Drake - Honestly, Nevermind (2022)

Drake doet in dit album precies waar ik een hekel aan heb met hits op de radio. Het is één constante stroom van vocalen, allerlei uithalen proberen en nergens echt melodieus gezongen. Alsof je tijdens het werk zenuwachtig aan het neuriën bent omdat er iemand op je vingers aan het kijken is. Pas bij het einde van de nummers stopt Drake met zingen en dan voelt het gewoon alsof je eindelijk weer adem kan halen.

Waar is de tijd gebleven dat artiesten ruimte gaven aan de beat op de achtergrond en niet constant aandacht claimen voor zichzelf.

Ik lees vrijwel overal alleen maar negatieve verhalen online, ik moet zeggen dat ik hier zelf stiekem wel heel erg van zit te genieten. Vind het wel tof dat Drake een meer gefocuste sound heeft gekozen en had niet verwacht dat het met zoveel House invloeden gepaard zou gaan. Zie me dit wel heel veel luisteren komende zomer!

Yes ik ben hier ook blij mee! Zijn beste album in 8 jaar. Waarom? Klinkt tenminste niet als Drake .

Yes!!! Eindelijk weer goede Drake. More more life

De producties zijn zo slecht nog niet, best vette House-producties! Maar wat drukt Drake zelf de pret meestal, verdomme toch. Hij zingt vaak te monotoom en ongeïnteresseerd en dat vaak toch ergernis toe.
Trap-nummer Jimmy Cooks is mijn favoriet tot nu toe maar die past dan weer voor geen meter op het album.

Hulde trouwens voor de clip van Falling Back aangezien The Dan Band (denk aan films Old School en The Hangover) daar komt opdraven!

De videoclip is echt geweldig inderdaad haha!

Ik vind de producties ook zo slecht nog niet, alleen Drake zelf is nogal vermoeiend.

Voor de rest vind ik het nog wel grappig dat er 2 Nederlandse co-writers op de track "Tie That Binds" staat.

Twee nummers geproduceerd door &ME en Rampa, omg

Dat ligt niet echt voor de hand nee. Even geluisterd net, maar Drake helpt de boel vakkundig om zeep. Sticky vind ik wel tof, met RY X sample.

Plots was daar volledig uit het niets een nieuw project van Drake.

Geen (retail) mixtape of playlist zoals we ook wel gewoon zijn van hem maar echt een volwaardig zevende studioalbum! De verrassing zat niet alleen in de release zelf van Honestly, Nevermind maar ook de sound van dit project is iets totaal anders dan wat we van Drake gewoon zijn. Drake is natuurlijk nooit puur een rapper geweest maar ook iemand dat even gemakkelijk R&B-nummers kan opnemen. Het rappen laat hij hier grotendeels achterwege maar R&B is dit ook niet, dit is een House-album.

Voor mij persoonlijk was het goed dat dit project niet aangekondigd was en dat er nog geen single was om me proberen voor te bereiden voor deze LP, dat had alleen voor vooroordelen gezorgd. De eerste luisterbeurt beviel me echter totaal niet goed en mijn stem is met 2* begonnen.
Toch zet ik dit plaatje regelmatig op, maar meestal wel als achtergrondmuziek. De liederen klinken goed en vooral de producties zijn we echt genieten hoor. Geen gastartiesten om de boel op te vullen en Drake laat regelmatig genoeg ruimte aan de instrumentaties om te ademen.

De tweede helft van Calling My Name (een instrumentaal gedeelte dus) en de gitaar over de beat van Tie That Binds zijn voorbeelden van zaken die ik eerlijk waar puur genieten vind. De meeste producties zijn niet zo uitgesproken maar zeker voor op de achtergrond doen ze het goed. Enkel op Currents vind ik dat piepende bed op de achtergrond van de track met momenten wel hinderlijk.

Drake zelf is inderdaad meestal de stoorzender op Honestly, Nevermind. Persoonlijk heb ik hem ook altijd een prima zanger gevonden maar op dit album klinkt hij zo verschrikkelijk monotoom en verveeld, dat is de reden dat ik dit album niet kan opzetten met een hoofdtelefoon en gewoon actief naar dit album kan luister. Falling Back is gewoon vrij vals gezongen, vanaf ongeveer 2:40min. verpest hij Texts Go Green ook volledig met wat hij op dat moment ook aan het doen is (stoort zelfs op de achtergrond) en Liability verneukt hij volledig door die stemvervormer. De overige nummers vallen gelukkig(!) beter mee.
Zijn vocalen steken te hard tegen op deze House-producties en zijn beter verteerbaar als achtergrondmuziek, zeker met dit zomerse weer.
Het is niet omdat dit heerschap iets totaal anders doet dan verwacht dat het ook meteen goed is uiteraard. Een andere artiest had met deze producers een sterker product kunnen afleveren naar mijn mening. De nieuwe single van Beyoncé bevat ook zo'n House-productie... ik vraag me af of dit vanaf nu weer een nieuwe trend zal worden (zij zal hier beter mee weg komen dan Drake denk ik).

Rappen doet hij nog wel, tweemaal zelfs. Sticky past goed in de vibe van het album maar Drake kiest ervoor om over die beat te rappen in plaats van te zeuren, dat klinkt verdorie al heel wat frisser.
Jimmy Cooks is de vreemde eend in de bijt, voor mij persoonlijk het beste nummer ook op dit project. Deze collaboratie met 21 Savage heeft 0,0 met House en de rest van dit album te maken maar knalt heerlijk door de speakers hoor! Lekkere Hip Hop zoals ik beide heren graag hoor, het enige nadeel aan dit nummer is dat het gewoon voor geen meter past op dit album. Heel raar dat Honestly, Nevermind met zo'n Trap-banger sluit.

De genre-switch van Drake is niet helemaal geslaagd. Hij had er beter aan gedaan om executive producer te zijn van dit album terwijl de producties die hij uitgekozen had door iemand anders ingezongen werden.

Na het voorgaande album is ook dit weer een spuuglelijke hoes trouwens, nog erger als die zwangere emojis als je het aan mij vraagt.

Het cijfer kan nog wel een aantal keren wijzigen maar voor nu 3*.

Lelijkste hoes ooit, damn.

Tot zoverre kan alleen 'Jimmy Cooks' (het nummer dan) mij alleen echt boeien, helaas.

Wat is er toch gebeurd, dit heerschap heeft best wel een paar goeie nummers gemaakt. Queen B gaat ook al die tour op. Klinkt gewoon allemaal als iemand die eens naar Marshall Jefferson geluisterd heeft en dacht : LET'S GO

Moet eerlijk zeggen dat ik blij verrast ben. Mede ook omdat ik z’n laatste paar tapes (en dan vooral CLB) trash vond. Best degelijke producties. Sommige tracks zijn skipbaar maar over het algemeen luistert het lekker weg. Dit is het eerste album in jaren waar drake gewoon weer even doet waar hij zelf op het moment zin in heeft.

Oef

Heart on my sleeve.. Zijn formule-sound artiesten nu het makkelijkste slachtoffer van de AI technieken?

Ik ga hier toch wel heel erg goed op met de warme temperaturen buiten!