The Sensational Alex Harvey Band - Framed (1972)

Hier heb ik de CD van op Samurai Records uit 1986 met 2 extra nummers erop.
Correctie ingediend voor deze heerlijk maffe rockplaat.

Eerste album van The SAHB.
Tamelijke stevige bluesrock met glamscheuten daarbij steeds weer overschreeuwd door de snerende stem van Alex Harvey, die inderdaad wat lijkt op die van die flessentingelaar uit de film The Warriors.
Maar Alex was eerder.
Reeds vanaf 1958 bezig, brak hij met dit album op bescheiden schaal door in Engeland (niet in Nederland).
Uitermate sterke songs die uitnodigen tot meeschreeuwen zoals het bluesy Framed, Midnight Moses, het drieluik Isobel Goudie en het hysterische Saint Anthony.
Ook een niet te versmaden cover van de klassieker I Just Want To Make Love To You.
There's No Light On The Christmas Tree Mother, They're Burning Big Louie Tonight (das de volledige titel) is hilarisch.

Alex Harvey maakte hierna nog een aantal sterke albums.
Hij mocht helaas niet oud worden. Een dag voor zijn 47e verjaardag, kreeg hij wachtend op de ferry in Zeebrugge, na een optreden in Belgie, een zware hartaanval. Eenmaal in Engeland daar nog een achteraan, die een einde maakte aan het leven van deze rasperformer.
Optredens schenen een feestje te zijn.

4 sterren voor dit erg leuke rockalbum. En de bonustracks zijn ook goed.

Alex Harvey blijft een interessant figuur uit de jaren 70, ondergesneeuwd in de geschiedenis. Harvey is ondanks zijn onbekende status een invloedrijk figuur geweest: Robert Smith van The Cure was groot fan, en John Lydon, Nick Cave en Ian Dury hebben een hoop van 'm geleend. Hij was een doorgewinterde Schotse pubrocker, die opkwam in het interbellum tussen The Beatles-breakup en punk.

Om die reden hoor je bij Harvey invloeden van bluesrock, glamrock, hard rock, progrock, Schotse traditionele muziek, cabaret en theater. Deze plaat lijkt daarin nog best rechtlijnig: Framed, Buffs Bar Blues, Hole in Her Stocking, There's No Light zijn traditionionele bluesrock-nummers; Midnight Moses en St. Anthony zijn de hardrock-nummers; Hammer Song en Isobel Gouldie zijn de uitgebouwde composities.

Die laatste twee zijn het interessantst; Hierin worden volksmelodieën en zeemansliederen verheven tot uitgerekte, epische songs vol drama en pathos.

Het zijn deze ongewone stijloefeningen die Harveys discografie interessant maken. Op latere albums zal hij dit verder opbouwen, aangevuld met heavy metal-gitaarwerk en vervreemdende producties.

Eén van de weinige albums die mij nog niet bekend is van TSAB. Toch een wat onderbelichte band heb ik altijd het idee. Wijlen Alex Harvey is uiteindelijk inderdaad wel een soort held geworden nadien.
Uitstekende band overigens en was in staat om veel stijlen te spelen.
Daarbij was het live een sensatie. Mede natuurlijk door het theatrale aspect en de altijd charmatische performance van de rauwe Harvey.
Deze maar eens snel een luisterbeurt geven.

The Hammer Song is echt een geweldige song overigens ook door Nick Cave gecoverd op zijn album Kicking Against The Pricks.