Kerry Livgren / AD* - Reconstructions (Reconstructed) (1997)

In 1986 bracht AD, de groep van ex-Kansasgitarist en -componist Kerry Livgren, hun derde album Reconstructions uit. In de typische productie van die periode klinkt vooral uptempo melodieuze poprock. Kennelijk was Livgren niet tevreden met het geluid, want reeds twaalf jaar later brengt hij een sterk gewijzigde versie van dat album uit met de inventieve titel Reconstructions (Reconstructed).

Ter studie heb ik heb de nummers van beide albums paarsgewijs op een playlist gezet en die vaak afgedraaid. Was even puzzelen, want voor versie 2 heeft Livgren de volgorde sterk gewijzigd. Maar dan valt het nodige op.
Op Reconstructions (Reconstructed) klinken nieuw ingespeelde gitaarpartijen met een voller geluid; de baspartijen van Dave Hope werden vervangen door Livgrens synthesizerbas, lijkend op een fretloze bas wat niet storend is. En ik houd niet eens van het geluid van een fretloze bas!; spaarzame toetsenpartijen werden toegevoegd; de productie kent véél meer laag en iets meer hoog.
Vooral die andere productie maakt uit: met terugwerkende kracht klinkt Reconstructions enigszins samengeperst, waar versie 2 veel meer dynamiek kent. De muziek wint daardoor aan kracht en komt voller uit de speakers met een geluid dat niet meer "typisch jaren '80" klinkt.

Reconstructions (Reconstructed) verscheen in tegenstelling tot de vorige versie alleen op cd. De liner notes
vermelden onder meer dit: "For this release, the recordings were "tweaked and re-constructed," in some cases partially re-recorded and/or re-mixed and re-mastered by Kerry Livgren in 1996-97 (...). "All in Time" was originally recorded in 1986 and was never released or included in an album until now. "Free Fire Zone" and "Bright Star" were recorded in 1983, and later included in the 1992 "Decade" double album. (...) The version of "No Standing" that appears in this collection is also from "Decade.""

Alle instrumenten klinken krachtiger, dieper en voller, de bekkens zijn veel beter te horen. Dit werkt niet alleen voor de nummers in vol groepsgeluid: ook het akoestische No Standing, min of meer een muzikaal vervolg op Kansas' klassieker Dust in the Wind, klinkt warmer en komt veel beter binnen.
Een ander fraai voorbeeld van hoe de muziek van deze remake profiteert is Exiles, met zijn semi-wereldmuziekgeluiden op keyboards en bovendien een fraaie tekst over vreemdelingen: Livgren identificeert zich met hen, een uiting van de nieuwe balans die de musicus/boer met eigen boerderij inmiddels had gevonden.
Bovendien zijn de toegevoegde nummers ook sterk, passend bij de bekende composities. Slim van Livgren om de volgorde van dit alles te herschikken, waardoor het geheel extra fris wordt.
Jammer alleen van de nogal inspiratieloze hoes, een kenmerk van de gehele AD-periode. In 2006 verscheen een nieuwe cd-editie met deze hoes, wederom geen verbetering.

Discogs gaat er nog altijd van uit dat dit hetzelfde album is als Reconstructions. Vergelijk de twee edities (te vinden op YouTube) en de oren zullen concluderen dat dit misleidend is. Met de nieuw ingespeelde partijen meer dan een remix- of geremasterd album. Gaf ik versie 1 een 3,5 ster (een 7), bij dit verbeterde werk past een dikke 8, in vier sterren vertaald. De toch al aangename composities klinken nu veel rijker en eigentijdser. Nog altijd.