Alter Bridge - Pawns & Kings (2022)

Cool

De eerste single Pawns & Kings klinkt weer als vertrouwd Alter Bridge. Het is ondertussen allemaal erg vertrouwd en bekend.

Ook de tweede single Silver Tongue klinkt weer zoals verwacht.

Sin after Sin doet mij niet veel. Veel compressie weer zeg , oef.

Hoewel er an sich niet zoveel aan te merken is op de band; een degelijke zanger, redelijke composities en fijn riffwerk weten de heren mij nooit echt te overtuigen. Het debuut was vrij sterk met enkele ruige stampers, een aantal power ballads van het beste soort en een setje uitstekende solo's van Tremonti. Hierna wist men mij amper meer te boeien, met de regelmaat van de klok poepte men plaatjes uit die zoveel op elkaar leken dat ik de albums nooit onderling wist te onderscheiden. Daarnaast mis ik het avontuur bij de heren, daar is niks mis mee, maar wat meer buiten de lijntjes kleuren zou ik persoonlijk toejuichen. Je weet bij elke nieuwe release wat je voorgeschoteld krijgt, hetzelfde geldt voor de titelsong die is vrijgegeven; na een minuut of 2 ebt de spanning alweer weg om vervolgens nog 4 minuten door te pruttelen. Nee, slecht is het allerminst, maar het zou mij verbazen als de band mij in de toekomst nog op positieve wijze weet te verassen.

Verrassen doen ze inderdaad niet meer. Zo is ook Sin after Sin weer een nummer volgens het Alter Bridge Principe. En ja ze hebben zeker beter geleverd in het verleden. Maar toch blijft ik hier van kunnen genieten.

Wat een hoes zeg.. Samen met RHCP wel heel erg lelijk.

Geen verkeerde plaat maar de rek bij Alter Bridge is er wel een beetje uit. Aantal nummers mist spanning en wil nog niet beklijven. Gevoelsmatig zijn de beste nummers als eerder gereleased. Titeltrack blijft voor mij tot nu toe de favoriet.

Alter bridge maakt ijzersterke muziek maar omdat de formule ondertussen zo bekend is wil het nergens nog verrassen of echt boeien. Zo jammer!

Kijk overigens wel uit naar het concert op 3 december. Live is het altijd nog een genot om naar te kijken!

Grappig, juist dat nummer voelt voor mij enorm formulematig aan hier.

Hij draait hier zijn eerste digitale rondjes en voor zover bevalt die eigenlijk beter dan ik op basis van de singles had verwacht. Er zitten wel wat fijne nummers tussen en het is ook leuk om Tremonti hier weer eens te horen zingen.

Hier ook; luistert lekker weg zo op het 1e gehoor...

Absoluut met je eens! Toch gezien het hele album luistert die het lekkerst weg.
Ik snap je reactie betreft Tremonti, echter zingt hij al sinds ABIII op elk album een goed stuk van een nummer mee en dan verkies ik bijvoorbeeld een "Words darker then their Wings" of een "Water Rising" boven "Stay".

Al met al nog steeds een prima album maar mist de spanning en diepgang waar ik blijkbaar behoefte aan heb.

Backing vocals doet hij inderdaad al langer. Maar ik kan me alleen Water Rising waar hij de lead vocals op zich nam herinneren. Daarna is dat dacht ik niet meer voorgekomen. Dus deze viel me op. Nou zingt hij natuurlijk ook voor zijn solo werk dus echt nieuw is het ook niet natuurlijk

Ik vind deze op het eerste gehoor eigenlijk beter bevallen dan de laatste twee. Vooral Fable of the Silent Son schiet er bovenuit voor mij.

Ben erg benieuwd hoe het live gaat klinken. Daar heb ik wel weer zin in.

Sowieso "Forever Falling" op de vorige plaat, Last Hero inderdaad niet zo uit mijn hoofd. Zijn solo werk vind ik wel heel goed ja!

Beter dan de vorige twee! Het niveau van Fortress wordt misschien net niet gehaald, maar ik vind wel dat de band weer lekker op niveau zit zo. Alleen 'Holiday' vond ik rete irritant, geskipt na een minuutje. De productie is gelukkig niet zo gecompressed als de vorige twee albums, maar toch zou het nog wel wat minder mogen.

Verrek je hebt gelijk, die is helemaal langs mij heengegaan. Zie je maar weer hoeveel indruk dat album achter gelaten heeft.

Beste album sinds Fortress, vooral door de zwaardere riffs en het meer epische songmateriaal. Die stijl ligt de band gewoonweg erg goed. Hier en daar nog wel een conventioneel niemendalletje, maar de meeste tracks zijn lekker donker en slepend, zoals ik het graag hoor. Veel positieve uitschieters, met de drie langste songs ook de beste: het heavy Sin After Sin, het fraai opgebouwde Fable Of The Silent Son en het prachtige afsluitende titelnummer.

Je kunt bijna blind varen op james! Inderdaad het beste (studio)album sinds lange tijd van AB, Sin after Sin maar ook Stay is een favoriet. Kan niet wachten om ze in Koln te gaan zien!!

Ik ga daarin mee, de beste sinds Fortress. Stukken pakkender dan hun laatste twee pogingen en het voelt allemaal wat minder formulematig voor mij. Fable of the Silent Son schiet er voor mij wel echt bovenuit. Zo hoor ik ze graag.

En live staan ze nog steeds als een huis moet ik zeggen. Hoe formulematig de band ook te werk gaat, ze blijven mij toch wel elke keer weer boeien. En live blijft het gewoon een heerlijk feestje. Lekker energiek, veel plezier en gelukkig ook nog een heerlijke moshpit. Hoewel ik me er toch elke keer weer over verbaas hoe pissig sommige mensen worden als die pit ontstaat. Dat is toch een bekend risico als je lekker vooraan gaat staan.

Maargoed, de nieuwe nummers passen er live goed tussen in ieder geval. Wel jammer dat ze Fable of the Silent Sun niet gespeeld hebben.

Gewoon een prima album. Niks meer en niks minder. Het nummer 'Sin After Sin' is met afstand mijn favoriete nummer. Zie in de reviews dat niet iedereen deze mening deelt.