Cosmograf - Heroic Materials (2022)

Na het stadionrock-achtige, maar verder uitstekende Rattrapante gaat Robin Armstrong nu terug in de tijd met Heroic Materials. Maar hier is nauwelijks nog sprake van enige bombast en worden we getrakteerd op een verhaal in tien hoofdstukken. Het zijn echter tien wel hele kalme hoofdstukken geworden met hier en daar een fijne gitaarsolo, doordrenkt met de enigszins onvaste zang van Robin, geïllustreerd met ronkende Supermarine Spitfire motorgeluiden en de overbekende 'radio speeches'. Maar heel boeiend vind ik het allemaal niet. Althans wat het muzikale gedeelte ervan betreft. En aangezien ik nauwelijks teksten lees, ontgaat het verhaal mij ook enigszins. Ik geef voor dergelijke verhalen, hoe mooi en goed bedoeld, toch de voorkeur aan een of ander boek of een tijdschrift. Het liefst met mooie plaatjes.

Nee… dit album gaat net als Mind Over Depth op de stapel "niet goed, niet slecht" en wordt waarschijnlijk hierna niet veel meer gedraaid.

Alicia slaat helaas wat mij betreft de spijker op zijn kop.
Waar de eerdere muziek nog wel eens spanning en verrassing herbergde, is dat hier eigenlijk niet tot nauwelijks het geval. Het kabbelt, de zang houdt niet over en instrumentaal weten zij nauwelijks iets te doen wat ik niet zie aankomen.
Het scheelt dat de special edition die ik heb, tenminste nog mooi is vormgegeven, maar ik mag hopen dat het volgende album weer meer klasse bevat.