MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Otis Rush - Cold Day in Hell (1976)

mijn stem
3,57 (7)
7 stemmen

Verenigde Staten
Blues
Label: Delmark

  1. Cut You a Loose (3:43)
  2. You're Breaking My Heart (8:34)
  3. Midnight Special (4:58)
  4. Society Woman (6:38)
  5. Mean Old World (6:30)
  6. All Your Love (I Miss Loving) / Jam (6:38)
  7. Cold Day in Hell (6:28)
  8. Part Time Love * (6:10)
  9. You're Breaking My Heart (Alternate) * (6:53)
  10. Motoring Along (3:08)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 46:37 (59:40)
zoeken in:
avatar van Ronald5150
4,0
Otis Rush is in ieder geval verantwoordelijk voor een bluesklassieker. Bijna elke grote bluesartiest heeft wel het nummer "Double Trouble" aan zijn/haar oeuvre toegevoegd. Maar Otis Rush verdient meer credits dan alleen voor dat ene nummer. Het album "Cold Day in Hell" is een authentieke bluesplaat die van begin tot eind klasse uitstraalt. Rush heeft een warme diepe rauwe stem en hij zingt met veel emotie en passie, net als zijn gitaarspel overigens. Hij zal niet de prijs winnen voor de mooiste en zuiverste tonen, maar de man speelt met ongekende emotie. Dit is wat mij betreft het beste te horen in het hartverscheurende "You're Breaking My Heart". Maar deze plaat kent meerdere kippenvel momenten, bijvoorbeeld in "Society Woman". Otis Rush brengt blues met emotie en dan bewijst hij maar weer dat techniek ondergeschikt is aan passie en gevoel.

avatar van BoyOnHeavenHill
2,0
Zeker is techniek ondergeschikt aan passie en gevoel, maar aan Cold day in Hell valt dat niet af te horen, want het overgrote deel van dit album bevat naar mijn smaak clichématige en gortdroge blues waarop Rush vrij ongeïnspireerde solo's weggeeft. De opener is een redelijk lekkere up-tempo-blues, maar van de lange solo in het daaropvolgende You're breaking my heart (oorspronkelijk van B.B. King) word ik warm noch koud, en zo suddert het album een beetje door met voorspelbare composities en dunne solo's tótdat Rush op het titelnummer vocaal opeens van zich afbijt en op het tweede deel van de instrumentale afsluiter eindelijk een lekkere (zij het eerder jazzy) solo ten beste geeft.
        Of Double trouble het meest klassieke nummer van Rush is weet ik niet; wellicht komt ook I can't quit you babe (bekend vanwege de versie van Led Zeppelin op hun eerste album) daarvoor in aanmerking, of anders wel All your love (I miss loving) (gecoverd door John Mayall's Bluesbreakers met Eric Clapton op hun "Beano"-album). Dat laatste nummer heeft Rush voor Cold day in Hell opnieuw opgenomen; me dunkt dat het een veeg teken is wanneer je een oude hit gaat recyclen, en dat deze nieuwe versie buiten een suffe saxofoonsolo hoegenaamd niets toevoegt zal geen verbazing wekken. Ach, het hele album is niet per se slècht, maar gewoon niet opwindend, noch de arrangementen noch de solo's noch de hele vibe, een enkele uitzondering daargelaten.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 03:00 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 03:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.