wel mooi gruizig. Kortom, Wilderness of Mirrors is een lekkere plaat om te draaien op een sombere herfstdag!

Ik vind dat er voor een speelduur van bijna een uur toch wel veel niemendalletjes op deze plaat staan, vooral in het middenstuk. Maar de openingstracks zijn erg lekker en Vermillion Eyes en Icon trekken het niveau richting het einde weer aardig omhoog. Alleen jammer dat Suffocation het geheel dan weer als een nachtkaars uit laat gaan.

Mix van old school Angels en het solo album van Maas. En het is een verdomd lekkere cocktail.

Wat een geweldige plaat van the Black Angels weer. Terug op het oude niveau.

Wat een groeiplaat is dit. Ik kocht dit album door een impuls ingegeven door mijn bezoek aan platenwinkel Vinyl Grove (niet Groove) in Den Haag. Ik ging door de bakken met vinyl toen de eigenaar dit album opzette. Ik stond met een dure limited edition van Tool's Lateralus in mijn handen. Ik wist niet dat er een nieuwe Black Angels was en de donkere bombastische vibe van de eerste nummers sprak me gelijk aan. Lateralus (briljant album overigens) ging terug in de bak en ik liep met The Black Angels naar buiten. Bij verder beluisteren bleken de andere nummers iets minder stevig maar desalniettemin interessant. Daarvan vind ik 'The River' erg prettig en kan ik verder ook weinig zwakke nummers ontdekken. De plaat is gelaagd met verfrissende geluiden over het bekende donkere raamwerk heen. Heel fijn wat mij betreft.

Heerlijk album, net ltd. vinyl binnen gekregen. Ik verheug me op een mooie avond met The Black Angels, een band die nooit faalt.
En als toetje voordat ik ga slapen nog even Passover opzetten.

Manipulation

Empires Falling is voor mij echt een zeldzame parel van de afgelopen jaren. Wat een grandioos nummer is dit zeg. Live in de Doornroosje laatst smaakt naar meer, veel meer.

23 September samen met Dandy Warhols in 't Paard en 24 September in Tivoli Vredenburg...voor de liefhebbers

Ik heb drie albums van ze, deze nog niet. Ik overweeg een aankoop. Ik hoor een mix van The Doors maar ook de psychedelische kant van Echo & The Bunnymen en daarnaast ook Velvet Underground. Het overlapt elkaar op deze plaat nog meer dan op hun vorige is mijn eerste indruk. Niet alleen sixties invloeden maar ook de psychedelische wave uit de jaren 80, denk o.a. aan Ocean Rain. Ook hier een donker melancholisch randje, bij de afsluiter Suffocation bijvoorbeeld.