Creedence Clearwater Revival - At the Royal Albert Hall - April 14th, 1970 (2022)

Het is best confronterend om bij mijn review van april 2021 bij Live in Europe het volgende te zien staan: Het concert van John Fogerty in het Sportpaleis is ondertussen al voor de 2e keer uitgesteld, om een reden die u allen wel bekend zal zijn, maar het geeft me wel de gelegenheid om nog eens wat meer in zijn oeuvre te grasduinen. We zijn ondertussen alweer meer dan twee jaar verder, maar eindelijk is het morgen zover! John Fogerty in het Sportpaleis en om dat te vieren besloot ik eens één van die andere liveplaten te luisteren. Ik twijfelde nog tussen de Woodstock release of deze At the Royal Albert Hall, maar ik heb eerlijk gezegd wel een zwak voor dit soort teruggevonden platen. Live in Europe was trouwens niet echt mijn ding, maar deze At the Royal Albert Hall is dat wel! De stem van Fogerty heeft zelden beter geklonken, de band speelt erg strak en qua setlist is dit wel een erg fijne avond. Beetje kort wel en ik mis zo'n nummer als Hey Tonight - wat bij Live in Europe zowat mijn favoriete nummer is - maar met onverwoestbare klassiekers zoals Proud Mary, Fortunate Son en Bad Moon Rising kun je an sich weinig verkeerd doen. Ik ben alleszins benieuwd of Fogerty morgen ook afsluit met Keep on Chooglin'. Het is niet meteen mijn favoriete nummer van deze plaat, maar het is voor mij ondertussen onlosmakelijk verbonden met het einde van een Creedence concert. Er kwam trouwens ook nog een deluxe versie uit met daarop allemaal nummers uit de tijd van The Blue Velvets en The Golliwogs (vroege incarnaties van Creedence Clearwater Revival), maar gevoelsmatig is dat wat een vreemde toevoeging aan dit concert.