India.Arie - Acoustic Soul (2001)

Trots! Dat is het ijkwoord voor dit album. India.Arie is een trotse en ietwat verlegen zangeres die vol vervoering bezingt was beschrijft. De producties zijn erg functioneel gehouden en vaak best catchy. Tekstueel blijft het vaak en nooit storend hangen. En haar stem, tsja, die is van onvoorstelbare schoonheid.

”Sometimes I shave my legs and sometimes I don't / Sometimes I comb my hair and sometimes I won't.” Heerlijk toch, de simpelheid van het leven door de ogen van de mooie India.Arie? Acoustic Soul is ook echt het soort album dat de zon in huis haalt. India.Arie had, geloof ik, ook de volledige vrijheid om een album naar eigen smaak te maken, en dat levert best wat moois op. Gebrek aan karakter heeft deze zangeres, of haar debuut, in ieder geval zeker niet. De titel van het album doet zijn naam eer aan, de akoestiek is over het hele album goed waarneembaar, zonder een moment te veel te overheersen.

Met haar eerste single wist ze zich al goed te onderscheiden van al het gros, toen ze in Video liet horen ervoor te kiezen om niet te zijn zoals al die R&B-nepperts. Het ligt er misschien -achteraf- wel iets te dik bovenop, maar het zal vast haar boodschap of doel zijn geweest om een statement te maken. Missie geslaagd, zeggen we dan! Maar het is een zangeres die ook heel trots is op haar achtergrond en haar bruine huidskleur, zoals de luisteraar kan horen in Brown Skin. Misschien zoekt ze (ook) bij dit nummer het randje op, maar nummers met deze thematiek zijn er relatief weinig. Daarom heeft ze alle recht om eens te benadrukken dat ze trots is op haar kleurtje. Het meest sobere nummer, Ready for Love, mag zich berekenen tot één van de mooiste nummers op het album; vooral de puurheid brengt het beste in India.Arie naar boven. Nog beter wordt het wanneer ze laat horen geëvolueerd te zijn tot de zelfbewuste vrouw die ze is op Strength, Courage & Wisdom, maar het absolute hoogtepunt wordt bereikt met Back to the Middle wanneer we kennismaken met een spirituele India.Arie, die laat horen dat de kracht van het bestaan zit in het vinden van een balans in je (eigen) leven. Dit nummer gaat ook gepaard met, vind ik, de beste, mooiste tekst: ” If you let your fears keep you from flying, you will never reach your height”.

Wat moeilijkere momenten worden gevormd met bijvoorbeeld Part of My Life en ook Simple die net iets teveel te bestempelen zijn als naar R&B neigende nummers, of het tekstueel saaie en ook eenvoudige Always in My Head, terwijl I See God in You en de Stevie Wonder tribute Wonderful qua teksten wellicht iets te gemaakt zijn om mooi te vinden. Ik geloof 't zeker wel dat de intenties van India.Arie oprecht zijn, maar de clichés / verheerlijking in de teksten gaan, voor mijn persoonlijke smaak, te ver. Jammer, want de instrumentale backing van I See God in You is misschien wel de meest interessante van het hele album, gezien deze veel funkier aanvoelt. Vooralsnog staat één ding na al die jaren nog steeds buiten kijf: she ain’t the average girl from the video. Daardoor blijft het na tien jaar nog steeds een prima CD.