Jennifer Lopez - On the 6 (1999)

Aardig debuutalbum van Jennifer Lopez voorzien van een aantal heerlijke popliedjes. De opener ‘If you had my love’ is daar het beste voorbeeld van en beter dan dat wordt het ook niet op het album. Dat betekent overigens niet dat de overige nummers minder genietbaar zijn. De twee volgende bijdrages zijn ook niet slecht. Het vierde nummer ‘Feelin’ so good’ was een van de favorieten van Jennifer zelf, persoonlijk vind ik het een van de slechtste nummers van het album. Erg R&B met een vleugje hiphop… zeker een van de zwakste nummers van het album.

‘Let’s get loud’ is natuurlijk ook een echte knaller, een floorfiller, erg zomers en fris en nog steeds een heerlijk nummer door de jaren heen. Het op-een-na beste nummer op het album! Het zou overigens oorspronkelijk door (medeschrijfster) Gloria Estefan worden gezongen, maar ze vond het teveel lijken op haar repertoire rond die tijd dus kreeg Jenn het nummer toegewezen. Het volgende nummer ‘Could this be love’ is ook een heerlijk nummer om bij weg te dromen en het duet met Marc Anthony (haar toekomstige man) is ook niet onaardig en vormt een leuke afwisseling na de Engelstalige liedjes.

Vervolgens krijgen we weer een heerlijk zomers nummer dat vrijwel iedereen kent: ‘Waiting for tonight’ dat ook tot een van de hoogtepunten van dit album mag worden berekend. De daarop volgende nummers zijn ook zeker niet slecht alhoewel een echt hoogtepunt niet meer wordt bereikt. De ballad ‘Promise me you’ll try’ vind ik ook niet slecht en creëert echt rust na een aantal opzwepende nummers. Maar ook ‘It’s not that serious’ vind ik wel een fijn liedje. Haar cover van ‘Do you know where you’re going to’ (origineel van Diana Ross) klinkt ook niet echt slecht maar dat komt waarschijnlijk omdat hij niet bepaald anders is ten opzichte van de oorspronkelijke versie uit 1976, hij is alleen wat moderner maar er is niet ver afgeweken van de originele versie dus is op veilig gespeeld.

Terugkijkend zeker een mooi debuutalbum van prima kwaliteit. Die kwaliteit wist ze op haar tweede album ‘J.Lo’ redelijk goed vast te houden maar daarna werd het allemaal beduidend minder. Dit blijft wel haar meest genietbare album en voor een popalbum uit de jaren ’90 is hij ook zeker niet slecht.