Blackbraid - Blackbraid I (2022)

Nieuwe plaat van de eenmansband black metal 'Blackbraid' uit New York maar, hij vermeld zelf dat hij uit de 'Adirondack Mountains' komt, een gebied in New York. Hij brengt met de eerste released songs waanzinnige muziek naar buiten, waarvan ik vooral het nummer 'Barefoot Ghost Dance on Bloodsoaked Soil' wil tippen, die je nu ook op 'Spotify' kan luisteren (check vooral de singlecover!!). Ik zag deze al enige tijd voorbij komen via 'WhatsApp' en hij is van de week ook mee genomen in de 'Zes Losse Tanden' podcast die je ook op 'Spotify' kan vinden!

Ik kijk hier erg naar uit, een release die ik dit jaar al enige tijd in de gaten hou. Ik tag een paar mensen, die wellicht geïnteresseerd kunnen zijn in dit project; 'Don Cappuccino' , 'Johnny Marr' en 'AOVV'.

Een black metal plaat gemaakt door een Native American, dat maakte mij al meteen nieuwsgierig. En dit blijkt echt een geweldige ontdekking te zijn. Het is een album waarop rustige, folky passages en hoofdknikjes naar de traditionele muziek van de oorspronkelijke bewoners van Amerika worden afgewisseld met flinke porties sonisch geweld en helse uitspattingen, maar altijd blijft Blackbraid oog houden voor melodie. De hardere stukken kennen een heel aangename dynamiek. Zo wordt er regelmatig van tempo gewisseld, gebruikt Blackbraid zijn stem op verschillende manieren en de drums kolken en beuken met een geweldige intensiteit (je hoort trouwens Neil Schneider op drums, dus Blackbraid heeft niet alles helemaal alleen gedaan). De kracht van de hardere passages en de eigengereidheid van de rustige delen zorgen dat Blackbraid I een album vol spanning en verrassingen is. Bovendien wordt er constant heel nadrukkelijk verwezen naar de natuur. We horen onder meer kabbelende beekjes, maar ook de teksten staan bol van de verwijzingen naar de natuur en de plaats van de mens daarin. Blackbraid weet de folklore en de geschiedenis van zijn stam in zeer beeldende en meeslepende teksten te vervatten. Ze geven dit toch al boeiende album extra diepte mee.





Ja, ik ben fan. Deze had van mij nog veel langer mogen duren.

De muziek rond dit project/deze band van Jon Krieger was ik al wel eens tegengekomen op Youtube, maar verder had ik er nog geen aandacht aan gegeven, tot ik onlangs wat previews van het derde album hoorde die mij toch verleidden om de discografie van deze beste man eens door te lichten.

Op het debuut horen we vurig en vakkundig uitgevoerde black metal waarin af en toe wat folky elementen te horen zijn. Origineel is het zeker niet, maar de overtuigende uitvoering en de goede productie maken dit toch een erg fijne plaat om te luisteren. Daarbij is het ook nog eens een erg behapbare speelduur.