Daphni - Cherry (2022)

Morgen eens integraal opzetten. Dit gaat smullen worden. Cloudy is alvast aan het groeien tot een van mijn favorieten dit jaar.

Update:

ondertussen integraal beluisterd en het stelt niet teleur. Ja de nummers zijn kort, repetitief en stoppen soms abrupt, maar dat is ook wel wat je kan verwachten van dit alias van Dan Snaith (Caribou).
Cherry is een album met nonsens techno/house die verrassend fel swingt. Cherry en Cloudy waren alvast favorieten, maar ook de andere vooruitgebrachte nummers Arrow, Mania en Clavicle vallen mooi op hun plaats in het geheel van het album

Ook van de nog uitgebrachte nummers trekken enkele al snel mijn aandacht:
Always There: Arabisch getinte house met een lekkere groove
Crimson: Caribou achtig nummer met dissonante synths
Take Two: Early (begin jaren '90) Daft Punk vibes.
Fly Away: Caribou's pianohouse, maar dan meer underground vibes.

Deze plaat gaat hier de komende tijd nog geregeld opgezet worden.

Ja deze werkt perfect vandaag met het zonnige weer!Geweldige eerste impressie.

Wat een retegave en strakke plaat, het lijkt allemaal rechttoe rechtaan, maar het swingt en borrelt aan alle kanten. Hier valt heel veel te ontdekken en is iemand aan het werk die het he-le-maal begrijpt. Deze gaat veel op de komende tijd, ik sluit niet uit dat deze nog gaat stijgen!

Vrij verwachtingsloos ben ik dit album gaan beluisteren. Hoewel ik Dan Snaith in beide artiestengedaantes, Daphni en Caribou, bijzonder interessant vind, was ik nog niet helemaal overtuigd van de uitgebrachte singles. Inmiddels vallen die singles helemaal op z'n plek op dit fantastische veelzijdige album. Het schiet veel kanten op, maar staat tegelijkertijd vol met goede ideeën die vaak ook nog eens heel erg goed zijn uitgewerkt. De klasse spat er werkelijk vanaf. Heerlijk!

I.t.t. Caribou komt Daphni nooit echt bij mij binnen. Dat geldt ook weer grotendeels voor de singles van deze plaat. Alleen Cloudy krijgt een hartje, heerlijk luchtige outsider house.